¶ §

Dag dag

Soms leef ik lekker buiten de werkelijkheid. Zoals deze weken. Ik lees de krant half, zie vrijwel geen nieuws en surf minder dan normaal. Voetbal, etentjes en werk vullen mijn dagen. Mijn belangrijkste nieuwsbron is Edwin Evers 's ochtends in de auto. Uiteraard had ik wel iets meegekregen van een mogelijke val van het kabinet. Maar toen ik gisteren als enige Nederlander in een gezelschap bij de Griek zat te eten, was politiek niet een van de gespreksonderwerpen. En ik heb er geen moment meer bij stil gestaan. Maar vanochtend praatte Radio 538 me weer bij. De boel was geklapt. Net als toen ik in Sydney woonde, niet zo heel lang geleden. En zonder de afstand als excuus, ben ik er net zo weinig mee bezig. Ik wacht wel op m'n stemkaart. En moge die zo snel mogelijk komen. ¶ §

Busy bees

Nu het voetballen op z'n einde loopt, krijg ik langzaam aan weer een sociaal leven dat zich buiten de kroeg afspeelt. Met als voorlopige topper de Wimbledon finale bij vriendin Louise. Dat wordt een girlie arvo, met champers, Pimm's (handig,een vriendin bij een drankconcern) en aardbeien en veel commentaar op mannenbenen. Waarbij ik veel Oh La La verwacht van Franse Lolo. Om na afloop uiteraard wel een kroeg in te duiken voor de WK-finale. Verder op de rol: comedyfestival bij Toomler, boot met DJ door de grachten, concert van James Blunt (tijdens een halve finale, ik hoop op schermen), Summer Olympics, Five Days Off in de Melkweg, picknicks en BBQ's in het park en natuurlijk de Parade. En dan heb ik ook nog de tweede week van juli vrij. Can't wait! ¶ §

Lekker

"So who do you want to win now?", vraagt een Engelsman als ik mijn fiets wil pakken. Mijn reactie dat dat Duitsland is, is niet acceptabel. De Engelsen zijn zo leuk, en de Engelsen dit en de Engelsen dat. Jaja gast, ik ben het helemaal met je eens maar je team haat ik. En het Duitse team niet. En ik vind Duitsers ook leuk. Dus ben ik voor Duitsland. En zo lullen we twintig minuten verder. Hij gelooft pas dat ik Nederlands ben, als ik in het Nederlands begin te schelden. Gewoon, zomaar, om me te bewijzen. Hij blijkt bij de buren te werken en vanaf de 8ste verdieping uit te kijken op mijn raam op de 6de. Hij lijkt leuk. Bankier, beetje saai, maar soit. 34. Lekker. Slank. Houdt van Robbie Williams. En dan zegt een collega dat hij hem nog even moet spreken. Hm. Heeft de leuke pom het 'Save me' sign gegeven? Of vond leuke pom het gesprek ook wel leuk maar moest de collega echt wat met hem bespreken? Damn. Vanaf nu goed naar de 8ste bij de buren turen... ¶ §

Boohoo

En dat waren de socceroos... Het gypsyvoetbalengeltje had in zoverre gewerkt dat mijn meeting maar kort duurde en ik op tijd in Adam was voor de aftrap. Alleen....die 93ste minuut. Gutted. M'n aussie vriendin was in het stadion en sms'te dat ze wanhopig was. De aussie dame met wie ik in de kroeg was, begon te huilen. Maar het blijven aussies. En dus werd een droevige langzame versie van Waltzing Mathilda gedraaid waarbij iedereen heel bedroefd keek, om vervolgens Down Under erin te gooien en de sfeer weer terug te brengen. Maar ik heb het met ze te doen. Verliezen van Italy valt prima mee te leven. Maar op deze manier.... Daar helpen geen drie B52's en twee cocksucking cowboys aan. ¶ §

Over en uit

"Ohne Holland fahren wir nach Berlin", sms-te mijn Duitse vriendin vanuit het stadion. Op dat moment had ik nog hoop. Maar wat een dramatische wedstrijd. Een 'oscar winning performance' van Figo en reacties als waren het vrouwen met PMS van sommige boys in white. Geen achtste finale waardig. Ik hoop dat m'n tweede thuisland het morgen beter doet. En dat Duitsland het WK wint. ¶ §

Cultureel verantwoord

Tussen alle voetbaluren wist ik zowaar nog een Holland Festival voorstelling te bezoeken. Nadat ik Nitin vorig jaar in Paradiso bewonderde, zag ik hem nu in het Muziekgebouw aan het Ij. Bij een Indiase stille film uit de jaren '30 heeft hij muziek geschreven. En dit speelde hij gisteren met het Metropoolorkest. Waarbij ik er aan werd herinnerd dat grote schermen niet alleen geschikt voor voetbal zijn, maar ook voor films. Het was een prachtige voorstelling. Zijn east-meets-west muziek in combinatie met Indiase zang kan ik uren naar luisteren.

Uiteraard bleef de avond niet zo cultureel. In Werck borrelde ik nog wat na en zag de laatste 45 minuten van de wedstrijd. Tot mijn verbazing liep ik een ex van zes jaar geleden tegen het lijf, van wie ik dankzij de NRC en de tamtam wist dat hij getrouwd was, in Hannover woonde en onlangs vader was geworden. Via dezelfde tamtam wist hij wat ik tegenwoordig deed. We waren een match made in hell, maar toen hij even z'n hand in m'n nek legde, wist ik wel weer waarom ik destijds voor hem viel nadat 'ie maanden op me gejaagd had. En was ik er toch niet meer helemaal bij de rest van de avond, terugdenkend aan een tijd die ik eigenlijk wel wilde vergeten.

En nu shoppen en opmaken voor de volgende voetbalmarathon! Adios! ¶ §

Broek

Ik dacht dat er iets met mijn oren was toen ik de achter mij fietsende jongen hoorde zeggen dat hij een gordijnstoffenbroek aan had. Toen hij me inhaalde, bleek er niks aan mijn gehoor te mankeren. Wel aan zijn gevoel voor stijl. Donkerbruin fluweel met groene en paarse bloemen. Maar funky was het wel. ¶ §

Run, gypsy, run

Het vroeg naar huis gaan donderdag heeft geloond. Ontspannen liepen N en ik gisteravond onze eerste 10 kilometer. Uur en drie minuten ongeveer, niet snel, maar tot onze volle tevredenheid. Alleen voel ik me u een oud, stram, vrouwtje. Maar dat geeft niet. Verjaardagslunch van broerlief, gig van Nitin Sawhney en verjaarsfeestje op de grachten kunnen wel met loden benen. ¶ §

Bloody brilliant

What a night. In m'n Australische cricket shirt fietste ik naar Coco's om de wedstrijd te kijken. Om 6 uur al, je wilt ten slotte een goede zitplaats. De Amerikaan met wie ik had afgesproken was pleite, vermoedelijk z'n tranen aan het drogen thuis. Om negen uur dan eindelijk de aftrap. En gedurende 110 minuten is mijn hartslag niet onder de 200 geweest geloof ik. Wat een thriller. Wat een lul van een keeper, wat een idioot van een scheids en wat een leeuwen op het veld. Gelukkig bleken mijn leeuwen net wat heldhaftiger. Ik schreeuwde m'n longen uit m'n lijf en om vijf voor elf was daar (met nog 19 man op het veld) het eindsignaal. Coco's stond op zijn kop. Dansen, zingen, zuipen (ik niet: werk en hardlopen weerhielden me hiervan). Ik feestte mee en genoot. Maandag kijken gaat me niet lukken, ik rijd uit 010 weg als de wedstrijd begint en de kans dat die meeting wordt gecancellled is nihil. Maar misschien is er een Gypsy-loving-voetbalengeltje en zit ik maandag weer in Green 'n Gold te kijken! Met Guusbumps. ¶ §

Slaaaap

En dan wil ik WimLex nog zien, en dan wil ik Marco-mijn-held-van Basten nog zien en voor je het weet is het weer middernacht. En dan gaat om zes uur weer die teringwekker. En dus begint het eind van mijn energiereserve in zicht te raken. Niet handig met morgen de Australie wedstrijd in het vooruitzicht en vrijdag een 10-kilometer loop. Laat ik maar eens verstandig zijn en gaan slapen... ¶ §

Nou jaaaa!

Gezellig dacht ik, een beetje een internationaal voetbal gezelschap. M'n Australische vriendin was nog niet hersteld van Sonar (muziekfestival) en voelde zich klote dus msnde af. Engelse vriendin Vicky kwam met sushi, wijn en chips. Spaanse kennis Juan Carlos was even over uit Madrid en kwam gezellig langs met Ina, Duitse vriendin. Tot zover prima. Het VN idee enzo. Tot Ina haar jas uittrekt. Ze draagt een Argentina shirt! In mijn huis! Tijdens een Nederlandse wedstrijd! Nou jaaaa! En dan nog een boooooooooring match ook. Terwijl ik bij Robbie had kunnen zijn. ¶ §

Robbie is stom

- omdat 'ie gisteren naast kantoor ging voetballen toen ik al naar huis was;
- omdat 'ie optreedt op de avonden dat NL en AU voetballen en ik beide keren moest bedanken voor een kaartje (net als ik morgen Ben Harper mis voor die stomme verslaving);
- omdat hij zorgde dat er vanmiddag honderden meisjes in grote slingers rondom de Arena stonden en ik zodanig gefascineerd was dat ik amper meer aan werken toekwam (overigens waren veel meisjes vergezeld door in Oranje gehesen jongens);
- omdat 'ie niet even in een bootje langs m'n huis vaart zodat ik hem goed kan zien.

Robbie. Zucht. ¶ §

Superlief

In het vliegtuig naar Barcelona moet ik mijn ogen dicht doen. Ik hoor Emily rommelen in haar tas en ik meen kralen te horen. Ze legt iets in m'n handen en ik ben ervan overtuigd een lelijke oranje plastic kralenketting te vinden als WK-geintje. Maar nee. Gekke Em had een ketting gezien die ze precies bij een paar oorbellen van mij vond passen. En hem voor me gekocht. Ik was er helemaal stil van. Zulke attente, spontane kado's krijg ik maar zelden. Zó lief! ¶ §

Barca / Bar Ca

Vriend F sms't me iets over voetbal ofzo en ik reageer dat ik in Barca zit. Waarop F op zijn fiets springt en naar Bar Ca fietst. Een kroeg in de Pijp. Waar hij me niet kan vinden. Hihi. ¶ §

Highlights en en lowlights

- veel lol met vriendin L
- voetbal kijken met oud-collega en z'n vriendin en mijn ozzie mate Emily
- de afterparty in Bar Amsterdam, carnavalsmuziek!
- eten, eten, eten
- sangria van rode wijn
- sangria van cava (L)
- té domme gesprekken van een Nederlands stel met een Engelsman op het terras naast ons (we deden het nét niet in onze broek van het lachen)
- hele goedkope Tanqueray gin
- prachtige gebouwen overal in de stad
- vertraging heen én terug (if you pay peanuts....)
- veel bekenden tegen het lijf gelopen
- Parc Guell, wat schitterend!
- een oetlul die mijn koffer meeneemt vanaf de bagageband, en zijn eigen, daarop lijkende Samso achterlaat.

Al met al een topweekend! ¶ §

Barca

Na de eerste helft van Engeland-T&T vertrek ik naar Schiphol. Drie dagen Barcelona, heerlijk! Oud-collega-vrienden zullen er zijn, vriendin Emily vliegt mee en Amerikaanse vrienden beginnen zaterdag hun huwelijksreis in Barcelona (dus of ik die zie is de vraag). En dan ga ik ook nog eens met een goede vriendin! Woohoo. Zondag of maandag verslag! ¶ §

Knuffel

Met vriendin M heb ik een bijzondere vriendschap. De vijf jaar dat ze in Amsterdam woonde, was ik haar enige Nederlandse vriendin. Om die reden alleen al adoreren haar ouders mij. En om haar persoonlijkheid en warmte adoreren de mijne haar. Huilend stond ik in augustus op de Albert Cuyp, de laatste keer dat we samen over de markt liepen (en ik me nog zorgen maken dat mensen dachten dat ik om Hazes huilde aangezien ik naast zijn standbeeld stond). We zien elkaar nog maar weinig maar bellen des te meer. En toen ze gisteravond belde of haar Big Husband bij mij mocht logeren omdat de Amsterdamse hotels vol waren, mocht dat uiteraard. Waar anders zijn vrienden en logeerkamers voor? Hubby bracht bloemen, chocolade en wijn mee. Net kom ik thuis van de voetbalwedstrijd. En nu zie ik pas dat M wat op het vloeipapier heeft geschreven waarin de chocolade zat verpakt. "It's not a Sacher but if you close your eyes it will taste like a nice Sacher Torte. The real one is waiting in Vienna. Un bacione, M. " Ik sms een virtuele knuffel. Een hele grote voor mijn lieve vriendin. ¶ §

Bier und bratwurst

En waar kijk je een wedstrijd van het Duitse team? Juist ja, in een tot bierstube omgebouwde kelder van een oud postsorteercentrum. Bier und bratwurst vanavond. En graag 3-1. ¶ §

Barbie dus

Ross kreeg z'n zin. En dus fietste ik vanavond die hele 7,5 km naar de achterkant van het Vondelpark om te barbecuen. Met zijn best mate, kiwi, en wat Nederlandse collega's en een Schots vriendinnetje van mij. De kiwi had een tasje met gas bbq'tje bij zich, ideaal. Wijn, vlees, buns en salades. En veel lol en gerelax. Dit kan ik vaker doen. Al moet ik het vandaag dus met 15 minuten voetbal doen.... En bewees Ross weer eens er niets van te snappen: hij kwam in een wit shirt met twee rode kruizen..... ¶ §

Pool

Yesssssssss! Ik heb de eerste goede uitslag binnen in de pool! USA-Tsjechie 0-3! En in onze pool betekent dat veel punten, die ik als enige krijg want niemand anders had 0-3! Als straks en morgen Italie, Korea en Frankrijk nog even winnen dan ga ik goehoed! Blijft jammer dat Angola niet de door mij voorspelde verrassing van het WK blijkt. Dan had ik nog veel meer punten gehad. ¶ §

Barbie

"Laten we naar Blijburg gaan", stel ik voor. Ten slotte zat Ross gisteravond met erg enthousiaste verhalen over de Hollandse strandbezoekers (of bezoeksters, naar ik aanneem) op de MSN. Zijn reactie? "Also the bbq is a real option in the vondelpark (I know technically it's not legal but neither is biking drunk)...". Klein detail: dronken op je fiets kan soms vrij onopvallend. Barbecuen in het Vondelpark zonder betrapt te worden lijkt me iets minder haalbaar. En daarbij: ik wil verdorie m'n bikini aan en bruin worden en in het water springen! En op Blijburg hebben ze televisies. To be continued!

Oh, enne, vandaag vervloek ik mijn werk. Vriendin belde net vanuit de Australische kroeg waar ze de wedstrijd had gekeken. Gekkenhuis geweest. Oh wat was ik daar graag bij geweest. Maar nee, ik had meetings in Rotterdam en ben daarna plichtsgetrouw thuis gaan verder werken. Bugger. ¶ §

Kwartje

Zwerver: "Hebt u misschien een kwartje? Ik kom hem straks terug brengen."

Ik: ¶ §

Oleoleole

Sinds 1992 kijkt een groep Amsterdamse econometriestudenten de Nederlandse voetbalwedstrijden in een kroeg in De Pijp. In Groningen leerde ik een van hun kennen, en sinds ik hier in 1998 ben komen wonen, kijk ik mee. Het is een van de meest hechte vriendengroepen die ik ken. Zien doe ik ze nog maar weinig, de meesten zijn toch vrienden-van-vrienden en intussen echtgenoot en papa. En toch waren we er vandaag weer met ons elven. In de rust kwam een van de echtgenotes de kleine showen, de andere mums waren weggebleven. De kroeg was nog hetzelfde als twee jaar geleden, toen ik er voor het laatst was. Mijn Amerikaanse, Franse en Australische vrienden die mee waren, vonden het geloof ik wel een beleving. Heel wat anders dan hippe clubs of Ierse pubs. Na een hapje eten in de Jordaan riep wederom de kat-plicht. Ok dat, en ik was wat aanschoten en vond het wel mooi geweest. Damn, wie heeft er toch werk verzonnen? Morgen weer melden, bah. Maar eerst nog even hot stuff op Nederland 2... ¶ §

Kilo's

Volgens het NRC komt de gemiddelde WK-kijker drie kilo aan gedurende deze periode. Drank, slecht eten, weinig beweging. Het artikel werkt op m'n schuldgevoel. Met het bewegen zit het wel goed, ga zo de deur uit voor een kilometer of acht, negen. Maar de rest? Twee glazen champagne (met een aardbei erin, dat dan weer wel), wat glazen rose, olijven, cheddar, pringles, turks brood met tapenade. Dat was de oogst gisteren wel zo'n beetje. Oh, en ik vergeet bijna de appeltaart met ijs. Als ik dit dagelijks doe, slipt de boel wel dicht ja. Gelukkig ben ik dan toch niet de gemiddelde WK-kijker. Door de week kijk ik vooral alleen, thuis. Zonder drank en junkfood. Ik ren twee keer per week en kan dat best wat opvoeren. En m'n weekenden waren toch al niet zo gezond de laatste tijd dus daar zal de WK-invloed meevallen. Pfew, ik haal opgelucht adem. Het artikel gaat lekker niet over mij. Ik gemiddeld? Nope! ¶ §

Four down, many to go

Twee wedstrijden gisteren in de kroeg. Een 'echt', een met een half oog. Spare ribs en bier. Bier en lol. De buitenlanders vroegen zich af waarom ik niet voor Germany was. 1974, was mijn antwoord. Duh... Van de 40 man met wie ik keek, waren een amerikaan en ik de enigen die voor Costa Rica juichten. Twee keer, maar dat bleek onvoldoende. Vanmiddag keek ik bij vriend Sandeep de Engeland wedstrijd. Met zelfs een amerikaan in een St George shirt. Mooie pot. Sandeep besloot voortaan Emily en mij voor voetbalwedstrijden uit te nodigen. We nemen én fatsoenlijke snacks mee, én houden van voetbal. Wat uitgedund keken we vervolgens de tweede wedstrijd van de avond. Bizarre pot. In de tussentijd kletsten we, surften we (onder meer om onze pool scores te checken) en bewonderden we Sandeeps amazing badkamer. Een tweepersoonsbad en een high tech douche. Wow, wat een huis. Ineens herinnerde ik me dat er thuis een kat was die weleens honger kon hebben. En dus zit ik nu rustig thuis de derde pot te kijken. Het WK....I love it! ¶ §

Spelletje

Voetbalhaters raad ik aan voorlopig dit log even te mijden. In ieder geval tot na het weekend. Je zult m'n logs haten namelijk. Over het kijken van de openingswedstrijd met 45 man in de Ierse Pub. Over ons gebal in het Vondelpark zaterdagochtend. Over de wedstrijd van Engeland die ik bij een Engelse vriend thuis kijk. En uiteraard over de eerste wedstrijd van Oranje die ik volgens acht jaar oude traditie in een oerhollandse kroeg in De Pijp kijk. Kijk maandag of dinsdag ofzo maar weer eens. Dan log ik misschien wel iets over werk. Of het weer. Of over andere dingen die eigenlijk helemaal niet ter zake doen de komende weken. ¶ §

Doctor

Na een jaar of acht, negen klussen aan zijn proefschrift, mocht vriend G dit gisteren dan eindelijk verdedigen. In de aula van mijn alma mater. Ik nam dus een halve dag vrij en toog naar Groningen.Slechts een keer eerder had ik een promotie bijgewoond. Van een kernfysica. Gebrabbel voor mij, ik kon er werkelijk geen touw aan vast knopen. G promoveerde in het fiscaal recht, op een rechtsvergelijking tussen drie landen op gebied van informatieverpichtingen van banken. Voor iemand in mijn vakgebied best interessant. Dus dit keer kwam ik niet alleen voor de poppenkast (staan, zitten, weer staan, Hora Est, buigen naar links, buigen naar rechts....poppenkast) maar kon ik ook begrijpen wat er precies verdedigd werd. Uiteraard kreeg G zijn felbegeerde doctorsbul. En kon ik na een leuke middag door naar paps en mams, waar ik al sinds december niet geweest was. ¶ §

Adios

Whaha, ex-baas van vorige werkgever is vandaag het pand uitgezet! Vijf maanden later dan ik had gedacht, maar toch. En waar vriendinnen L en S onderling hadden besloten wie het me mocht vertellen, had de spion in Frankrijk (ex-baas) de primeur. Ik kwam niet meer bij. Het beste vermaak..... ¶ §

Barca

"Zeg, weet je al wat je in Barcelona zou willen doen?", vraagt vriendin L. Relevante vraag. We hebben veel dezelfde maar ook veel verschillende interesses en het zou niet handig zijn als ik alleen wilde museahoppen en zij alleen wilde zonnen. Ik vertel wat ik zou doen als ik alleen ging. En dat komt aardig overeind met wat zij wil. Zij slaapt lang, ik niet maar ik vermaak me prima in m'n uppie in een cafe met een krant (een Engelstalige welteverstaan). Zij wil goed stappen, ik niet per se, maar vind het zeker leuk. Beiden willen we heel veel lekker eten en heel veel door de mooie wijken van de stad lopen. Alleen....vrijdag speelt Nederland z'n tweede wedstrijd. En L haat voetbal, kan er nog geen vijf minuten naar kijken. En ik plan m'n leven zoveel mogelijk om de wedstrijden heen deze weken. Dus de vrijdagavond....die brengen we gescheiden door. Weet iemand een leuke voetbalkijkkroeg in Barcelona? ¶ §

Footy

Wéér een man die het niet begrijpt...

Ross: "Aus playing on Sunday, so if your interested we could hit Coco's. I'll watch Australia whip Japan and u can watch little orange men run around". Australie speelt maandag pas. Sufferd. En het ergste: pas als ik het met een website aantoon, gelooft 'ie me. Alsof al die wedstrijden niet allang in m'n agenda staan. Tsss..... ¶ §

Posh

Aan de Veuve Clicquot in een waanzinnig appartement in de PC Hooft. Discussies over Franse mannen, mummy credits, de bra-thief, de shag buddy, goedkope vliegtickets, rare australische woorden en uitdrukkingen en werk. Ik kan me slechtere maandagmiddagen herinneren.... En nu naar bed. Morgen m'n beoordelingsgesprek. Helemaal geen zin in, vooral niet nadat ik m'n self assessment iets te beknopt heb ingevuld. Maar da's morgen. En morgenavond is het weer voorbij. ¶ §

Kicken!

Jemig, wat een kick. Zeventig minuten nonstop hardgelopen (nou ja, gejogd, maar ik vind joggen zo jaren tachtig klinken). Tot vandaag was 50 minuten het maximum geweest. Maar een combinatie van doorzettingsvermogen, iPod en een lekkere dag hebben, maakte dat ik dit keer na zeventig minuten pas stopte. Kapot, dat wel. Staand douchen was al zowat teveel. Maar holy mac, wat een lekker gevoel is dit! Nu heb ik de drankjes die ik straks met vriendinnen ga drinken (de sequel van twee weken geleden) extra verdiend! ¶ §

Topdag

Met twee ozzies en twee Amerikanen vertrok ik vanochtend naar Rotterdam. Ik in oranje, de ozzies in gold and green en de Amerikanen neutraal als de Zwitsers. Het ultieme schoolreisjesgevoel. Broodje en koffie op het station en de trein in. Bij de Kuip wemelde het van het oranje en de ozzies waren ook meer dan aanwezig met hun grote vlaggen en opblaaskangaroos. Snel de sponsordame gebeld voor kaarten (nadat kaart 1 en 2 naar het verkeerde adres waren gestuurd, waren kaart 3 en 4 zoekgeraakt in de interne post), en ze gaf me zowaar ook kaarten voor de hospitality room. Gratis drank en hotdogs zeg maar. En wat heb ik genoten. En wat genoten de buitenlanders. Diep onder de indruk waren ze van het enorme oranje stadion. Dit kon alleen in Nederland, zeiden ze. Na wat drankjes, een nabeschouwing van Humerto Tan en Brian Roy en een snelle snack, gingen we terug naar Amsterdam. Napratend van een waanzinnig vrolijke, blije dag (ondanks de voor ons bedroevende uitslag). Life rocks. ¶ §

12 jaar

Het is blijkbaar de week van de reunieen. Vanavond at ik met She, vriend F en vriendin E. Alledrie zie en spreek ik geregeld, alleen de andere drie zien en spreken elkaar zelden. Zo lopen die dingen. Maar als we compleet zijn, zo eens per twee jaar, dan is het ook top. Twaalf jaar kennen we elkaar nu. F en ik de babies, She en E wat ouder cq volwassener. Een weekend Maastricht met de marketing associatie van onze universiteit, ter voorbereiding op een jaar commissiewerk met z'n vieren. Ik kan me de wekelijkse vergaderingen met eten nog goed herinneren. F, die nooit verder kwam dan doppertjes, hamburgers en nog half bevroren aardappelschijfjes. She, die ons tot huilens toe aan het lachen maakte met haar komische kijk op haar relatieperikelen, E, die toen een prille relatie had met haar huidige man. En ik? Jong en onzeker en het fenomeen man aan het ontdekken. Vier zulke verschillende persoonlijkheden, en twaalf jaar later nog soms samen. Volwassener, stabieler, zekerder. De (bijna) twintigers van toen zijn dertigers geworden en alleen maar leuker! ¶ §

Geneuzel

"Every inch the gentleman - careful with that phrase!!"
"To be perfect you need to work on your australian qualities"
Gezllig, Ross is er weer. Op de MSN. Terwijl ik op m'n voetbalkaarten zit te wachten.

Op m'n voetbalkaarten zit te wachten? Ja, mijn geliefde werkgever had ze naar mensen bij mij in de straat gestuurd, die ze uiteraard niet ontvangen hebben. Vervolgens heb ik de verantwoordelijke muts zo ver gekregen nieuwe te regelen (chique sponsorkaarten zowel). Die heeft ze per interne post laten bezorgen maar de interne post is in de postkamer en de postkamer is dicht. Maar de redding is nabij. De bewaking heeft toestemming van de postbaas om de zak post te doorzoeken voor mijn kaarten. Dus met een beetje geluk zit ik zondag alsnog in de Kuip. Waarvan Ross dan vindt dat ik in Green&Gold moet, omdat hij anders zorgt dat ik het land niet meer in kom. Duh. Oranje t-shirt en leeuwenkop voor mij! Australie supporten doe ik wel in het crcicketstadion (wat hem weer de opmerking "There's no middle ground... it's not switzerland" ontlokte). Go Holland, Go! ¶ §

Klasje

Toen ik in 1999 begon met 'echt' werken, kwam ik in een management development programma. Een klasje. Van ons twintigen was ik na drie jaar een van de eersten die het bedrijf verliet. Maar het bedrijf waar ik werkte, gaat mensen in het bloed zitten. Veel ex-werknemers hebben nog een binding met dit bedrijf. Veel vrienden ken ik uit deze periode, en ook Al ken ik via een van hen. Kortom, al vier jaar weg maar nog lang niet losgekomen. Maar dat klasje dus. Ik vond het maar niks. Best wat leuke mensen, maar een baas die het onzin vond, een aversie tegen mezelf blootgeven voor een groep (zei zij die tegenwoordig haar halve gevoelsleven op het www gooit) en een trainer die eens huilend de groep uit liep omdat ze zich niet meer veilig voelde, maakten dat ik er na 1,5 jaar de brui aan gaf. De intervisie-bijeenkomsten bleef ik trouw. Beetje eten, drinken en kletsen, prima. En in de loop er jaren bleef een klein clubje contact houden. We zijn (bijna) compleet op bruiloften, 30ste verjaardagen en onze jaarlijkse etentjes. Zo ook gisteravond. Twee mannen al papa, een dame zwanger en een heer aan de derde vriendin in negen maanden tijd. Roddels over collega's, verhalen over creches, geklets over het liefdesleven van de niet-zo-gesettelden. Goed gelachen, lekker gegeten en een hele gezellige avond gehad. In september doen het weer, zei A, die verwacht dat haar leven eindigt als ze bevallen is.

John West, tevreden met deze schoolreisjesbeschrijving? Meer kan ik er niet van maken. De roddels waren too good to be true and too bad to be logged. Sorry. ¶ §

Dikke vette pech

Zeker drie mensen zouden kaartjes voor me regelen voor de Ashes tests in Melbourne en Sydney. In eerdere jaren verkochten die kaarten in enkele weken uit. Zo niet vandaag, binnen een paar uur was vrijwel alles weg. En wat er nog is, daar kunnen we niet bij omdat de website steeds overbezet is. Oh, wat heb ik de smoor in. Vlieg ik helemaal naar Australie voor twee cricket wedstrijden, moet ik ze alsnog in de pub kijken! Overigens had vriendin Sara wel een goed idee: vijf dagen naar de wineries. Pamperen, wijn proeven en overdag voor de tv hangen. Laten we onszelf daar dan maar op trakteren. ¶ §

110 minuten

Zolang deed ik erover om gisteren na een erg gezellig etentje weer thuis te komen. Den Haag-Amsterdam. 10.30pm tot 00.20 am. Drie keer werk aan de weg, 10 km file. Boohoo. Ik wilde zo graag slapen!