¶ §

Lekker

De laatste tijd staat 'supermarkteten' me tegen. Krom als wat, want roken en drinken is ongetwijfeld slechter voor je en dat doe ik wel gewoon. Maar de groentes die ik koop zijn standaard van de biologische winkel (soms ook nog veel goedkoper, zo ontdekte ik), vlees en melk haal ik bij dezelfde winkel of (het vlees althans) bij de keurslager. Niet handig, dit nieuwe winkelgedrag, want deze winkels gaan vroeg dicht. Maar het smaakt beter, en het voelt beter. Jaloers ben ik op de mensen die in de buurt van de Overtoom wonen, waar sinds kort Marqt is gevestigd. Maar misschien is het wel beter. Als ik bij de biologische winkel al niet van de lekkere kaasjes af kan blijven, hoe moet dat dan in zo een luilekkerland als Marqt?! ¶ §

Beetje minder

De laatste weken heb ik teveel gewerkt. Lange dagen en veel 's avonds. Kan gebeuren soms, maar leuk is het niet als je veel dingen die ook belangrijk zijn, moet skippen. En dan had ik ook nog een hoodfpijnproject waar voor geen meter energie uit te halen viel. Maar afgelopen week was het alweer rustiger. En dus besloot ik dit weekend wat actiever te zijn. En dat lukte. De borrel op vrijdag hield ik weliswaar al om half twaalf voor gezien, ik was er wel. Zaterdag etentje (uitkijkend op enkele hoeren fantaseerden we er vrolijk op los wat de actergrond van de mannen zou zijn) en daarna naar de Waterhole. Zo een kroeg waar de hells angels het deurbeleid uitvoeren. Beetje ruige rockkroeg. Vriendje van me woont er zo ongeveer en dus speelden we daar pool en dronken we bier. En om het weekend goed af te maken, zat ik gisteren wéér in de kroeg. Aan de cola, door het overschot aan alcohol de nacht ervoor. Sunday Times, de Observer, vrienden, Lieverpool op tv en de kruiswoordpuzzen uit de Guardian. En Liverpool won ook nog. Mijn zondag was top. Vol nieuwe energie begin ik aan mijn werkweek. ¶ §

Mietje

Te koud, te harde regen, te donker, te laat, te brak, teveel werk, te moe. Redenen te over om niet hard te lopen de laatste weken. Terwijl ik heus wel weet dat rennen helpt tegen moeheid, en dat de berg werk een stuk meer behapbaar lijkt als je na een kilometer of wat op de bank ploft. En als je dan van trappen lopen toch ietwat buiten adem raakt, is dat wel een vrij duidelijk teken dat de conditie achteruit gaat. Dus toen ik vanochtend (slechts een heel klein beetje brakjes) wakker werd en een blauwe hemel en zon zag wist ik: rennen. En nu volhouden. Zomertijd gaat weer in, no more excuses. ¶ §

Fitna

Ik heb hem gezien. De Film. Althans, de eerste helft, daarna hield hij er mee op. Ik was nummer 47 op deze site die het filmpje bekeek. Ongetwijfeld intussen met duizenden. Het kijkt niet echt lekker weg met het eeuwigdurende gebuffer. En de inhoud? Tsja. Er zijn idiote moslims die denken dat Joden apen en varkens zijn. En ongetwijfeld zou je net zo een filmpje kunnen maken over extreme christenen. Ook eng. Lekker wat beelden van 11-9, 8-7, Mohammed Bouyeri (althans, zijn stem, de foto was van heel iemand anders) en Theo van Gogh ertussen en de angst is weer even gezaaid. Ik ben 'not impressed'. Benieuwd naar alle reacties in binnen- en buitenlandse pers.

¶ §

Stelletje saahrtgt&^%E$

Dacht ik vorige week zo gezellig met oud-collega-vrienden te gaan eten. Had zo een leuk tentje gereserveerd, het werd een gezellige avond, en ik was helemaal blij. Tot drie van de vier aan het eind van de avond begonnen te zeuren dat ik over ze moest loggen. Tsss. En een week later, vind ik onderstaande in mijn mailbox:

Barones,

Toch wel weer een beetje teleurgesteld dat er op de blog weer niet gerefereerd wordt aan het eten met je beste vrienden van TNT. Moeten we iets inhoudelijks aan de conversaties doen, de grapdichtheid (verder) verhogen, toch een poging doen je te snoggen aan het eind van de avond?

Snip in mineur

Overigens ben ik geen barones hoor. Net zo min als snip snip heet. Maar dat ter zijde. Nu heeft Snip in ieder geval zijn zin. Er is over het etentje gelogd.

¶ §

Geduld (of het gebrek daaraan)

Donderdag belde de director van de London office me dat hij graag wil dat ik per 1 juli kom. En dat hij had vernomen dat ik me zorgen had gemaakt, maar dat dat echt voor niets was. James is nu een weekje vrij. Dat betekent dat er een week niet aan mijn contract wordt gewerkt. En die wil ik dus nu. Herstel, gisteren. Pas als het contract er is, kan de champagne open (Veuve Remment, niet jouw rapper-Crystal). En dan kan ik een thuis voor Chandler zoeken, m'n appartement onderverhuren, de auto te koop zetten (Clio kopen, anyone?) en plannen. Stel dat ik echt 1 juli begin.... Da's nog drie maanden en een beetje. Dat gaat me toch rap. Ik ben zo ongeduldig als de pest. Als oplossing voor vandaag ga ik maar eens met een goed boek in bad. Beetje zen doen. Het hier, het nu. Enzo. Morgen nieuwe ongeduld-dag. ¶ §

Varekai

Het was prachtig! De muziek van Alegria blijft favoriet, maar qua kostuums en acts heeft Varekai voor mij alle shows overtroffen. Alleen jammer dat die clown mijn knie koos om op te zitten. Alhoewel, is er toch eens 'Ne me quitte pas' voor me gezongen.... ¶ §

Yamazato

Het gezelschap was top. De sashimi was lekker, de tempura was lekker (zij het lauw), de miso soep was lekker en ga zo maar door. Het fruit bij het dessert was niet rijp maar de groene-thee-cake was erg lekker. Alleen....'lekker'.....is niet wat ik verwacht in een tent met een ster. Daar verwacht ik smaakexplosies, bijzondere sensaties op mijn tong. En niet 'lekker'. En ook niet heel lang moeten wachten en het personeel meerdere malen moeten herinneren aan bestelde thee of wijn. Dus een aanrader? Als je echt niet weet wat je met je geld aan moet, kun je hier prima eten. Maar als je bijzonder zoekt....laat hem lekker links liggen.

Vanmiddag deel twee van mijn decadente weekend: Cirque du Soleil. Morgen deel drie in de vorm van lunch met Kaat bij het College Hotel. En dan back to normal. Wel zo verstandig.

¶ §

Patrick Watson gig

Wow. Dat was het. Na ons vijftig minuten te hebben laten wachten, besloten Watson en band dan toch maar het podium op te komen. En met zijn Antony of Rufus Wainright achtige stem en bewegingen, wist hij het hele concert te boeien. De pianostukken waren fenomenaal (zeg ik als liefhebber, niet als iemand die er verstand van heeft, maar het raakte me, en dat telt!). Geestig werd het toen de Canadees halverwege de zaal aan de linkerkant zonder versterking Man under the Sea begon te zingen, slechts ondersteund door een gitaar. Vanavond staat 'ie in Tivoli, hoop voor die concertgangers dat het net zo geweldig wordt!

Oh....en mijn logje naar aanleiding van Room Eleven heeft duidelijk geholpen. Het publiek was zowaar geregeld stil!

¶ §

The Big Smoke - 5

Yesyesyesyesyesyesyesyesyesyesyesyesyesyesyesyesyesyesyesyes 

Niet alleen vond de UK partner m'n interview prima en wil 'ie me graag hebben, ook krijg ik het komende jaar een internationale coordinatierol voor mijn huidige en de UK partner. Goed voor netwerk, kennis en internationale trips.

Woohoo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ok, terug op aarde....ik moet het van London nog officieel horen. En we moeten het wel eens worden over voorwaarden enzo. Maar in ieder geval is dit goed nieuws!!

¶ §

Huisvrouwig

Had ik net als mijn moeder geleefd, op je 27ste twee kids en geen geld voor hulp, dan was ik vast wel een goede huisvrouw geworden. Maar ik leef niet als mijn moeder. Geen kids, wel het geld, maar het geld er niet voor over. En de kat, ach, die is zelf verantwoordelijk voor een aanzienlijke hoeveelheid stof (ik overdrijf niet, mijn kat ontploft elke dag en die haren liggen dan echt overal). Dus heb ik in de acht jaar dat ik hier woon pas een maal de witte gordijnen gewassen (die ik overigens pas na drie jaar had), zijn mijn ramen áltijd streperig, al heb ik ze net met een wondermiddel gewassen, en heeft het 'tante-annet-kastje' een jaar of twee geleden voor het laatst integraal een vochtig doekje gezien. Als vrienden langs komen, stofzuig ik heus wel. En voor heel bijzonder bezoek, stof ik de boeken af. Zo eens per jaar. En de keuken schoonmaken doe ik dan weer wel. Kastjes schoonmaken werkt therapeutisch, en je maakt er ten slotte je eten klaar. Zo netjes ben ik dan wel weer. Maar vandaag kwam toch wel de lang verborgen Bree in mij naar boven. Ik bedoel, een bos bloemen in een vaas op tafel kwakken, dat kan iedereen wel. Maar tulpen op de tv, gerbera's op bad - én slaapkamer, rode rozen met witte lelies en groen op de eettafel en rode rozen met witte lelies en groen op het tafeltje in de hal, dat is wel heel huisvrouwerig. Toch?!

¶ §

Cranky

Met een kater een half uur in de regen naar de Appie lopen mag dan verfrissend zijn, goed voor mijn humeur was het niet. Ik graaide wat zooi bij elkaar, en liep naar de kassa. Het kassa-meisje was een gesprek aan het voeren met het sigarettenmeisje een paar meter verder op. Demonstratief ging ik er precies tussen staan. Zonder enig effect. En met een goed humeur had ik het daarbij gelaten. In dit geval kreeg de doos een 'Doe maar net of ik niet besta hoor' toegesnauwd. Terug nam ik de tram. En de vriendelijke oude dame die een gesprekje met me aanknoopte over het weer, zorgde dat even later een beduidend minder cranky gypsy haar boodschappen in de koelkast zette. Maar kater, regen en de service waar we in Nederland zo beroemd om zijn....een slechte combinatie. ¶ §

Sizzling Sausages

De Engelsen hebben er best goed over nagedacht. Over dat ontbijt van ze. Al schijnen de Engelsen er zelf maar zelden mee te ontbijten, zo las ik laatst. Wat bij mij de vraag opriep wat al die greasy spoons dan verkopen. Anyway. Drie rugbywedstrijden in Tig Barra en St Pat's vieren in de Tara (de minst ierse ierse kroeg in Amsterdam, maar goed), hebben voor een kater from hell gezorgd. En dat pakje peuken hielp ook niet. En voor dit soort momenten kocht ik toen ik laatst in London was sausages (worstjes klinkt toch anders) op Borough Market. Organic sausages met lekkere kruiden enzo erin. En die sizzlen nu met wat tomaatjes onder de grill. Roereitje erbij, bruine boterham erbij, baked beans erbij. Yum.

¶ §

Leuk

Hey, mijn vrijdagavond is begonnen. Werk af, voor de afwisseling niet een keer met een rotgevoel over een bepaald project het weekend in. Sushi, G&T en DWDD. En oh, wat een leuk interview met Sophie Hilbrand en Waldemar Torenstra. Twee leuke mensen, die leuk praten over de verfilming van een leuk boek (gebruik van het woord leuk mag, een blog is geen sollicitatiegesprek).

¶ §

Room Eleven

Het was kort maar krachtig. Beetje nieuwe CD, beetje oude CD, om 10pm afgelopen. Maar het was vooral leuk. De tweede CD swingt, zangers Janne swingde nog veel meer. Alsof ze al jaren en jaren op het podium staat. En wat een dijk van een stem. Een groot minpunt aan het concert: het publiek. She schreef er laatst geloof ik ook al over. Nadat tijdens de support act mijn Amerikaanse vriendje al opmerkte dat Nederlanders toch echt hun kop niet konden houden tijdens een concert, vroeg later de Canadese die eveneens mee was: "Why do the Dutch talk so much?!"  Het was echt heel, heel irritant. Eenmaal vroeg de zangeres om stilte voor een zacht liedje, en er bleek een soort van zelfreinigend vermogen in het publiek te zitten toen tijdens een ander zachter nummer men elkaar tot stilte maande. Maar storend blijft het. Als je toch de hele tijd wilt lullen, kijk het concert dan de volgende dag lekker op internet. En val er de echte muziekliefhebbers niet mee lastig!! ¶ §

Zomaar dood

Kun je verdrietig zijn als iemand dood gaat die je niet echt kent? Ja, zo bleek vandaag. Toevallig dacht ik deze week al vaak aan Zeb om de reclame voor 10,000 BC, waarvoor hij aan de special effects meewerkte. Alleen na vanochtend denk ik op een andere manier aan hem. Zeb is de beste vriend en zwager van mijn vriendin Emily. Ruim een jaar geleden vierde ik kerst met hem, Em's zus en hun twee kleine kinderen. Jonger dan ik is deze creatieve, energieke, gekke Ier. Of was. Want tijdens een potje voetbal in Melbourne vorige week, viel hij neer en stond hij niet meer op. Ik weet hoeveel hij betekende voor Em. Hoeveel ze hebben doorgemaakt toen ze allemaal in één huis in London woonden. Hoe zielsveel zijn vrouw en kids van hem hielden. En hij van hen. En dat zo een man in een klap dood neer kan vallen, en dat mijn dierbare Emily nu zoveel verdriet heeft, dat maakt me verdrietig. Heel verdrietig. ¶ §

A horror movie that never ends

Voor hen die de US primaries net zo interessant vinden als ik:

.....The Clintons have always had a touch of the zombies about them: unkillable, they move relentlessly forward, propelled by a bloodlust for Republicans or uppity Democrats who dare to question their supremacy. You can’t escape; you can’t hide; and you can’t win. And these days, in the kinetic pace of the YouTube campaign, they are like the new 28 Days Later zombies. They come at you really quickly, like bats out of hell. Or Ohio, anyway.......(klik voor begin en vervolg).

¶ §

Fuck Sonja-dag

Hoewel ik nog nooit heb gesonjabakkerd, en haar boek nooit heb ingezien spreekt het idee van een fuck-sonja-dag me erg aan. En daar ik vrijdag gezond uit at (behalve de wijn) en gisteren gezond thuis at (behalve de Guinness), vond ik het vandaag tijd voor een kant-en-klare Indiase curry met rijst en peshwari-nan. En drie graanduo's bij de thee (het is dat ik weet dat ik niet zwanger ben, anders zou ik me afvragen of dat de reden was dat ik ineens koekjes ging kopen, vorige week ook al!). En een croissantje bij het ontbijt. Nog een espresso en een stukje chocola zometeen en m'n FSD is compleet.

¶ §

Sienna

Al bijna veertien jaar ben ik bevriend met de meganuchtere achterhoeker. Gisteren at ik met hem en nog wat vrienden. Mannen, en werkzaam bij banken. We spraken dus over de kredietcrisis, de Cruyf-crisis en de polulariteit van zaagsel als commodity op de beurs. Een van hen woont al een jaar in NY, de vriend die ik in oktober opzocht, dus het was zo een perfecte avond met goede vrienden en goede gesprekken. Tot zover niets unieks. Totdat de achterhoeker over Sienna Miller begon. In de veertien jaar dat ik hem ken, heb ik hem nog nooit over beroemde vrouwen gehoord anders dan wellicht een 'Lekker wijf'. Maar Sienna maakt iets in hem los. Glimmende ogen, een dromerige blik, en voor het eerst in dit gezelschap werd mijn kennis uit glossies op prijs gesteld. Een nuchtere vent van 33 met een Sienna Miller obsessie Briljant. ¶ §

Blij word-dingen

Op verschillende blogs zie ik lijstjes met honderd dingen waar je blij van kunt worden. En dat zijn dan best vaak een beetje van die KRO-dingen. 'Lach van partner'. 'Knuffel van kind'. 'Mijn gezin'. Ja, ik snap ook wel dat je daar allemaal blij van wordt. En echt, ik word ook reteblij van verse bloemen, de zon over het eiland, en vers brood met een kop engelse thee bij de zaterdagkrant. Maar zouden al die lijstjesmakers dan echt niet ook een beetje materialistisch zijn? En net als ik blij worden van nieuwe ballerina's uit Engeland en de net aangeschafte Signature Hydra Lustre lippenstift in Coral Copper? ¶ §

Obama

Net als op Super Tuesday ga ik straks slapen in de hoop morgen wakker te worden en een Obama overwinning te zien.  En unlike de dag na Super Tuesday hoop ik dat het nu wel gebeurt. Niet zo lang geleden las ik een van Hillary's autobiografien. Dat is toch een soort van propaganda, zou je kunnen zeggen. En op basis daarvan, vertrouw ik haar voor geen meter. Ik krijg een beetje jeuk van Hill.

Als Facebook een correcte afspiegeling van de werkelijkheid was, zou het wel duidelijk zijn. Obama's grootste Group een half miljoen leden, die van Clinton een miljoen. Herstel: de anti-Clinton Group een miljoen. De pro-Clintonites zijn schaars.

Anyway. Morgen weten we het. Of niet. Dan sukkelen we nog even door met de primaries.

¶ §

Old Skool

Als ik vroeger bij mijn opa en oma logeerde, bracht opa me altijd thee op bed 's ochtends. Met een knappertje. In de jaren van minigypsy naar 30+gypsy heb ik ze eigenlijk zelden meer gegeten. Tot ik gisteren ze bij de appie zag liggen (op zoek naar die nieuwe verkade koekjes met granen en iets ertussen), en een pak meenam. En nu wil ik dus dat het zaterdag is. Want door de week neem ik 's ochtends niet de tijd voor een kop thee. Zaterdag ga ik me weer even in de verbouwde boerderij in Vries wanen. En denk ik aan de andere lekkernijen van toen: die biscuitjes met glazuur in gifkleuren, de leverworst van slager Hilbrandts, de aardappels met jus van oma.

Oh en London? Nog niks van gehoord. Slecht teken en ben er goed chagrijnig van....

¶ §

Falling Slowly

Vorig jaar zag ik de sympathieke Dubliner al met zijn band in Paradiso. Zondag won Glen Hansard (The Frames) met Marketa Irglova geheel terecht de Oscar voor het beste liedje. Prachtig. Voor de speech met de prachtige 'tanks'en 'tank you'-uitspraak van de Ier en de mooie woorden van Marketa kun je op You Tube terecht.

¶ §

Leukde dingen doen

Het paasweekend kan niet snel genoeg komen. Donderdagavond Patrick Watson. Vrijdag vrij genomen en 's avonds drankjes voor Mary's verjaardag. Zaterdag naar het Okura (het resto met 1 ster, niet Ciel Bleu met 2 sterren) met Liesbet voor geen bijzondere reden anders dan onszelf te verwennen met een bijzondere avond uit. En zondag naar Cirque du Soleil met mijn gig-vriendje die binnenkort terug naar Chicago verhuist. Daarna waarschijnlijk 2 maanden op two minute noodles leven, maar het wordt helemaal fijn!

¶ §

Cup A

'Hey Cup A", begroet collega Niek me op de vrijmibo, waarop menig collega met een raar gezicht naar me kijkt. Toelichting van P, "Ah, George Clooney", maakt het er niet helder op. En dat alleen maar doordat ik gisteren wat Nespressocupjes leende op de kamer van de IT-consultants en daarmee schijnbaar een klein schandaal veroorzaakte...