¶ §

The scorpion and the frog

The Scorpion and the Frog

A scorpion and a frog meet on the bank of a stream and the scorpion asks the frog to carry him across on its back. The frog asks, "How do I know you won't sting me?" The scorpion says, "Because if I do, I will die too."

The frog is satisfied, and they set out, but in midstream, the scorpion stings the frog. The frog feels the onset of paralysis and starts to sink, knowing they both will drown, but has just enough time to gasp "Why?"

Replies the scorpion: "It's my nature...

Nu ik dit iemand op TV zie vertellen, moet ik denken aan zaterdagnacht, toen Alan me hetzelfde verhaaltje vertelde. Hij wil het nog eens proberen. Mijn telefoonophangactie destijds had hem de ogen geopend, zei hij. Hij is veranderd, serieuzer, feest minder. Vraagt of ik weer mee naar Dublin ga in maart. Of ik hem deze week kan zien. Wil me z'n appartement op Lanzarote laten zien. Zonsondergangen op zijn balkon. Het verhaaltje kwam, toen ik naar huis wilde, en hij wilde clubben. Het was na 3am en ik was moe. We hadden goede gesprekken gehad, zitten kleffen in het restaurant en als tieners zitten zoenen in de bar. Maar Al blijft een scorpion. En ging clubben, met of zonder mij. En dus gaf ik hem 'the cold shoulder' en liep ik naar de bushalte. Een van de drukste straten van Sydney. Ik met grote passen door de straat, Al achter me aan, me terugroepend. De bus kwam aan en ik stapte in, Al achterlatend. Het zal een grappig gezicht geweest zijn. Ik sms-te hem dat ' ie maar lekker een fox moest blijven (de drankjes hadden me even doen vergeten dat het een schorpioen was in het verhaal), maar dat ik niet meer zijn frog zou zijn. Hij begreep niet waarom ik pissig was en x-t terug alsof er niets aan de hand was. Ik gebruikte het f-word en wenste hem een goede avond. Zondag, terwijl hij ergens boven Indonesie vloog, sms-te ik hem dat hij me niet gelukkig gaat maken, en dat hij ging contact meer met me op moet nemen. Niet meer eten in Adam, niet meer met z'n allen naar Dublin en niet meer samen naar Lanzarote. Het heeft even geduurd, maar ik ben er klaar mee. Voor mij geen schorpioen.

¶ §

Thuis

Gedoucht, post uitgezocht, was gedraaid, boodschappen gedaan, vazen met bloemen gevuld, werkmail gelezen, gesloopt van hele lange reis. Zondagavond 11pm onze tijd opgestaan, vijf uur later naar het vliegveld vertrokken en na een reis met hindernissen om 1pm vandaag thuis. Da's best een lange dag zeg maar. Achtendertig uur (als rekenen me nog lukt). ¶ §

Fliefd

Gisteren bracht ik grotendeels door met ex Al en zijn buddy Tommy. En, nee, ik ben niet weer voor Al gevallen. Hoe ontzettend gezellig en ontspannen het ook was overigens. De fliefde in de titel is Tommy. Tommy is een van Al's beste vrienden. 36 jaar, en woont in een dorp in Tipperary. Tommy is een topvent. Mooie ogen, geestig, gentleman, levendig, aardig. Alleen Tommy heeft nooit vriendinnetjes. In Melbourne had Al me al verteld over de Engelse dame die Tommy in Brisbane had ontmoet en die dezelfde avond met haar koffers bij de vriendin waar Al en Tommy logeerden op de stoep stond.

De Engelse dame woont in Sydney en Tommy had alweer twee dates met 'r gehad hier. En ik werd zo vrolijk van een verliefde man in m'n nabijheid! Hij floot de hele dag, kreeg de glimlach niet van z'n gezicht, had twinkelende ogen als hij iets over haar zei, helemaal blij was 'ie. Vanavond gaan we dubbeldaten. Ga ik de reden van z'n grote smile ontmoeten. Heb er nu al zin in!

¶ §

Damn it

Dagje Manly met honeymoonende schoonzus en zwager van broerlief gisteren zei ik af omdat ik last van buikkramp had. 's Avonds toch maar met ze gaan eten, met een paar wijntjes en vandaag? Het is nu tegen 5pm, en computeren is de eerste activiteit van de dag. Wat voel ik me beroerd! Gaat m'n dag! Ik leef op Ovaltine en pepermunt thee. Pleeeeeeease morgen weer beter? ¶ §

Dorp Amsterdam

Ga je lunchen met een Nederlandse collega van kantoor Sydney, blijkt 'ie m'n achterbuurman in Amsterdam! Toevallig.

En weer een jurk gekocht. Een groen/bruin sexy nummer dit keer. Begin zo aardig op Paris te lijken, ware het niet dat mijn bagege heus onder de 23kg zal blijven.

En de marathon van Sydney gelopen. Of zo voelt het. Van wijk naar wijk, van hot naar her. Benen? Ouch. Een roast duck red curry in mijn favo Thai ter wereld moet de lichamelijke aftakeling zo verzachten.

¶ §

Trash

Ik ben verslaafd aan damesbladen. Elle, Cosmo, BLVD, Glamour, you name them, I read them. Als ik in de UK ben, gaan er zeker drie kilo aan tijdschriften mee naar huis. Thuis hou ik het bij de Nederlandse glossy's en de Engelse Glamour. De Libelle lees ik die twee keer per jaar dat ik thuisthuis ben, en de Prive koop ik slechts als er een oud-klasgenootje ofzo instaat, hetgeen eens in de zoveel jaar het geval is. Australische bladen kennen vaak een iets minder duidelijke verdeling. Hoewel de Cosmo zeker te vergelijken is met die hier, en je ook echt wel echte trash hebt als de Story, is het meeste hier een beetje een mengsel van Hollywoodverhalen, wat-dragen-de-sterren, kleding- en beauty tips en onderwerpen met een hoog Margriet-gehalte. En laat Caroline nu net van die categorie er een stuk of honderd hebben liggen die ze kreeg van iemand die lang in het ziekenhuis had gelegen. Ik lag me slap. Als je met de kennis van nu, de bladen van april tot juli leest, wordt weer eens bewezen wat een crap er in die bladen staat. Zo had Nicole Kidman in juli bevestigd drie maanden zwanger te zijn (iemand de baby intussen gezien? Of op z'n minst de buik?). Het allerleukst zijn de 'Dit is hem, ik heb de ware gevonden'-verhalen van overhaast trouwende sterren die in 2007 alweer gescheiden waren. Trash....I love it! ¶ §

Paris

Paris Hilton was in town. Met een bruinharig vriendinnetje. En vloog terug met 16 koffers. Maar nu sla ik een heel stuk over. Paris Hilton was rond de jaarwisseling en daarna in Sydney om de reclame-blondine voor een nieuw bier, Bondi Blonde, uit te zoeken. Herstel, te selecteren, er ging een ware missverkiezing aan vooraf. Van dag tot dag weet ik dankzij de lokale kranten wat Paris deed. Dat Paris in haar witte-met-roze-details-LV-bikini naar het strand ging zonder handoek. Dat een Ierse (Bondi wordt niet voor niks County Bondi genoemd) local haar een handdoek aanbod. Wat ze in welke winkel kocht, en wat ze daarvoor betaalde - met haar eigen credit card, jawel. Met wie ze praatte in de Icebergs (de place to be-bar voor celeb spotting alleen zijn die er altijd net niet als ik er ben. Of ik herken ze niet. Maar dat ter zijde). En dat ze Richard Branson op z'n boot heeft laten zitten met NYE. Maar goed. Paris en haar entourage zijn weer shiften. En hoe zeer ik ook heb geprobeerd vandaag zelf celebs te spotten (liefst de cricketers, maar met een hier filmende Toni Collette had ik ook genoegen genomen)...helaas. Dus moeten jullie het met een Paris stukje doen. En kruip ik nog even in m'n nieuwe bikini met m'n boek in de tuin. ¶ §

Bondi Beach babe

Met een rood hoofd van de Clovelli to Bondi-walk (coastal walk in de volle zon, heuvel op, heuvel af), besloot ik even een bikiniwinkel in Bondi binnen te lopen. De bikini die ik 4,5 jaar geleden in een Haagse surfshop kocht, begint op te raken. En voor iemand met een bovenlijf 38 maar met boezem en flinke heupen onder een slanke taille, is bikinishoppen geen feest. En in tegenstelling tot de rest van de stad, lijkt iedereen in Bondi in een maatje 36 te passen. Maar halleluja. Het enthousiaste winkelmeisje rende met me langs de rekken en in no time stond ik met tien bikinitops maat-38-met-tieten in de paskamer. Toen de perfecte top gevonden was, holde ze de winkel in en kwam terug met vijf matchende bottoms. En dus ben ik de trotse eigenaar van een nieuwe turquoise halternek-bikini. En overweeg ik hem ook maar in bruin te kopen. Stel dat ik weer vier jaar moet wachten voor ik tegen iets fatsoenlijks aanloop! ¶ §

En nu...vakantie

Mochten jullie denken dat cricket kijken vakantie is: vergeet het. Acht uur in de brandende zon. Rijen bij de bar (zelfs voor water!). Je langs mensen wurmen als je naar de plee moet. En dan ook nog alle belangrijke stats onthouden. Maar na 3,5 dag cricket was het aan het eind van de ochtend over. Australie won de series met 5-0 en drie cricketlegendes namen afscheid. Met tranen in m'n ogen klapte ik nog een maal voor Warney (even bekend om z'n buitenechtelijke escapades als zijn bowling), Pigeon en Alfie. Namen die jullie niks zeggen, maar die de ogen van elke cricketfan doen glimmen. Vier avonden bracht ik deze week door met Lynne en Mark, vrienden uit Londen die ik in Sri Lanka ontmoette. Een stel dat zo enorm anders is als ik, maar met wie ik zoveel mooie momenten heb meegemaakt. Om acht uur liet ik hen, en alle andere cricket fans die ik in Sri Lanka of deze week ontmoette, zuipend achter in de London Tavern. Me zo bewust van deze bijzondere vriendschap, en de grote liefde voor dit spel dat ons bindt. Pakistan 2008: de volgende cricket reis heb ik al in m'n hoofd.

Overigens: voor het geval jullie medelijden met me krijgen (het zou toch kunnen): pre en post match heb ik al wel tijd gehad om twee jurken te scoren (een witte decent en een maffe blauwige mini met een pauw erop) en goed te ontbijten en dineren. Dat kan hier namelijk uitermate prima!

¶ §

Cricket

Adjes drinken leidt tot 'being booted'. Mexican wave mocht in Melbourne nog wel maar is nu goed voor een enkeltje uitgang stadion. Dronken worden mag niet. Best streng allemaal. Maar alle regels zorgen voor een fantastische sfeer in het stadion. Urenlang zingen de poms tegen de aussies (You all live in a convict colony, God save your queen, We've got three dollars to the pound) en het antwoord van de aussies is kort maar krachtig (4-0, 4-0, 4-0: de stand na vier wedstrijden). Richard Branson liep onder luid applaus tussen het publiek (goed geconserveerd die man, zat een meter voor hem dus kon het zien!) en ook Michael Parkinson die even in beeld komt, krijgt een ovatie. De drie topspelers die met pensioen gaan worden in de teabreak toegezongen door een operaman (Con te partiro) terwijl de highlights van hun carriere op een groot scherm te zien zijn. Voor mij is er echt weinig mooier dan cricket. De sfeer, de lol, de statistieken, het spel, de sportmanship. En dit was pas dag een in Sydney, nog drie te gaan hoop ik! ¶ §

2007 down under

Waar mijn oud en nieuw vorig jaar buitengewoon wazig werd door de lethal poison in thaise cocktailemmertjes, hield ik het dit jaar errug beschaafd.

Sydney schijnt het beste vuurwerk ter wereld te hebben. Toen ik hier woonde, was het 9pm vuurwerk wegens wind afgelast en is het middernachtvuurwerk ietwat aan me voorbijgegaan. Dit jaar ging niemand me mijn vuurwerk ontnemen. Tegen zevenen zaten Caro, haar vriend Dan en ik op een heuvel in Vaucluse, van waar we perfect zicht hadden over de stad. Esky's (dit is een soort koeltas) mee met drank en finger food, en dekens enzo tegen de kou (het is 20 graden kouder dan deze dag vorig jaar, bizar!). Even later voegden m'n Ozzie vrienden uit Londen zich bij ons. We keken het 9pm vuurwerk, dronken en aten en kletsten en keken het grote vuurwerk met de countdown. Omringd door Ieren (echt, hoe ik die toch altijd in m'n leven weet te wurmen....) en ozzie families. Het vuurwerk was adembenemend mooi, zoals verwacht.

En om tien over twaalf had ik al drie naakte mannen gezien! Drie Ieren die dachten een discrete 'nudie run' te doen, werden door een Australier met sterke zaklamp vol in de spotlights gezet. En toen vonden we het wel prima. Een rustige oud en nieuw was wat we alle vijf wilden, en om een uur of half twee lag ik dus lekker te tukken. Met sms'jes van D en van Alan en van dierbare vrienden voelde ik me fijn, vrouw en geliefd. Helemaal goed.