§

2005

Hoewel oud en nieuw nu heel onwerkelijk lijkt, realiseer ik me vandaag ineens dat het jaar er toch echt bijna op zit. En wat een fijn jaar. Vorig jaar rond deze tijd zat ik volledig opgebrand thuis. Wel met vertrouwen in de toekomst, maar wat voelde ik me min. Het was een klotejaar. Werk was klote, m'n oma met wie ik zo'n hechte band had was overleden, ik had veel te weinig energie gehad om veel tijd in vrienden te kunnen steken en te genieten van dingen. 2005 zou beter worden, beloofde ik mezelf. En jawel. Vanaf 1 januari ging het langzaam beter met m'n burn out. Op 1 april begon ik aan een baan die de eerste maanden geweldig was. Ik maakte nieuwe vrienden. Zeven maanden van wekelijkse gesprekken met de psych hebben me geholpen oude issues een plaats te geven en me tot een rustiger persoon gemaakt met een veel positiever zelfbeeld. Toen werk klote werd, ging het niet slechter met mij. Toen ik eruit geknikkerd werd in november, begonnen de beste twee maanden van 2005. Ik werd knetterverliefd, heb fijne, romantische en vertrouwde momenten met Paddy gehad. Vond een nieuwe baan. Had zelfs keuze uit twee. Ben begonnen aan een lange vakantie. Heb geen dierbaren verloren, er zijn geen vriendschappen verwaterd, er zijn geen andere nare dingen in m'n leven gebeurd. Nu nog wat vertrouwen in mezelf en de liefde hebben, en 2006 kan alleen maar mooier worden. §

Saai

Mijn logjes worden saai. Want mijn dagen zijn saai. Ik loop de hele dag in bikini en sarong. Beetje ijskoffies drinken in m'n deckchair. Beetje wat eten. Lezen, veel lezen. Nu en dan een voetmassage ofzo. Gisteren een pedicure gehad waardoor ik nu met best wel lelijke rozeoranje teennagels rondloop. Typisch geval van 'leek-zo-leuk-in-het-potje'. Met Remment gisteravond een lokale nachtclub bezocht. Band speelde Engelse covers, prima vermaakt een poosje. Veel vuurballonnen op het strand verder, veel russen in speedo's (mannen moeten uberhaupt geen lycra aantrekken, maar als je het dan doet, zorg voor een goddelijk lichaam!) en russinnen met wobbelige billen in strings, veel mannen met tatoeages, veel lekkere wijven volgens Rem en bijzonder weinig spannende mannen. Zeg maar geen. Oh, en nog geskyped met paps en mams vanmiddag. Kon vorig jaar nergens, en nu ineens overal, grappig. §

Rood!

Zo, de eerste stranddag. Lekker rood neusje gekregen. Vanmiddag stond Remment voor m\\\'n neus, paar uur eerder dan verwacht, top! Gekletst, gezond en gezwommen. In Chinatown had \' ie O&N slingers gekocht en spuitbusconfetti, dus we zijn er klaar voor. Ook een verjaarskado\'tje gekregen, leuke verrassing! Vorig jaar november was ik hier ook al, en ik vond het toen zo heerlijk rustig. Groot was dus de schrik toen ik vanochtend in m\'n strandstoel lag en er bootladingen russen op het strand werden gedropt. Ik heb verhalen gelezen en gehoord over russische toeristen in resorts enzo, word je niet blij van. Maar dit zijn ok russen. Geen last van verder. Deze dagen ga ik zo doorbrengen. Luieren, zee in, terug stoel in. Morgen boottochtje met Rem denk ik en verder vooral heel hard niets doen. Kan ik erg goed. §

On the road

Vandaag heb ik vooral in minibussen en op boten doorgebracht. Met een vriendelijke Fin, dat dan wel weer. Helemaal top geregeld vandaag, in tegenstelling tot de reis naar Koh Chang die nogal ellendig was. Maar vandaag ging vlotjes en comfortabel. Het laatste stuk, de boot naar Koh Samet, werden we uitvoerig geentertaind door Thaise schoolkinderen die maffe spelletjes deden. Was alleen een klein beetje brak vandaag. Gisteren om acht uur zouden Rob en ik Xeanette opzoeken voor nog een laatste biertje. Uno, one, eentje. Om vervolgens om half twee m'n bed in te stuiteren. Wat een gezellige avond. Xeanette had een Nederlands stel ontmoet dat al dertien maanden reisde, en dat waren zulke leuke lui! Uren mee gelachen en gekletst, helemaal goed. Vanavond weer even alleen, en morgen komt Remment al! Verder mailde Caro dat ze op 3 januari een nacht in Bangkok zit op weg terug uit New York. Dus ik zie haar dan in Bangkok, om vervolgens achter elkaar aan naar Sydney te vliegen. Erg grappig!

Hoop dat de sneeuw mooi en wit is en niet van die grijze drap. Dat gun ik jullie dan toch niet... ;-) §

Tijd om te gaan

De laatste dag op Koh Chang. De laatste keer in m'n arm geknepen worden door de serveerster in de Beach Bar, haar laatste Good Moooooohnin! De laatste dag lezen in de hangmat aan de rivier. Heb het hier super naar m'n zin gehad. Wat een fijn, rustig eiland. Vanochtend uitvoerig koffie gedronken met Xeanette die nu achter me zit te loggen. Heel erg gezellig, en heel leuk een vertrouwd iemand te zien! Op kerstdag vroeg de Schot in m'n guesthouse z'n vriendin ten huwelijk, zeer romantisch. En vanochtend had ik een sms-je van vriendin Carla, dat haar vriend haar op kerstdag ten huwelijk had gevraagd. Haar droge reactie: 'Allright then'. Dat wordt dus m'n eerste Engelse huwelijk binnenkort. Leuk vooruitzicht. Xeanette heeft trouwens ladingen zon mee genomen. Er was regen voorspeld en gisteren was het superbewolkt, maar vandaag.... Strakblauw! Heerlijk. Wil net als vorig jaar superbruin worden. En met een beetje geluk gaat dit jaar iemand het ook zien.

Jaja, Paddy is toch nog wel in de picture. Zodra hij vakantie kreeg, kwamen de sms'jes weer. Ben er nog niet uit of ik verder kan met iemand voor wie werk zo enorm belangrijk is, maar ik weet dat ik hem enorm mis (al wordt het minder, de eerste dagen voelde ik me echt alsof er iets uit m'n lichaam ontbrak), en heel blij wordt van z'n 'ciao bella' dus ik ga maar rustig afwachten hoe het gaat als ik terug ben. §

Orphan's X-mas

Mijn eerste orphan's christmas was in 1998. Christmas roast op het balkon van een pub in Queenstown, NZ, met twee andere backpackers. 2002. Picknick op Coogee Beach, Sydney met twee goede vrienden en twee Ierse zuipschuiten. 2005. Met drie Thai, drie Britten, drie Polen en een Golden Retriever genaamd Santa op een speedboat de omgeving verkennen. Gezellig drukke baaien, lege baaien, snorkelen, kletsen, zwemmen, hoofd in de wind. Ze worden iedere keer beter! §

Titel?

Man, wat heb ik het naar m'n zin. Gisteravond een nieuw stel in het guesthouse ontmoet, hij Schot, zij Geordie (=uit Newcastle). Toplui. Hele avond mee gegeten en gedronken. Hij zou vandaag proberen te regelen dat de eigenaar ons met de speedboat naar een verlaten eiland brengt morgen, waar we kerstdag dan zonnend, etend en drinkend zullen doorbrengen. Hoor straks wel of het gelukt is. Vandaag met Rob (en nee, Snip, nul potentie) de oostkust verkend, kwam er gisteren niet van. Gruwelijk mooi, het eiland is ook niet voor niets aan nationaal park natuurlijk. Vrijwel geen toerist te bekennen. Een probleempje: wij hebben echt het sloomste brommertje van het eiland. Echt, een besje is het. Dus pufpufpuf heuvel op en iedere keer hopen dat we het halen, en er zijn hier nogal wat steile stukken! We hebben welgeteld 1 andere brommer ingehaald, verder zoefde iedereen ons voorbij. Maar wauw, wat super. Ondanks de wolken, zwaar genoten van de groene binnenlande en blauwe zee.

In de categorie rare verhalen: in augustus logeerde cricketvriendje Snorkie bij me. Had toen een of ander vaag verhaal over schatje in Litouwen, maar Snorkie heeft altijd vage verhalen over schatjes in verre landen. Alleen kreeg ik vandaag een mailtje dat er een minischatje onderweg is. Hij's terug in Oz, zwanger schatje zit daar. Een ongeluk zit in een klein hoekje? Of ben ik nu cynisch? §

Pfew

Gelukkig, vanochtend stond ik op om heel veel zon te begroeten! En da's maar goed ook, want vandaag ging ik een brommer huren met Rob, die ik gisteravond tijdens het eten had ontmoet. Vanochtend het halve eiland getourd, nu even netten en lunchen en dan naar de oostkust, waar geen toeristische dingen zijn maar traditionele vissersplaatsjes. Echt schitterend, wat we tot nu toe hebben gezien. Blauwgroene zee, vissersboten, andere eilanden, echt heel mooi. Supergroen ook. Tot zover de dosis jaloezieopwekkende verhalen.

Verder weinig spannends te melden. Paddy zit nu ongeveer in Sydney denk ik, heeft uiteindelijk nog voor elkaar gekregen dat ' ie negen dagen vrij kon nemen. Hij vliegt drie dagen voor ik aan kom weer terug. Ben benieuwd wat er nog aan communicatie komt. Ben er nog altijd niet uit of ik me nu single moet voelen of niet. We hebben het niet uitgemaakt, maar echt aan voelt het ook niet. Weird, weird. §

Niet zo tropisch

U vraagt, ik draai. Vandaag een niet-tropisch logje. Het heeft echt de hele nacht gestormd!!! Holy mack. Met die palmbomen die zwiepen wordt het dan tig keer zo erg. Toen ik vanochtend uit bed kwam was een flipflop weggewaaid en was de veranda een chaos. En mijn hoop dat de wind de wolken wel had weggeblazen, bleek vergeefs. Dikke vette wolkendeken over dit hele eiland. En ik wil bruin worden!!! Dat schiet zo niet op. Dus maar m'n semilange kleren aangetrokken en naar het dorpje. Internetten, lezen (Roddy Doyle is uit, nu Paul Coelho bij me), sapjes drinken en curry's eten. Misschien nog een massage maar dan heb ik alle mogelijkheden ook wel ongeveer gehad. Hopelijk is het morgen beter! §

Chill

En zo zit ik dan met een Senseo achter de PC in White Sand Beach, Koh Chang. Elf smaken kon ik uit kiezen. Heel apart.

Na een ride from hell gisteren in een minibus met 8 cm beenruimte en een moody pom naast me die slechts drie keer 'for fucks sake' zei, was ik dan bij de boot. Een goed uur later haalde Mancunian Ian me op om me naar het guesthouse te brengen dat hij en z'n vriendin runnen. Schitterend. Drie kamers maar, groter dan wat ik thuis heb. Koude douche is brr maar vast goed voor de doorbloeding ofzo. Een grote veranda hangt over de rivier, heel erg mooi. In twee minuten loop ik naar het ministrandje, waar The Beach Bar voor eten en drinken zorgt. Verder is er echt niks. Ik lees en puzzel en denk na.

Een kwartiertje lopen leidt naar de hoofdweg. Daar hou ik een song thaw, een soort pick up, aan die me voor 80ct naar white sand beach brengt, hier is internet en alle mogelijke andere toeristenzooi. Hier ga ik zo wat struinen, nog wat drinken en dan pak ik weer zo'n ding terug. Haast moet je hier niet hebben, maar daar heb ik sowieso niet zo vaak last van. Dit wordt dus komende week mijn leven. Ga denk ik nog dagje snorkelen of naar ander eiland ofzo maar weinig gefeest verder. Werd door twee Amerikaanse hippies uitgenodigd voor feestje op Lonely Beach op kerstavond, maar volgens mij kan ik daar zowat niet komen. Wel even kijken, is wel lachen, met drums en gitaren en groovy people.

Oh, en heb ook het eerste feestje in Sydney al gescoord! Mailde cricketvriendin Bumble dat ik kwam, en kreeg gelijk mailtje terug dat dat dus betekende dat ik op haar 30ste verjaarsfeest kon komen de 7de. Bumble's BBQ's zijn berucht, dus ik ben er bij! §

Peentjes

Nadat Ierse vriendin Caro per sms had bevestigd vanaf 4 januari terug in Sydney te zijn, liep ik naar het reisburo om mijn vlucht naar Sydney te boeken. Ik had besloten: dit werd het. Zo blij als ik was na haar sms-je, en haar tweede sms-je vijf minuten later ' this is so cool', maakten dat ik zeker weet dat dit nu een beter idee is dan Laos en Cambodja. Anyway. Het reisburo dus. Ze zouden een electronisch visum voor me regelen. Man typt alle info uit m'n paspoort over. Geen resultaat. Na tien minuten pielen belt hij met de ambassade ofzo. Ik zie hem opschrijven 'ministry of foreign affairs holland'. O jee, denk ik. En ineens herinner ik me een brief van twee jaar geleden. Van de Australische belastingdienst. Ik moest nog iets van 12 euro loonbelasting betalen. Nooit gedaan. Te veel gedoe. Nooit meer aan gedacht ook, tot nu. Begon dus flink te zweten. Het zal toch niet dat ik het land niet meer in kom? Nog weer tien minuten later rolde de bevestiging van m'n visum van de printer. Pfew. En dus vlieg ik op 4 januari met Emirates naar Sydney. Blijf lang genoeg om de concerten in The Domain van het Sydney Festival mee te maken. Om Caro veel te zien (logeer bij haar), om cricket vrienden op te zoeken en misschien wel om nog weekje naar Tasmanie te gaan. Blij als een kind huppel ik van het reisburo naar het internetcafe. Dit wordt een toptoptopvakantie! §

Ben er!

Ondanks de tokkies in het vliegtuig die me uit mijn slaap hielden (terroriseerden volgens mijn Belgische buurman), toch een goede vlucht gehad. En oh, wat was ik vandaag een toerist. Afgezet door de taxichauffer die simpelweg omreed toen ik weigerde zijn fixed price offer te accepteren. Australische krant en chick mag gekocht, om die vervolgens bij Starbucks te lezen. Hetzelfde soort vormloze katoenen broek als de andere backpackers (hoewel nu fatsoenlijker gekleed voor de avond). Het enige Thaise dat ik deed was op straat eten en tussen het verkeer door manoeuvreren. Net even twee uurtjes gaan liggen en nu maar op pad. Nachten wakker liggen, ik wen er niet meer aan hoor (tsja....toch die 31 zeker?).

Oh, en ik sprak Paddy nog (geen commentaar: ik ben vrouw, ik ben gerechtigd zovaak van mening te veranderen als ik wil). \"Wish you were here\". Hij was \"completely pissed off\" geweest door werk en er was verder niets aan de hand maar daardoor had hij gewoon geen tijd gehad en was hij tevens mijn verjaardag vergeten. Fijn hem gesproken te hebben. Echt, wat hij in me losmaakt, ik weet het niet, maar er kwamen gelijk weer tranen nadat ik ophing. Nou ja. We zien het allemaal wel. Ga er niet teveel mee bezig zijn.

Nog een oh. Ze hebben hier overal kerstbomen. Van die hele smakeloze. De steward wenste me een fijne kerst toen ik uit het vliegtuig stapte. Snappen ze niet dat veel mensen hier de kerst ontsnappen? Verder moet ik sowieso het land uit omdat mijn visum maar tot 16 januari geldig is en ik de 24ste pas terug vlieg. Maar dat land uit was het plan al. Voor Sydney kreeg ik vandaag uit het blote hoofd van een reismeneer een quote van 1100 euro. Grapjas. BA was zelfs maar 550 ofzo. Morgen even bij ander zaakje checken. En anders Laos en Cambodja boeken. Maar eerst: eerst naar het hele rustige niks doe eiland Koh Chang. Dinsdag om 8 am zit ik in een hobbelbusje naar het zuiden. \'s Middags lig ik in m\'n bikini aan het maagdelijke strand. Hetgeen uiteraard niet wil zeggen dat ik niet zeer begaan ben met de Nederlandse koudeproblemen die volgens de Telegraaf worden verwacht. §

Rare dag

Ergens was het de rotste verjaardag in jaren. Maar alle lieve sms'jes van vrienden die meeleven met m'n paddy-verdriet, broerlief die vanuit Brazilië belt, Kaat die me lekker mezelf laat zijn en wie ik een hele leuke avond had, vriendin S die besluit me morgen naar Schiphol te brengen. Al die dingen maken dat ik me juist deze verjaardag heel rijk voel. Tranen of geen tranen. §

Klaar?

Paspoort en credit card zijn het belangrijkst. Heb ik. Een minimum aan kleding en een maximum aan boeken vullen verder m'n rugzak. En veel zonnespul. Camera, iPod. Oplaadspul. Mascara voor oudejaarsavond. Twee bikini's. Gogogo! Morgen om deze tijd hang ik ergens boven Duitsland ofzo. §

Lang zal ik leven...

31 jaar. De big 3-1. Tot op heden vind ik het leven ieder jaar leuker worden (vandaag even niet maar dat hoort erbij). Ben benieuwd wat het komende jaar gaat brengen. Een lange vakantie en een nieuwe baan zijn een goede start! §

Klaar

Paddy belde maar ik had geen bereik in de kroeg waar ik was. Om elf uur sms'te hij dat ik maar een biertje namens hem moest drinken en Susana (het was haar afscheid) de groeten moest doen en dat 'ie net kantoor uitliep. Hij belt morgen. En of het nou aan hem ligt of aan mij....ik kan dit niet. Het zal vast aan mij liggen. Maar ik heb vandaag meer gejankt dan ik ooit om een vent had gedacht te doen. Ik wil me niet alleen fijn voelen als hij bij me is maar ook als hij er niet is. En dat lukt me niet. Dus zet ik er een punt achter. In vijf weken Azië kom ik wel over vijf weken Paddy heen. Ik hoop dat 'ie niet meer belt. Dat zou het alleen maar moeilijker maken. §

Damn damn damn

En meneer cancelt vanavond. Ok, hij moest van de baas ook z'n Australië vakantie cancellen, dus er zal echt wel paniek in de tent zijn maar ik baal enorm. Hij mailt dat 'ie me nog belt. Ik ben benieuwd. §

Waarom?

Waarom is het allemaal zo f^&ing ingewikkeld?
Waarom is het zo leuk als we samen zijn en hoor ik dan weer dagen niks anders dan sms'jes? Is hij druk, of gewoon not that into me?
Waarom verwacht ik van hem wel lieve woorden en beloften terwijl ik ze zelf niet zeg of schrijf?
Waarom heb ik nu al de neiging om er een punt achter te zetten om hem maar voor te zijn?
Waarom voelt het zo waanzinnig goed en dan weer zo enorm niets?
Waarom doet 'ie zo lief?
Waarom stelt 'ie me morgen aan z'n vrienden voor?
Waarom zoent 'ie me over tafel als we eten?
Waarom voel ik me zo apetrots als ik naast hem loop? En waarom kijkt hij er zo blij bij?

Ik weet het allemaal echt niet meer. Weet wel weer waarom ik single was (ben?). Veel gemakkelijker. §

Zeer de moeite

Vanmiddag eindelijk naar het Stedelijk geweest voor de tentoonstelling van portretten van Rineke Dijkstra. Heel erg de moeite! Zo puur en mooi. Israëlische soldaten, net bevallen vrouwen, stierenvechters (waarvan ik dacht dat het ontgroende studenten waren, lekker slim), kinderen in Berlijn, jongeren in het Vondelpark, en meer series. Gaan, als je van fotografie houdt! §

Keuzes, keuzes

Hm. Ik begin toch te twijfelen over Laos en Cambodja. Vanuit Bangkok zijn ook vaak goedkope tickets naar Sydney. En ik zou heel graag m'n Ierse vriendinnetje daar weer zien. Mis haar enorm. En uberhaupt, Sydney. Toen ik van het weekend voor Paddy wat tips opschreef, kreeg ik tranen in m'n ogen bij de herinneringen. Ik zou zo graag weer door m'n oude straat lopen en koffie drinken op het terras. Wandelen in de Blue Mountains. De country side van New South Wales in, die ik nog niet heb bereisd. Een megaluxeprobleem, ik weet het. Maar het kriebelt echt heel erg. Volgens mij ga ik in Bangkok maar gewoon beslissen wat het wordt. Oost of zuid. §

SMS'en

In de UK is een service gestart waarbij sms'jes zichzelf veertig seconden na lezing vernietigen. Handig voor de Beckhams van deze wereld. Maar wat ik nou zo graag zou willen is een telefoon met ingebouwde alcoholcontrole. Die zorgt dat je na het nuttigen van meer dan zeven eenheden alcohol geen text messages meer kunt verzenden. Dat lijkt me nu nuttig voor de gemiddelde vrouw die wel van een drankje houdt. En als die telefoon dan ook nog een geheugen heeft voor minstens 500 sms'jes, dan koop ik hem. Geen twijfel aan. §

Meet the friends

Donderdag hebben Paddy en ik een date. Om twaalf uur ben ik jarig en vrijdag vliegt hij naar Sydney. Onze laatste date dus voorlopig en een leuke! Paddy was alleen even vergeten dat er wat vrienden invliegen uit Londen, Dublin en New York. Goede vrienden, met wie hij altijd naar Sensation en Inner City gaat. Paddy meldde dus dat het een big night out zou worden met z'n mates erbij. Prima. Leuk. Ben benieuwd (zal hij me als 'girlfriend' voorstellen? a friend? alleen 'gypsy'?). Er is alleen een probleempje. Volgens mij denkt Paddy dat ik net zo'n party animal ben als hij. Hij kent intussen m'n ecstacy en coke verleden (namelijk: nooit geprobeerd), maar ging er wel als vanzelfsprekend vanuit dat ik naar die feesten ging. Donderdag ga ik dus hard door de mand vallen denk ik. Ik ben heel sociaal en heel gezellig maar geen clubber. Dus dat wordt lachen donderdag. Met vier of vijf van die mannen stappen. M'n schattige Nederlandse accent (ik haat het, buitenlanders vinden het cute) en innemende persoonlijkheid (als ik er zelf maar in geloof he?!) moeten de mannen maar voor me winnen. En ik ga het zeker leuk hebben! §

Warhoofd

Al dagen, wat zeg ik, weken, ben ik een warhoofd. Afgelopen weekend in het noorden heb ik weet ik wat laten liggen. Ik ben zelfs weer teruggereden voor mijn mobiel, die nog op de bank lag. Kan dus niet meer zeggen dat broerlief de enige is die altijd alles vergeet want het was erg met me. Een warhoofd dus. Een zodanig warhoofd, dat ik ruitensproeiervloeistof in het bakje voor de koelvloeistof deed. M'n clio'tje rijdt er prima op. Maar 't is vast niet goed. En sowieso erg dom. Warrig. Eind januari wil ik m'n hoofd terug! §

Voorpret

Dat zijn de betere sms'jes. Voorpretverhogend. Vriend R sms't dat hij vast inkopen heeft gedaan voor Oud & Nieuw. Ook voor mij. Ben nieuwsgierig maar laat me verrassen (thanks life)! §

Lekker weg

Nog een week en dan mag ik. En volgens m'n ticket kom ik 3 januari terug. Vanavond heb ik het reisburo gemaild of dat gewijzigd kan worden in de 24ste. Kan dan dik vijf weken reizen. Thailand, Cambodja, Laos. Rustig aan, dag bij dag plannen en enorm genieten. Hopen dat het lukt!

Update: En geregeld! 24 januari om negen uur 's ochtends sta ik weer op Nederlandse bodem. Heb ik nog mooi een week om te wennen aan het idee van de nieuwe baan! §

Koekjes

'We gaan koekjes bakken vanmiddag, kom je langs?' vroeg mijn Duitse vriendinnetje. Duitse kerstkoekjes. Dus vanmiddag toog ik naar de andere kant van de stad. Om koekjes te bakken. Minstens twintig jaar niet gedaan, dus ik voelde me weer fijn kinds. Ondertussen dronken we thee en kletsten we bij. Beetje raar dat mijn schatje haar baas is, alleen. Wel handig. Zij weet nu dat ze hem donderdag vroeg naar huis moet sturen, ik weet dat ik dinsdag sowieso niet op hem hoef te rekenen omdat ze dan afdelingsetentje hebben. Zij begrijpt waarom hij vrijdag zo moe was, ik zie waarom Paddy zo enorm blij met haar is. Veel verhalen en vier trays later stonden we trots naar onze prestatie te kijken. Ik voelde me een geslaagde huisvrouw. Voor zeker anderhalve minuut. §

Rond!

Gisteren belde de consultant dan eindelijk met het aanbod. In eerste instantie leek het hierop af te ketsen, maar ze hebben het prima opgelost. En dus vis ik zojuist een getekend contract uit de brievenbus! Met alle bijlagen. Ik ga tekenen. Doodeng, een ander vak gaan uitoefenen, maar zoals Paddy zei: het is goed uit m'n 'comfort zone' te komen.

Wie mij in januari had verteld dat ik het jaar zou eindigen met een nieuwe baan en een nieuwe vent en een portie gelukkigvoelen waar je U tegen zegt, had ik niet geloofd. Wat kunnen dingen veranderen! §

Fijn

Wow. Volgens mij vindt Paddy mij gewoon net zo leuk als ik hem! Perfecte avond gehad. Alle onzekerheid is ineens weg. Dat we allebei over een week gaan reizen, zal wel weer de nodige twijfelstress opleveren, maar voor nu is het helemaal fijn. Zolang dit niet gevoeld, had al haast niet meer verwacht dat het nog ging komen. §

Kokkerelen

Drie soorten vis, vier soorten verse kruiden, drie soorten borrelhapjes, twee soorten groenten, drie soorten sla. Een toetje (met citroenen en mascarpone en dan bevroren, klinkt erg spannend) uit Jamie's Italy. Wat is de Albert Cuyp toch heerlijk om over te dwalen met je boodschappenlijst, door de week althans. Ik ga maar eens kokkerelen. Met een wijntje erbij, uiteraard. §

Beetje verward, beetje nerveus, beetje blij

10,000 feet - The Beautiful South

The part of love that I'm scared of
is the actual taking off
I can take a bumpy landing
But the start must be soft

Some men need your attention
every minute, every hour
Some women need the proof
in every chocolate, every flower
Are you asking me down your runway?
I'm asking you to be watchtower

Some men just like the journey
don't care if it's incomplete
Some women like a long trip
Some women short 'n' sweet
But if we lift each other up
Let's make it 10,000 feet

The reason I'm still down here
and I've never taken off
Is I never had the courage
To rummage through love's loft
The highest loft

Cos when we're finally up there
and the engines have been stopped
the landing won't be fatal
if love's parachute's been dropped
love's been dropped §

Zul je net zien

Loop ik met m'n armen vol grote tassen oud papier richting oud papier bak, begint het te hagelen en vies koud in m'n gezicht te waaien. En uiteraard, zodra ik terugloop en wil gaan hollen, stopt het en breekt het zonnetje door. Op mijn knalrode gezicht van dat ijsgeweld. Maar ach. Mijn humeur is toch niet stuk te krijgen vandaag. Een nieuwe spijkerbroek, een contractbespreking voor nieuwe baan en een derde ronde gesprek bij andere nieuwe baan. De vlinders doen de rest van mijn 'on top of the world'-gevoel. Spargo in de CD speler maakt het af. Ik dans en huppel door de kamer. Blij op het irritante af. §

Cat alert

Mijn kat is echt stoer! Vandaag kwam vriendin A langs met haar Rhodesian Ridgeback (= best wel grote hond). Chandler vond het wel interessant. Bleef even op afstand kijken en ging toen stapsgewijs dichter richting Simba. Simba was hondsbenauwd. Keek angstig en kroop terug. En serieus, Chandler past een keer of veertig in Simba. Hij's gewoon heel, heel stoer! (h) §

Pubers

Vanmiddag was ik in de Kalverstraat. Ik en 6000 pubers. Omdat ik vrouw ben en wij vrouwen soms het onzinnige idee hebben iets nieuws aan te moeten bij een date terwijl hij het grootste deel van je klerenkast nog niet kent en je toch vooral naakt wil zien, liep ik de H&M binnen. Té romantisch, té sexy of té casual. Geen leuk nieuw topje dus. Ik vond wel de perfecte donkere spijkerbroek. De tien minuten die ik in de rij stond om af te rekenen, keek ik m'n ogen uit. Allemaal pubermeisjes. Allemaal dezelfde make up (en de meesten daarvan teveel). Allemaal de tops, rokjes, laarzen en bolero's die nu hip zijn aan. Geen van allen een eigen stijl. Geen van allen had gekeken of wat ze aanhad ook bij haar paste. Allemaal opgedirkte modepopjes met diezelfde onzekere blik in de ogen. Wat ben ik blij dat ik geen puber meer ben! Make up loos, in mijn spijkerbroek met springbok rugby jersey en sneakers van twee seizoenen geleden voelde ik me een heel stuk beter volgens mij! §

Hellup

Wat ga ik koken? Wat doe ik aan? Ik heb drie dagen om minstens zes kookboeken, zestig centimeter Elles Eten en Good Foods door te werken en minstens twintig verschillende outfits aan te trekken. Vooraf iets met visfilet en garnalen denk ik. Of pasta. Hoofd witvis in tomatensaus? Met dat lekkere brood van de Italiaan op de Cuyp? En sla en broccoli? Doe ik een toetje of gewoon Irish Coffee (hmmmm, hier krijg ik nu hele andere beelden bij trouwens)? Minispijkerrokje staat me goed, maar schreeuwt misschien 'beschikbaar' (wat op zich ook zo is, maar toch). Spijkerbroek met mooi bloesje kent 'ie al. Leuke rok op de knie ook al. Andere rok op de knie? Of die zwarte broek die hij al kent maar dan met een beetje-sexy-maar-ook-wel-weer-onschuldig topje. Heb ik eigenlijk zo'n topje? Hij zal toch niet de laatste tram naar huis willen nemen? Hij moet natuurlijk werken vrijdag. Maar ja. Ik ben leuker dan z'n baas (een Duitse vijftiger). En hij zei dat 'ie er naar uit ziet m'n nieuwe baan te vieren. Ik neem toch niet aan dat hij iets met slingers bedoelt. En die goede fles wijn die hij zei mee te nemen, wordt natuurlijk nog door enige andere flessen gevolgd. Daar zal ik wel voor zorgen. En uiteindelijk interesseert het hem waarschijnlijk toch geen moer wat ik hem voorzet of wat ik aantrek. Want hij vindt mij de allerleukste. Or so I hope. §

Yeeeeeesssssssssss

De consultant belde net dat ze me een contract gaan aanbieden! Morgen belt recruitment om de boel af te stemmen. Ik durf nog niet echt een dansje door de kamer te maken, maar ben wel erg blij. Denk dat we er wel uit zullen komen. Jippie! §

Gaan we weer

Ik hijs me weer in m'n pak. Smeer wat make up op m'n gezicht. Mooie beschaafde oorbellen in. Zet m'n leukste gezicht op. Om elf uur tweede ronde bij een bedrijf hier in de stad. Om twee uur eerste ronde bij buro voor een baan die ik alweer vergeten ben (maar uiteraard even ga checken voor het gesprek). Sollicitatiecircus gaat nog even door! §

Ultiem relaxed

Terwijl half Nederland sinterklaasstress had, waren vriendin N en ik vandaag in de sauna. Massage erbij, helemaal relaxed. Wat zal ik lekker slapen vanavond. §

Speelgoed

Ik heb een nieuw speeltje. Een computerspeeltje. Google Earth. Delen van de aarde zijn in satalietfoto's gezet en die kun je bekijken. Zoomzoom en je ziet je oude appartementencomplex in Sydney, het huis van Nicole Kidman en de stranden waar we zo leuk beach cricket speelden. Van Sydney vlieg ik even naar het dorp waar ik ben opgegroeid. Hetzelfde detail is niet mogelijk, maar ik zie mezelf weer als 13-jarige door de weilanden fietsen. Even door naar Amsterdam. Die's niet zo scherp. Maar evengoed een mooi plaatje. Ik werp nog een laatste blik op Sri Lanka en sluit af. Even de echte wereld in. §

Baas

Net even geborreld met een Duits vriendinnetje, die bij hetzelfde bedrijfsonderdeel werkt als ik vijf jaar geleden. En als Paddy nu. Ze vertelt dat ze gisteren haar appraisal had en dat dat zo goed was geweest. Goh, vraag ik, wie is jouw baas? Paddy, antwoordt ze. Oeps. Eén voordeel, mochten we nog gaan eten komende week, dan is er nu iemand die zorgt dat hij op tijd naar huis kan omdat ze werk uit z'n handen zal nemen! §

Time flies

Nog maar twee weken voordat ik naar Azië ga. Nog twee weken met feestjes, sollicitatiegesprekken, hopelijk een date, hopelijk een arbeidsvoorwaardengesprek, eten met de buitenlandergroep, hopelijk nog een date, sauna met vriendin, sportschoolbezoeken, concert van De Dijk, 31 ste verjaardag, boeken lezen (tsja....ze moeten een keer uit natuurlijk), museumbezoek, paps en mams dag zeggen. Ik prop ze lekker helemaal vol. Over twee weken en een beetje loop ik over Khao San Road. Kijk ik films in de cafés, eet ik me ongans aan groene curries, tom yam kai en fruit. Ontmoet ik leuke en interessante mensen en luister ik naar de verhalen over waar geweest en waar naartoe. En dan over twee weken en een beetje meer zit ik op een klein eiland in een huisje op het strand. Zonder tv en internet. Gewoon ik. Met een stapel boeken, m'n iPod en een dagboek. Oh, wat heb ik toch zin om weg te gaan! Nog fifteen sleeps. §

Marketing

Doorgaans ben ik een slecht marketingtarget. Telefoonverkopers bereiken mij niet want ik neem niet op als er geen nummer staat, direct mail gaat doorgaans ongeopend de prullenbak in, in al die chick mags die ik lees staan allemaal dingen die ik wil hebben maar uiteindelijk nooit koop, een nee-nee sticker weert folders. Alleen als het om boeken gaat, ben ik heel gemakkelijk over te halen. Op weg van het Rokin naar Leidseplein liep ik dan ook met een grote boog om Waterstone. Maar ik werd naar de etalage getrokken. Niks tegen te beginnen. Het hele jaar hebben ze daar 3-for-2 aanbiedingen (nog steeds 1,5 keer zo duur als in de UK, maar goed). En ik wilde graag Extremely Loud and Incredibly Close mee naar Thailand. Uiteraard lag die niet bij de 3-for-2. En uiteraard ging ik toch weer met drie boeken naar huis. Alsof ik niet genoeg boeken heb. Roddy Doyle en Ben Elton (de eerste zowel voor mezelf als als kerstkadotje voor Paddy, als ik het durf te geven). Van Doyle heb ik zelfs nog een ongelezen titel in de kast. Maar de kracht van de boekwinkel is groter dan mijn discipline. En ach, eigenlijk heb ik ook wel wat te vieren. Vanochtend kreeg ik een mailtje dat ik een ronde verder ben met de baan waar ik dinsdagmiddag voor was geinterviewd. En dat mag natuurlijk best beloond worden. §

Vriend

J en ik waren ooit goede vrienden. Hij is de beste (school)vriend van mijn beste (studie)vriend, en we zagen elkaar veel. Vele vrijdagen brachten we in de kroeg door, al zijn vrienden heb ik intussen ook al honderd keer ontmoet. Toen ik naar Sydney ging, waren J en z'n vriendin mee naar Schiphol om me uit te zwaaien. Maar het laatste jaar spraken we elkaar maar weinig. Een enkele keer in de kroeg. Afspraken beperkten zich tot onze verjaardagen. Jammer, maar dat gebeurt soms. Van de week mailde J dat ik maar weer eens moest komen lunchen, ik had toch tijd zat. Dus zo zaten we vanmiddag in een café aan het Rokin. Meer dan een uur te kletsen. Ons realiserend dat we elkaar te weinig zien en dat we elkaar missen. Volgende week gaan we weer lunchen. En ik weet dat we na onze vakanties weer eetafspraken gaan maken. De vriendschap weer oppakken waar we hem hebben laten sloffen. Ik realiseerde me weer hoe dierbaar J me is. En als je dat soort dingen dan maar uitspreekt, weet je dat het weer goed zit zo. §

Cute

Wel schattig, als een twintiger vriendinnetje echt lekker lam op je bank hangt van de gin tonics die je hebt gedronken. Vooral als jij, dertiger, er net zoveel hebt gedronken. Iets minder schattig was misschien mijn sms'je aan Paddy (How many gt's could you drink? I think my mate S and I just broke the record), maar goed, dan weet hij wat voor vlees hij in de kuip heeft.... En misschien vindt een Ier dit wel een hele goede eigenschap. S: volgende keer wisselen we af met water ok? Want ik heb wel echt een supergezellige avond gehad!!! §

Zo lief

Om mijn gedachtenen een beetje te ordenen, heb ik mijn dagboek maar weer eens gepakt. Bij het openslaan vind ik een column uit het Parool. De mooiste liefdesverklaring die ik ooit gelezen heb. (Hoewel Kaats ik vind je lief lief lief lief lief lief ook hoge ogen scoort ;-) )

We hebben niet dezelfde interesses. Ze heeft voor zover ik weet geen hobby's. Mocht ze ze wel hebben, dan zijn het geen hobby's waar ik iets mee heb. Haar sterrenbeeld is Waterman, maar dat telt voor mij niet als excuus. We hebben niet hetzelfde gevoel voor humor. Zij twijfelt zelfs geregeld aan míjn gevoel voor humor. Ik wil uit als zij gaat slapen. Zij nodigt vrienden uit als ik op de bank wil lezen. Ze vindt mij vaak arrogant. Ik verwijt haar geregeld asociaal gedrag.
Op familiefeestjes wil zij graag als eerste verschijnen. Ik níet of veel te laat. Zij denkt dat de bijbel veel belangrijker is dan het Johan Cruijff-citatenboek. Zij begrijpt niet waarom het na drie uur 's nachts nog leuk is in de stad. Zij vindt helemaal niet dat veel van haar vriendinnen van die stompzinnige verkleinwoordjes gebruiken. We praten nooit met een goed glas wijn bij de open haard. De zon gaat dagelijks onder op het strand zonder dat wij het merken.
Zij vindt dit allemaal privé-zaken. Ik eigenlijk ook, maar toch leuk dat we uit eten kunnen van privé-zaken. (Dit is zo'n moment waarop zij mij arrogant vindt.)
Als contactadvertentie zou het volledig zijn mislukt, maar zij is vandaag precies twee jaar mijn vrouw. Jammer dat je maar één keer in je leven heel hard 'ja' mag zeggen tegen dezelfde vrouw.
(En sorry dat ik de bloemen ben vergeten.) (Raoul Heertje)

Linkdump

§Vakantie leesvoer

Four down, five to go. Gelezen (en zeer aan te raden!):
- Paulo Coelho - Eleven Minutes
- Roddy Doyle - Oh, Play That Thing
- VS Naipaul - Magic Seeds
- Ian Rankin - Black and Blue

§Leven

Op een grote houten schommel het laatste beetje zon in de zee zien zakken. Liefhebben en geliefd worden. Luisterend naar de golven.

§Fashion

A.R. Mani, Hogo Boss, Versice, Gorgio Armani, het lijkt hier Via Monte Napoleone wel!

§Boyband

Take That bij Jonathan Ross. Dan zie ik toch liever zijn Four Poofs and a Piano!!!

§Niet handig

Vrijdag naar schatje, zaterdagmiddag een uurtje terug. Dan naar paps en mams, zondagmiddag twee tellen thuis en dan nu weer echt. Wordt niet door Chandler gewaardeerd. Wat een teringbende!!!

§Bondi Beach, Sydney

§Opgeruimd staat netjes

Eindelijk. De NOS heeft Charles Groenhuijsen gedist. Of hij de NOS. In ieder geval, dit arrogante smoel hoeven we niet meer te zien. Jammer. Hij was ooit zo leuk.

§Jammer

Damn, m'n eetlust komt langzaam weer terug. Weg, weg! Dit is zo'n ideale afvalmethode!

Search

Archieven

01 Feb - 28 Feb 2006
01 Nov - 30 Nov 2005
01 Okt - 31 Okt 2005
01 Sep - 30 Sep 2005
01 Aug - 31 Aug 2005
01 Jul - 31 Jul 2005
01 Jun - 30 Jun 2005
01 Mei - 31 Mei 2005
01 Apr - 30 Apr 2005
01 Mrt - 31 Mrt 2005
01 Feb - 28 Feb 2005
01 Jan - 31 Jan 2005
01 Dec - 31 Dec 2004
01 Nov - 30 Nov 2004
01 Okt - 31 Okt 2004
01 Sep - 30 Sep 2004
01 Aug - 31 Aug 2004
01 Jul - 31 Jul 2004
01 Jun - 30 Jun 2004

Links

Stuff

Powered byPivot - 1.24.3: 'Arcee' 
XML Feed (RSS 1.0) 
XML: Atom Feed