In Amsterdam ging ik ieder jaar naar het International Comedy Festival in Toomler. Twee comedians. Beetje tapas eten en sangria drinken. Beetje lachen. Soms beetje ergeren. Maar de laatste keer is alweer bijna twee jaar geleden. Toen vriendin Zoe dan ook vroeg of ik zin had om vrijdag naar een comedy club te gaan, daar zij al 'in yonks' niet geweest was, leek me dat een prima plan. Eten in de Commonwealth Club (ze werkt voor de stichting), en dan naar Leicester Square voor belly laughs. Hopelijk. Dat hangt dus van de volgende drie mensen af:
Pippa EvansElke dag grijp ik hem eager uit de handen van de krantenuitdeler. En als ik thuis werk, dan haal ik hem op in het winkelcentrum. Ik weet altijd precies wie hoe dronken uit welke club gestrompeld is. Ik lees het sportnieuws. Ik bekijk wie wat aan had bij welke award ceremony. Ik lees de columns van gay en straight liefde zoekenden in de Londense jungle. Ik kijk wat er op tv is (niks dat de moeite is doorgaans), en zie zo dat Farmer Wants a Wife gisteren begonnen is. Damn, ik lees zelfs de advertenties. Maar advertenties waren er blijkbaar onvoldoende. Morgen komt de allerlaatste London Paper uit. En ik baal nu al.
Off topic: dit wordt zo een beetje een klaaglog. Maar ik ben echt nog wel zonnig verder hoor.
¶ §Na tig mails weet ik dus nog steeds niet wanneer ik naar Kaapstad ga. Zou maandag kunnen zijn. Zou ook 7 oktober pas kunnen zijn. Het lijkt er wel op dat ik begin oktober in Nederland kan zijn voor het familiediner, maar het zou kunnen dat de klant me alleen daarvoor op en neer naar Europa vliegt. Da's a. erg vermoeiend voor een weekend en b. erg duur (want business class). Ik word er eerlijk gezegd een beetje moe van. Ik hou niet van niet weten waar ik aan toe ben. Vriendinnen die langs willen komen kunnen niks boeken zolang ik niet weet wanneer ik in het land ben. Ik kan geen theaterkaarten kopen voor de Londenweken. 't Zal vast allemaal wel ok zijn als ik 'r zit, maar een deel van me gaat liever gewoon op de klus voor de grote Nederlandse verzekeraar met een grote UK opdracht. Kan ik met m'n leven verder, dat lijkt nu on hold te staan. Bleh.
¶ §Dit was ik net ongeveer. Op een ander muziekje dan. En zonder dat er iemand binnen liep. Hoogstens hebben de overburen het gezien want ik heb geen gordijnen en het is zo dichtbij dat ik zo ongeveer kan zien wat er in de andere appartementen wordt gekookt. Maar toch. Gewoon blij.
¶ §Echt waar. Het is Kaats schuld. Zonder Kaat was dit nooit gebeurd. Zonder Kaat was ik rustig bij mijn Wordscraper, Wordtwist en Farmville verslavingen gebleven, en was er verder niks aan de hand geweest. Al die andere mensen die ik Maffia Wars zag spelen? Het zal wel. Maar daar Ka en ik van dezelfde spelletjes houden, kon ik niet anders dan ook Maffia Wars spelen toen ik zag dat zij dat deed. How bloody inconsiderate van d'r. Ze weet dat ik het druk heb, en had toch wel kunnen zorgen dat ik haar updates niet kon zien. Maar nee. Kaat moest zo nodig over Maffia Wars facebooken.
En nu zit ik dus 's avonds als een gek scrabblezetten te doen, koeien te melken, zonnebloemen te oogsten en gangsters om te leggen. Allemaal achter de laptop. Geen Don is me te gevaarlijk. Ik bezit enkele afgeschuurde revolvers, ijspinnen en andere moordwapens. De maffiosi bespreken hun volgende slachtoffers in een van mijn Italiaanse restaurants en als ze van iemand afmoeten, kunnen ze hem in mijn marina dumpen. Damn. Wat een verslavend maffiaspel.
Kaat komt komend weekend logeren, en ik denk dat ik 'r als wraak het hele weekend met een laptop naast me op de bank zet. London bekijken doet ze maar een andere keer. Eerst moet er gevochtend, overvallen, gestolen, en gecarjacked worden. Donna Kaat en Donna Gypsy tegen de rest van de wereld.
PS: ik houd ook nog tijd over voor sporten en lezen hoor. En ik doe het tussen het werken door 's avonds. En we gaan heus wel Londen onveilig maken het weekend. Al zullen we geen maffiazaken in de praktijk brengen. Vinden de bobbies hier niet leuk.
¶ §Hallo zeg. Het is woensdag. En ik ben maandagochtend al terug gekomen. En ik doe eigenlijk nooit zo aan jetlags. Waarom lag ik dan vannacht om 12 uur klaar wakker in bed en de nacht ervoor om 3 uur? Om vanochtend door een collega wakker gebeld te worden om 9 uur of onze afspraak van half negen nog doorging? De wekker die om 6am gaat, geheel gemist. Bij de nieuwe klant waar ik gisteren begon hebben ze alleen nog de zombie variant van Gypsy gezien. Vanochtend wist ik op het nippertje te voorkomen flauw te vallen op het tube station. Forens 1 pakte me vast en begeleidde me naar buiten. Forens twee vroeg zich af of ik wel gegeten had (slechts een appel, want verslapen). En forens drie was even schattig en behulpzaam maar vroeg zich nog wel af of er alcohol in het spel was (hallo....ik ben tegenwoordig lightweight maar dat ene wijntje van gisteravond zal vanochtend echt wel uit m'n bloed zijn geweest). Dus toen ben ik uiteindelijk zonder keihard onderuit te gaan nog wel op kantoor beland. En bij de klant. En baas vond het best dat ik thuis met de balkondeuren open verder ging werken.
Maar ik ben het echt zat. Vanavond ga ik met homeopathisch slaapmiddel en twee whiskey's naar bed. Ik zet twee wekkers voor morgenochtend. En dan wil ik gewoon weer fris en fruitig de bubbly consultant uit gaan hangen die ik toch echt ben.
¶ §Mail van mijn partner vandaag. Zo kan het dus ook in de snelle bankwereld in het snelle Londen. En ik weet dat hij het meent.
It's a great effort but we do have a worry that people are working too hard - utilisation in FS is the highest it's been since records began (to use a phrase usually reserved for English summer rainfall!!) We are trying to address the problem by bringing in x-los resource to assist, turning up the recruitment tap at the most pressured grades and trying to second people in from across the network but it all takes time......if you are working exceptionally hard and need help PLEASE shout. We will then try and get people in to support you, spread the work load if possible or speak to your clients/partners about rephasing work.
Please keep up the fantastic work but we don't want anyone to leave because they feel they are unsupported or indeed to get ill from working too hard. So if you are feeling swamped or could use help just shout and we will try and assist.
¶ §En toen was ik weer thuis. En ondanks een comfy stoel en een slaappil heb ik geen oog dicht gedaan aan boord. Ik ben nu dus op sinds 6am Seattle tijd zondagochtend. Het is nu bijna 10am Seattle tijd op maandag. Niet zo gek dus dat ik scheel zie van de slaap. Toen collega die ik komende twee weken vervang, vroeg of ik vanavond van 6-7pm nog even een vergadering bij een nieuwe klant kon bijwonen, was het antwoord dus nee. Ik werk zo een beetje pasta naar binnen met heel veel groente (die bakeries in Seattle gaan nogal in je waistline zitten - dat moet zsm hersteld) en probeer nog een paar uur wakker te blijven. Wat ongetwijfeld niet gaat lukken. En dan zit ik morgen bij de nieuwe klant met een enorme duffe kop. Altijd een fijne eerste indruk.
Oh, en dan is ook m'n koffer nog eens zoek. Grote kans dat 'ie op Schiphol staat, maar soms verdwijnen ze echt in het grote zwarte gat der koffers. En dan zouden mijn King Louie jurkjes van vier seizoenen geleden en de speciale Seattlese chocolade die ik kocht ook in dat zwarte gat verdwijnen. Even duimen dus dat 'ie boven water komt.
¶ §Seattle is DE koffiestad. Starbucks is hier ontstaan, en in het centrum lijk je geen tien passen te kunnen lopen zonder een coffeeshop te passeren. Elke derde persoon die je op straat ziet, heeft een kartonnen beker in de hand. Mijn vriend gaat naar de tandarts bij Espresso Dental, waar je een koffie krijgt terwijl je op je afspraak wacht. Drive in Starbucksen en andere coffeeshops zijn de normaalste zaak van de wereld.
In tegenstelling tot de oostkuststeden waar ik was, en Londen, is Seattle een comfort-stad. Appearance is niet belangrijk, als het maar lekker zit. Mijn vriend werkt bij Microsoft en gaat rustig in shorts en een t-shirt naar kantoor. Pakken zie je wel wat, maar niet veel. Hoge hakken, designer tassen en killer outfits: niet in Seattle. Ik snap nu dat de grunge hier is ontstaan,
En dan is Seattle een stad van liberals. Hier zul je weinig republikeinen vinden. Je ziet veel linksige pamfletten op straat en in de coffeeshops. Het wemelt van de vegan en vegetarian winkels, en van de knit-your-own-tofu types. Mensen zijn openminded en vaker wereldburgers dan 'all american' types. Anti-bush bumperstickers zijn onderhand vervangen door pro-Obama stickers, hoewel de eesrte kritische Obama-stickers ook verschijnen (we zagen: "Are you still hopey and cahngey now?!").
Al met al een heerlijke stad. Relaxed. Niet oordelend. En bloodyveel ruimte.Vrijstaande huizen zijn hier de norm. Met tuin.
¶ §
01 Sep - 30 Sep 2009
01 Mei - 31 Mei 2007
01 Apr - 30 Apr 2007
01 Mrt - 31 Mrt 2007
01 Feb - 28 Feb 2007
01 Jan - 31 Jan 2007
01 Dec - 31 Dec 2006
01 Nov - 30 Nov 2006
01 Okt - 31 Okt 2006
01 Sep - 30 Sep 2006
01 Aug - 31 Aug 2006
01 Jul - 31 Jul 2006
01 Jun - 30 Jun 2006
01 Mei - 31 Mei 2006
01 Apr - 30 Apr 2006
01 Mrt - 31 Mrt 2006
01 Feb - 28 Feb 2006
01 Jan - 31 Jan 2006
01 Dec - 31 Dec 2005
01 Nov - 30 Nov 2005
01 Okt - 31 Okt 2005
01 Sep - 30 Sep 2005
01 Aug - 31 Aug 2005
01 Jul - 31 Jul 2005
01 Jun - 30 Jun 2005
01 Mei - 31 Mei 2005
01 Apr - 30 Apr 2005
01 Mrt - 31 Mrt 2005
01 Feb - 28 Feb 2005
01 Jan - 31 Jan 2005
01 Dec - 31 Dec 2004
01 Nov - 30 Nov 2004
01 Okt - 31 Okt 2004
01 Sep - 30 Sep 2004
01 Aug - 31 Aug 2004
01 Jul - 31 Jul 2004
01 Jun - 30 Jun 2004