¶ §

Almost gone

Nog een paar uurtjes en dan luid ik het nieuwe jaar in. In een park in Sydney, met uitzicht op de brug en het vuurwerk, precies zoals ik in m'n hoofd had. Was ik vorig jaar opgelucht 2005 de rug toe te kunnen keren, dit jaar kijk ik terug op een prachtjaar. Moge 2007 net zo'n mooi jaar worden!

Tien uur nadat ik 2007 begonnen ben, zal ik in gedachten op jullie toasten! Een goed uiteinde en een schitterend 2007 gewenst!

¶ §

Mannen

Remment, John West en Oxysept kunnen opgelucht ademhalen. Er is weer wat actie.

Donderdagavond sprak ik met D af, een studiegenoot met wie ik 1.5 jr geleden een keer had gescharreld (Bimgo, Kaat). En niet alleen met D, ook met drie andere oud-studiegenoten die hem hier in Melbourne opzochten. Drinks op hun dakterras (met sea view!), eten bij een Chinees in St Kilda en daarna.....hup, de drie heren waren moe en gingen tukken. Verdacht, achteraf. D en mij achterlatend. Na een stuk of wat drankjes (spa'tjes voor mij na een dag in de zon), wilde ik naar huis en liepen we naar zijn huis waar m'n tas nog stond. En ik blijk dus echt uit vorm. Toen D vroeg 'Blijf je slapen of ga je terug naar Richmond', dacht ik serieus dat hij bedoelde 'Wordt het niet eens tijd dat je gaat?'.  Even later bleek hij dus toch wat anders te bedoelen! En dus kroop ik tegen D aan, for old times sake, en werd ik 's ochtends wakker in zijn huis aan het strand, waar de andere mannen al roerei met spek stonden te bakken ter ontbijt. Hemels.

Om het compleet te maken: gistermiddag had ik met Al afgesproken. En tot m'n grote verbazing voelde ik niets meer. Zag ik Al als een leuke vent maar zeker niet mijn vent. Hij vroeg of ik weer mee naar Dublin ging in maart, en vertelde een huisje op Lanzarote gekocht te hebben dat ik altijd mocht gebruiken als ik er tussenuit wilde. Hij vertelde over z'n moeder, z'n werk, z'n rustige leven van de laatste maanden. Ik was blij hem te zien, ik vond het gezellig hem te zien, en niets in me wilde tegen hem aan kruipen en z'n arm om me heen voelen. Finally!

¶ §

Thuis

Het leuke van bij iemand thuis logeren, is dat je de lokale way of life meekrijgt. Ik zit met Em's huisgenoot de Simpsons te kijken terwijl zij een middagdutje doet, we gaan even langs bij vrienden van 'r, kerst vierde ik met 45 familieleden van Em (om na afloop in een prachtig B&B in de wijnstreek in bed te ploffen), enzovoort. In plaats van in een hotel in een centrumwijk logeer ik in een typisch town house (in Sydney terrace house genoemd) aan de rand van het centrum. In een woonstraat, om de hoek van little Asia. Het wemelt van de Vietnamese en Thaise restaurantjes en winkels. Dirt cheap en erg prima.

Veel meer dan dit zal ik van Melbourne ook niet zien, hoewel St Kilda nog wel op de agenda staat. De MCG is downtown, dus het centrum heb ik al wel weer even gezien. Van de 'G' naar Federation Square, de Dam van Melbourne, loopt een brug, die denk ik een kunstbrug is. Er wordt tegen je gepraat en voor je gezongen. En echt, ik was katjenuchter. Supercoole brug. Naast de cricket ground ligt de Rod Laver Arena, waar de velden al in vol ornaat zijn voor de Australian Open. In dit sportgekke land is deze stad misschien wel het meest sportgek. Waar anders gaan op Boxing Day 90,000 mensen bij 16 graden (ja, het is koud!!! het zou het dubbele moeten zijn!!!) in een winderig cricket stadion zitten?!

¶ §

Chrissy

En toen zat ik in Emily's house achter haar laptop. Goed geslapen in haar huisgenoots bed (alleen, hoor) en helemaal klaar voor Kerst. Op het viegveld hier kwam ik al in de stemming: een babytje in een santapak, douanebeambten met kerstmutsen en een stewardess die ons met muts op Happy X-mas wenste bij het verlaten van het vliegtuig. Het is zo'n 16-19 graden en regenachtig. A tad difference van de 45 graden en brandende zon die de laatst kerstdag hier was! Maar ach. Ik ben weer in m'n tweede thuisland. Happy as! ¶ §

HAPPY CHRISTMAS EVERYONE!

¶ §

Beetje vroeg

10.40am vanaf Schiphol leek me een prima tijd om morgen naar Australia te vliegen. Maar waar ik bang voor was: de mist gooit roet in het eten. Volgens de BA-man ga ik mogelijk m'n vlucht naar Melbourne wel halen, maar m'n bagage sowieso niet, die wordt momenteel namelijk niet doorgelabeld en ik heb te weinig overstaptijd.  En aangezien ik met kerst ergens in ruraal Victoria zit en de dagen daarna in de G cricket te kijken, wil ik wel graag mijn bagage gelijk hebben. En dus heb ik me om laten boeken naar de 7.30am vlucht. Wat betekent dat ik zo even na vieren moet opstaan. Best vroeg, zo in je vakantie.... ¶ §

Geen genoeg van te krijgen

Uit Leonard Cohen's Halleluja:                                                   

Baby I've been here before, I know this room
I've walked this floor
I used to live alone before I knew you
I've seen your flag on the Marble Arch
Love is not a victory march
It's a cold and it's a broken Hallelujah 

Uit Suzanne:

And just when you mean to tell her
That you have no love to give her
Then she gets you on her wavelength
And she lets the river answer
That you've always been her lover
And you want to travel with her
And you want to travel blind
And you know that she will trust you
For you've touched her perfect body
with your mind.

¶ §

KATTENLOGALERT

Niet alleen ik ga op vakantie, ook Chandler maakte vanochtend een wereldreis. Op zich is Landsmeer hier niet zo gek ver vandaan, het wereldreisaspect zat hem met name in de tijd die ik nodig had om zijn tijdelijke logeeradres te vinden. Anyway, dat lukte uiteindeijk. De komende weken bivakeert Chandler in een waar kattenhotel. Een schuur bij een woning, met de grootste krabpalen en klimbomen die ik ooit gezien heb. Het is tevens een all inclusive vakantie, want voer en water staan de hele dag op de grond. Stoer liep hij tussen de andere, veel grotere katten rond met wie hij de komende week of weken zal doorbrengen. De rode met maar drie poten, de dikke plofkat, de relaxte rooie en de speelse knuffelige knorpoes. Cat's heaven, denk ik zo.

En ondertussen vraag ik me af of de mist rond Londen mij nog gaat belemmeren uberhaupt in Australie te komen! Maar ach, dat zien we morgen wel. Het online inchecken is bijna gebeurd, de plannen om het huis schoon te maken zijn er, evenals de plannen mijn tas in te pakken. Misschien moet ik maar eens in actie komen...

¶ §

Vakantie!

Heerlijk! De laatste beoordelingen gedaan, nog een team meeting gehad en zojuist de laatste mailtjes verstuurd. En nu vakaaaaaaaaaaaaaaaaantie. Met Leonard Cohen op repeat bereid ik me geestelijk voor op drie weken helemaal niets doen. Woohoo! ¶ §

Warm

Al mag me dan in de war brengen, van het telefoontje van De Ier net kreeg ik het helemaal warm. Niemand is zo leuk als hij en met niemand kletst het zo fijn als met hem. Zodra we ophingen, sms'ten we alweer. Laat ik dat goed in m'n hoofd houden als ik Alan weer zie. ¶ §

Woohoo!

De mappen met bewijs van wat we gedaan hebben gevuld, de laatste handtekeningen van de klant gekregen, de laatste issues weggemanaged.......volgens mij kan er niks meer mis gaan met m'n project deadlines! Partner was impressed dat ik alles af heb, zou leuk zijn als zich dat morgen in de beoordeling vertaalt. Maar man, wat ik ben ik blij!!! ¶ §

Feestje

Leuk leuk leuk, een feestje voor de kerst. Een feestje in m'n straat ook nog. Een feestje met een paar goede vrienden en veel dierbare kennissen. Alleen....dinsdagavond? Zit ik met m'n goede gedrag....al weer thuis!

Anyway, Alberto's kerstborrel was een groot succes. Leuk ook om eindelijk C weer eens te zien. C was een studievriendje, en toen hij in '99 naar Londen verhuisde, verloren we elkaar uit het oog. Enkele maanden geleden bleek dat ik z'n Engelse vriendin geregeld zag. En vanavond zag ik dan ook eindelijk C weer. Alsof het gisteren was, in plaats van zeven jaar geleden. Net zo gezellig als toen, en in no time bijgepraat.

Dit wordt weer zo'n nacht dat ik dankbaar en happy in slaap val. Dit jaar was fantastisch, en vanavond stond ik daar weer bij stil.

¶ §

Wat nou?

"Hello stranger. Heard a rumour that u will be comin to Oz soon. Am sipping a cool beer in The Rocks. Melbourne next week. Beers soon. Al" Dit was het smsje dat ik om 6 uur vanochtend kreeg. Zes maanden na de laatste keer contact. Zes maanden nadat hij iets deed dat ik écht niet vond kunnen en ik besloot hem niet meer te zien, ondanks het gezoen en geklef van die avond. En hij legde zich daar maar wat gemakkelijk bij neer. En waarom nu dan toch weer? Een paar smsjes later bleek dat we woensdag allebei in de G (de Melbourne Cricket Ground) zijn. En waarom 'Beers soon' en niet 'Beers soon?' ? Weet hij dat hij me ergens nog in z'n greep heeft? Dat ik, ondanks de gevoelens voor De Ier, die eigenlijk veel leuker is, hem niet kan vergeten? Dat het zoenen en de rest niet meer zo fijn is geweest als met hem? F&*k, hij heeft me weer in de war.... ¶ §

Chicks

In de consultancy, en dan vooral in de kwantitatieve en financiële kant, werken nogal wat mannen. Hollandse mannen met hollandse namen vooral. En daarom vind ik m'n project team bij de investment bank zo leuk. Vier chicks. Een Nederlandse wiens ouders op haar 17de naar Canada zijn geemigreerd en die daar jaren gewoond heeft. Twee econometristen: een van oorsprong Marokkaanse en een Nederlandse die net twee jaar in Sydney heeft gewoond. En ik dus. Vier van die internationaal ingestelde meiden, met veel gedeelde interesses. Het kippenhokrisico is natuurlijk aanwezig, maar we weten het te beperken. Nog nooit zo op een vervolgopdracht gehoopt, met deze meiden zou dat een héle leuke klus worden! ¶ §

Jeugdjournaal

Een schattig jongetje van elf die aan een jazz concours meedoet. Tuinvogels tellen. Een gestoorde mevrouw die het niet kan verkroppen dat ze niet aan de postcodeloterij meedeed nu haar straat in de prijzen viel. Jeudgjournaal deugt. Ik hoef vandaag even geen grotemensennieuws te horen. Geen grotemensenellende en grotemensenproblemen. Vandaag leef ik lekker in mijn wereldje. De eilanden, de Appie, Kanis & Meiland en de bank op mijn woonkamer. Een microwereldje is soms even voldoende. ¶ §

Feestjesdag

Net verruilde ik m'n zachtblauwe jurk en bruine pumps voor een pyamabroek en kamerjas. Zometeen verruil ik die weer voor m'n LBD en zwarte pumps voor het gala. Ik weet het, gala is lang, maar ik heb vanavond geen zin in lang en het is toch maar werk.

De bruiloft was top. Door de kater had ik de ceremonie gemist (in de wetenschap dat toch niet iedereen in die ruimte paste) maar lopend door het Vondelpark hoorde ik de loopband dit het bruidspaar en de gasten van het trouwlokaal naar de kroeg begeleidde. Ik sloot dus sneaky aan, m'n kater vergetend met zoveel vrolijkheid! Broerlief heeft één biertje door mijn strot weten te duwen en verder dronk ik water, water en water. De prachtbruid (in groen!) en supersympathieke bruidegom zie ik over een paar weken weer, als hun huwelijksreis eindigt in Sydney. Nóg iets om me op te verheugen!

Nog even Good Night and Good Luck afkijken en op naar het Okura voor het volgende feestje! ¶ §

Jarig

Hoeveel caipirinha's ik gisteren gedronken heb weet ik niet meer, maar het waren er zeker vier te veel. Het draagt bij aan het ik-ben-jarig-gevoel maar de kater is killing. Maar ach, morgen weer over En het was leuk in Werck gisteren. Leuke mensen, leuke pressies en om middernacht toegezongen. Sinds m'n kater en ik vanochtend wakker werden, regende het sms-jes. Ik voel me gewoon superjarig! ¶ §

Bucharest

Als ik geen tripjes in het vooruitzicht heb, word ik onrustig. En na het komende tripje had ik geen tripje in de smiezen, dus ik dacht al druk na over wanneer ik weer eens naar de UK zou gaan. Maar gelukkig. De cursus waarvan ik dacht dat hij in Noordwijk zou zijn, is dit jaar in het Hilton in Bucharest. Kan dus eind maart Roemenie aan m'n lijstje bezochte landen toevoegen. Eens kijken of ik er een dagje prive-rondneuzen aan vast kan plakken. ¶ §

Slim. Niet slim.

Wel slim: blokje om lopen na lange werkdag. Ook slim: naar leuke mannen kijken die je onderweg tegenkomt. Niet slim: daarbij de lantaarnpaal uit het oog verliezen. Gelukkig was appetijtelijke man toen al een huis binnengelopen.... ¶ §

Blauwe mannen

Blue Man was leuk. Niet bijzonder, maar entertaining. Het zijn trouwens Blue Men, maar ze heten Blue Man. Geen idee waarom. Maar goed. Het was leuk. Behalve de mensen achter ons die nog nooit in een theater waren geweest, zo leek het, en maar schreeuwden en joelden en praatten. Misschien hoort het bij Blue Man maar ik vind het stom. In Londen bij Stomp deed ook niemand dat en dat was best vergelijkbaar. Gedurende vijftien minuten echter rolden de tranen langs m'n wangen van het lachen. Dit waren de 15 minuten dat vriendin Sandra op het podium zat. Naast de drie Blauwe Mannen. En een erg goed gevoel voor timing en mimiek bleek te hebben. Briljant. De Ier wees overigens enthousiast op mij toen de mannen het publiek in liepen. Die krijgt ' ie nog eens terug! ¶ §

Beetje jammer

Niet eerder had ik zo'n onvoldaan gevoel bij een zeer goede beoordeling. Partner R had zich niet voorbereid, had geen andere kritiek dan dat ik wat meer op mezelf mocht vertrouwen, en binnen twee minuten was het weer klaar. Ter vergelijking: mijn vorige projectbeoordeling was door de beoordelaar goed voorbereid, vast aan me opgestuurd en duurde een klein half uur. Hier kan ik dus niks mee. Anders dan dat een 'zeer goed' fijn is. Pas in de auto naar huis bedacht ik, dat ik dit echt had moeten zeggen. Maar ja. Niet gedaan dus.

Vanavond naar Blue Man Group, in m'n nieuwe wikkeljurk (die ik vandaag thuisgestuurd kreeg) dus ik ga er lekker niet meer aan denken. ¶ §

Jan Smit

Hoe het komt, weet ik niet, maar binnen het grote project waar ik werk, is Jan Smit nogal populair. Wellicht omdat een van de analysten op hem lijkt, als hem praat, en bij hem uit de buurt komt. Anyway, er worden wat palingpop afgeneuried en gezongen. En stiekem ga je die liedjes dan toch wel leuk vinden. En wat lees ik nu in m'n werkmail? Jantje komt onze nieuwjaarsborrel opleuken! Als ik nog op vakantie ben.... ¶ §

Feestjes

Ok, ik zal nooit meer tegen Kaat zeggen dat ik geen feestjes heb. Volgend weekend heb ik er namelijk drie. Vrijdag vier ik dat ik zaterdag jarig ben. Gewoon, in een kroeg met een paar mensen. Zaterdag heb ik een huwelijk. Alleen het feest daarvan mis ik vanwege kerstfeest van m'n werk. Dus ga ik 's middags even naar de borrel in het Vondelpark. En dan heb ik er nog eentje afgezegd ook. Da's dus soort van drie feestjes in twee dagen. Best veel voor iemand die haast geen feestjes heeft. ¶ §

Best dom

Hoe dom ben je als barman als iemand een tosti ham-kaas-tomaat bestelt, en jij een zalm-kaas-tomaat begrijpt? En hoe dom ben je als klant als je de tosti wel vissig vindt smaken, maar denkt dat er wel eerder iets vissig in het tosti-ijzer had gezeten? Ik wijd het maar aan een lege maag en brakheid.

Overigens was het sowieso niet mijn dag qua eten. Door de AH hollend voor ingredienten voor m'n chickpea-chorizo-soup wist ik dat ik iets vergat. Maar wat? De kikkererwten, zo bedacht ik zodra ik door de kassa was. Best vermoeiend soms, mij zijn.... ¶ §

Poeha

Collega M is een paar maanden geleden overgestapt van onze groep naar de accountantstak. Geen borrel, geen taart, ineens was ze weg. Mij verbaasde het niet. M paste niet bij ons. Vertelde uitvoerig hoe geweldig ze is, hoe extreem tevreden de klant over haar is, en ga zo maar door. Zet op d'r CV dat ze econometrie heeft gestudeerd, terwijl ze na een jaar is gestopt (uiteraard behorend tot de beste tien studenten, en tot groot verdriet van de hoogleraren). Gaat het liefst heel duur lunchen met de klant, waar haar peers naar een simpel restaurant gaan. Is altijd drukdrukdrukdrukdruk. Nou ja, het is wel duidelijk denk ik. Iedereen heeft wel een M in zijn omgeving. Geen verlies, dit Pauw-meisje.

Vandaag hoorde ik van een collega het mooiste verhaal over haar. Haar achternaam eindigt op -er. Gewoon, op z'n Hollands uitgesproken. M stelde zich echter aan iedereen voor met de Franse uitspraak van haar naam (als Mrs Bucket in Keeping Up Appearances). Dit ging lange tijd goed. Tot de dag dat ze op een congres haar vader aan een collega voorstelde. En pa zich introduceerde als meneer -er met de Hollandse uitspraak. En ons prinsesje heeeeeel hard door de mand viel. ¶ §

Klaas

Hoewel ik absoluut geen Sinterklaasliefhebber ben, had ik me gisteren laten overhalen toch Sinterklaas te vieren met collega's. Bij collega E thuis in Ijburg, in zijn megamooie designhuis (walhalla voor liefhebbers van Droog Design, Piet Hein Eek, en die stijlen....maar dat ter zijde). Het idee was dat we allemaal twee kado's kochten van 5 euro. Die kado's gingen op een hoop, en daarmee werd het Sinterklaasspel gespeeld. Afhankelijk van de dobbelsteenworp mochten kado's worden uitgepakt of verwisselden ze van eigenaar. De leuke Blond Amsterdam bekers gingen aan mijn neus voorbij. Aan het eind van de avond was ik de trotse bezitter van een beker-met-fietsbel-om-bier-te-bestellen, een flirtboekje voor mannen, en een plastic champagnekoeler. Maar ach. Ik heb ontdekt dat Sint vieren toch echt leuk kan zijn! ¶ §

Stage dive

Al een paar dagen voel ik me licht in m'n hoofd en ben ik erg klungelig. Na mijn tandartsbezoek van vanochtend was ik nog lichter en m'n hoofd, en dat ik nog niks gegeten had, hielp ook niet. Dus...toen om vijf voor twaalf een collega riep te gaan lunchen, sprong ik van mijn stoel en snelde ik naar de deur. Althans, dat was het idee. De combinatie van licht hoofd, sexy hakken en een verdwaalde doos papier bleek roet in het eten te gooien. Uiterst galant (uhuh) struikelde ik vlak voorover. Tot plezier van een collega of twintig.... Muts. ¶ §

Kerstpakket

Van m'n huidige baas krijg ik geen traditioneel kerstpakket met vage crackers, obscure pate en zure wijn, maar een voucher met log in code waarmee ik op internet een kado kan uitzoeken. Vroeger waren de weken voor kerst heaven. Mijn vader had een baan met veel relaties. En die relaties stuurden kertspakketten. Mijn moeder schaamde zich op enig moment, zoveel rollades, doosjes wijn en pakketten werden bij ons afgeleverd. En die pakketten....die werden dan, dicht, op de eettafel gezet. Als m'n paps dan uit z'n werk kwam, renden mijn broertje en ik hem tegemoet. Gelegenheid z'n jas uit te trekken, kreeg hij niet. Er was Een Pakket. En met rode wangen keken we dan toe wat er allemaal in zat. Naast vage crackers, obscure pate en zure wijn was dat vaak een spel, of een snack die we thuis nooit kregen, of chocolade. Maar nu. Tsja, nu ben ik een food snob. En doe je me geen plezier meer met zo'n pakket. Twintig weken Viva daarentegen..... Die heb ik lekker aangevinkt. Goed voor zo'n 45 minuten ontspanning per week! ¶ §

Genoeg

Wet Financiele Dienstverlening, Incidentenregeling, Gift Policy, Wet Bescherming Peroonsgegevens, Act on Terrorism, FEC Banking. Aaaargh. Ik kan geen wetjes en regels meer zien. Ik heb verdorie de pubquiz afgezegd omdat ik echt te moe ben en het is pas maandag. Ik loop op m'n f&^%ing tandvlees en ik moet nog drie weken. Ik heb geen idee of ik het allemaal wel goed doe op dit project en ben voor geen meter in control. Wat dus weer ten koste gaat van het project waarover de prettige partner zo tevreden was. De tandarts heeft het te druk om me te zien, en m'n kies voelt irritant. Voel me labiel en afgemat. Nog negentien 'sleeps' en ik stap in het vliegtuig. En heus, ik weet dat het allemaal wel los loopt, en dat ik dan echt lekker van m'n vakantie ga genieten. Maar tot die tijd. Aaaargh. ¶ §

Dromerig

"Gypsy, send me your CV and details of what role you are looking for". Aldus het mailtje van de partner in Australia.

En de reactie heeft hij in z'n mailbox intussen.

En ik dagdroom (avonddroom) over waar ik ga wonen. Eastern suburbs, eventueel Paddington. Dichtbij de zee en hot and happening. De flagship store van sass & bide zal twee jaar lang binnen handbereik zijn. Een wekelijkse red duck curry bij Thai Terrific. Drankjes in Icebergs, en af en toe een celeb spotten. Alle cricket toernooien op tv. Weer een Dendy Cinema Card. Flat whites op weg naar m'n werk. Oh ja, werk. Daar ging ik voor. Ons kantoor in Darling Harbour en bijna alle klanten tussen daar en het Opera House. Geen auto nodig. Elke dag het Opera House zien, net als vier jaar geleden. Nog veel meer uit m'n comfort zone dan nu maar in de stad waar ik zo verliefd op ben. Als Amsterdam m'n echtgenoot is, is Sydney m'n minnaar. Spannend, lekker, fijn, tweede thuis. Nog vier weekjes, en ik loop er weer. Nog zesenvijftig weekjes en ik woon er weer?? ¶ §

Tand, of het gebrek daaraan

Ik snoep gezond en eet een appel. Ik heb m'n hele leven nog nooit een gaatje gehad. Ik eet meer fruit en groente dan dingen die slecht voor je zin (alcohol niet meegerekend). Maar net die keer dat ik wat kruidnoten bij m'n kop thee eet, breekt er een stuk van m'n kies. En nu zit er een gapend gat. Werkelijk, een krater. Terwijl er maar een klein stukje kies op mijn tong bleek te zitten. Dus....in wat mijn drukste werkweek van de afgelopen 60 jaar gaat worden, zal ik er ook nog een of twee tandartsbezoeken in moeten fietsen. M'n Italiaanse Mama's Cucina diner met vriendinnetjes van vanavond, laat ik me echter niet ontnemen. Al vielen werkelijk al m'n tanden eruit! ¶ §

Flick

Voor het eerst in jaren was ik eens wél op tijd met kaartjes kopen voor een IDFA-docu. Eigenlijk wilde ik er drie of vier gaan zien, maar bijna alles is overdag of al om zes uur, en dan blijft slechts het weekend over (en keuzes maken, gisteren was 6pm niet te vroeg om cocktails te gaan drinken in Arc!). Dus ga ik vanavond naar een docu over Leonard Cohen. De Ier vertelde me eens over dit concert, dat hij in Sydney zag, en dat het beste concert is dat hij in z'n leven heeft gezien. Dus....vanavond waan ik me in het Opera House. En eerst even eten bij Wagamama, net als ik daar zou doen voorafgaand aan zo'n concert!