¶ §

Stuiteren

Zag U vanmiddag een Clio'tje door Amsterdam Oost stuiteren? Met een heel blij meisje erin? Dat was ik. Na m'n assessment. Het wordt een positief advies. Ik scoorde hartstikke hoog op de capaciteitentesten (ace'd it, volgens Paddy) en had een fantastische persoonlijkheid. Ok, dat laatste verzin ik er zelf bij. Maar ik had een goede persoonlijkheid voor consultant volgens de test en het gesprek met de recruiter. En dus stuurt ze een zeer positief advies aan de partner. Ik ga er vanuit dat dit wel tot een aanbieding leidt. En zo niet, dan ben ik toch blij met het resultaat tot nu toe! ¶ §

Baggy trousers

M'n assessment zometeen is bij een grote consultant. Een pakkenbedrijf. In m'n laatste banen liep ik blij in jeans en mickey mouse t-shirts rond. Op sneakers of flip flops, afhankelijk van het seizoen. Ooit, zo tot 2000 werkte ik in een enorm pakkenbedrijf. Alleen. 2000. Dat is vijf jaar en vier kilo geleden. Die pakken passen dus niet meer. Vorig jaar voor het sollicitatiecircus heb ik twee pakken gekocht. Mooie stoere broekpakken. Maar ja. Toen wist ik nog niet dat ik verliefd ging worden. En dat die verliefdheid zoveel stress mee zou brengen, dat ik zou stoppen met goed eten (waarschijnlijk was m'n zelfkennis in het pashokje blijven hangen toen ik mezelf in de spiegel bekeek want dit had ik kunnen bedenken). En dat ik in twee weken zo twee kilo ben afgevallen. Waardoor ik nu dus in baggy pants m'n assessment ga doen. Er vanuit gaand dat dat nog altijd beter is dan een spijkerbroek. Nog een laatste spelletje freecell en kopje espresso en ik ben er klaar voor. Mijn stralende glimlach moet straks de aandacht maar van de broek afleiden. Tot later! ¶ §

Saaie muts

Ik word saai. Nog 2,5 week saai althans, dan ga ik niet-saai reizen. Maar nu draait alles even om De Baan. Vanmiddag weer twee gesprekken gevoerd. Allebei leuk. Voor allebei hoop ik een ronde verder te mogen. En de rest van de dag heb ik testjes geoefend. Saaaaai. Morgen assessment. Een hele middag testjes. Ik weet hoe naar wenselijke en onwenselijke eigenschappen gekeken wordt, het verschil tussen statische en dynamische ruimtelijk inzichtoefeningen en wat voor cijferreeksen er bestaan. En ondanks deze voorbereiding ben ik toch erg zenuwachtig. Zenuwachtig voor morgen en zenuwachtig over een eventuele keuze. Mijn laatste drie keuzen pakten niet zo goed uit als ik had verwacht. What doesn't kill you, makes you stronger, maar toch. Ik wil nu een goede keus maken. En dat is eng. Kan eng zijn. Als ik de keuze krijg. Het kan natuurlijk ook gewoon dat ik niet in die luxe positie kom. Nou ja. Genoeg geraaskald. Niet teveel nadenken. Gewoon dóen en dan afwachten. ¶ §

Metroman?

Dat je als man heel hard baalt als je lievelings jacket gejat wordt op een feestje, dan begrijp ik dat. Dat je er op een avond drie keer op terug komt, kan ik hebben. Dat je het blijkbaar ook aan je moeder hebt verteld, die heel nuchter constateerde dat het wel vlijend is als iemand je jacket heel graag wil hebben, a la. Maar dat je dan op zaterdagmiddag een sms stuurt met de tekst "Great news. Was able to get an identical replacement jacket at a discount!", vind ik toch ietwat dubieus. Ik hou mijn cremepjes en maskers in de gaten... ¶ §

Focus

Vanmiddag een sollicitatiegesprek. Morgen een sollicitatiegesprek. Woensdag een assessment center. Ik moet dus even heel hard focussen. Testjes oefenen om er weer in te komen. Ontspannen, vooral voor woensdag. Sportschool, zonnebank, tijdschriften. Niet in elke woordenreeks zijn naam gaan zien en in elke cijferreeks z'n geboortedatum. Ik wil zo enorm graag weer een baan!

Update: De focus was er vanmiddag! Mezelf zelden zo goed verkocht, ik straalde en was krachtig. Helemaal fijn. Voor morgen intussen niet één maar twee gesprekken! Paddy komt op een goed moment. Hij mag me sowieso pas dissen als ik een nieuwe baan heb, eerst heb ik hem nog even nodig! ¶ §

Zus?

Gisteren feestje van vriendin S. Vriendin S heeft enorm leuke vrienden dus ik heb me echt prima vermaakt. Onder andere uitvoerig gekletst met een studiegenoot van 'r. Onderwijl commentaar gevend op de Songfestival Hits CD die op stond, maar dat ter zijde. In ieder geval, op enig moment gingen de studiegenoot en ik samen de deur uit. "Was jullie andere zus er nou ook?" vraagt ze. Ik moest heel erg lachen. Zou je op vriendinnen gaan lijken als je maar genoeg tijd met elkaar doorbrengt? ¶ §

Samenloop

We zijn uitgenodigd voor hetzelfde feestje over twee weken. Hij zit in Australië als ik in Thailand ben. We hebben dezelfde vluchten geboekt naar en van Dublin in maart (waarbij hij voorstelde dat ik maar bij hem en z'n vrienden in het hotel moest komen slapen). We spreken allebei wat Italiaans. We vonden allebei The Woman Who Walked Into Doors het beste boek van Roddy Doyle (en waren allebei verbaasd hoe een man zó goed vanuit het perspectief van een vrouw kon schrijven). Allebei in finance werkzaam, allebei reisgek, allebei levensgenieters. Alleen kan hij wat beter tegen alcohol dan ik. En we spreken Engels met verschillende accenten. Ik hoop nog veel meer overeenkomsten en verschillen te ontdekken. U begrijpt het. Gypsy heeft het zwaar te pakken. ¶ §

Foto

Ineens herinner ik me net dat Paddy twee polaroids van ons had laten maken gisteren. Een voor hem, een voor mij. Ik vis hem uit m'n tas en bekijk hem eens goed. Twee blije dronken oogjes kijken me aan. Waarvan eentje met een beetje uitgelopen make up. Zou ik op zijn exemplaar net zo charmant staan? ¶ §

Grote grijns

.... ¶ §

Quote

Uit de Sydney Morning Herald, over een Australisch model dat drie maanden gezeten heeft op Bali voor drugsbezit en thuis aangekomen een persconferentie geeft:

She said what had shocked her was the amount of anger levelled at her, especially by the Prime Minister.

"What has really shocked me though is the amount of anger that has been levelled at me, especially from the prime minister," she said.

Moeilijk, stukjes schrijven... ¶ §

Voorbereiding

Een date vergt natuurlijk voorbereiding. En hoewel ik naar de zonnebank ben geweest, enorm lekker ruik, spekgladde benen heb en heus al heb bedacht wat ik vanavond aan ga doen, is mijn voorbereiding verder bagger. Ik was gisteren namelijk op een borrel. En nu doet m'n hoofd raar. Ik was op een borrel met bijna allemaal onbekende buitenlanders. Viavia was ik uitgenodigd en in het kader van tijd te veel en buitenlandse vrienden te weinig, besloot ik gewoon te gaan (ok, en m'n tv deed het niet dus avond buizen was uitgesloten). Een beetje onwennig liep ik de kroeg binnen, degene die me had uitgenodigd bleek ook nog eens ziek te zijn. Maar een warme Amerikaanse ontfermde zich gelijk over me. En al snel stond ik met Steve uit Manchester, Sarah uit Newcastle en Arkan uit Istanbul te kletsen. En voor ik het wist, was de avond om. Wat een leuke mensen, interessante gesprekken en onzinverhalen over elkaars voetbalteams. De biertjes, die gaan nu ook wel. Maar om de Paddy-stress had ik thuis al vier sigaretten gerookt, en daar zeker nog een stuk of acht en dat is echt zo enorm klote de volgende dag! Niet meer doen dus. Nu moet ik ook m'n hoofd nog helder krijgen voor vanavond!

Oh, en Paddy heb ik nog gesproken. Ik sms-te over een tijd en plaats en kreeg een lief sms-je terug. Toen heb ik hem gebeld, midden in de nacht na flink wat biertjes. Altijd gezellig. En het was gezellig. Z'n accent...oh..... Met een megaglimlach op m'n lippen, liep ik van de tram naar huis. ¶ §

Qut UPC

Echt, ik ben heus geen tv-junkie. Maar nu ik stress heb door Paddy, en dagen vrij, kijk ik toch best veel. 's Ochtends wakker worden met de Beeb, 's middags jaren tachtig series en 's avonds nieuws en waar ik verder zin in heb. Vorige week keek ik even twee dagen niet. Sneeuw. Na heel veel gezeik, waar ik jullie verder niet mee lastig zal vallen, kwam UPC. En had ik donderdagavond weer TV. Voor zes dagen. Want vandaag is het weer mis. En die kabelboer kan pas dinsdag iemand sturen. Stomme monopolisten.

Tot zover mijn klaaglog. Een leuke (?) afwisseling van de Bridget Joneslogjes, dacht ik zo. ¶ §

Megamegamegamuts

Nu heb ik een sms-je. En nu heb ik een date. En nu ga ik weer lopen zeiken dat het sms-je te casual is. Gypsy, kappen nu! ¶ §

Mannen

Om acht uur vanochtend draaide ik me nog eens rustig om. Ik zat in zo'n lekkere net-wakker-maar-nog-slaperig-en-er-nog-niet- uit-hoeven-modus. Ineens komen er twee mannen langs mijn slaapkamerraam! Op de vierde verdieping welteverstaan. Nu was ik decent onder de deken want het is koud. Maar toch. Niet zo slim om er automatisch vanuit gegaan dat het verven van de voorkant van mijn gebouw plaats had gevonden terwijl ik op m'n werk zat. En zo zat ik dus om tien over acht vanochtend gedouched en wel achter de pc. Vervelende mannen. Dat laagje verf zie ik toch zelf niet! ¶ §

Lui zijn

Vandaag hoeft er helemaal niets. Ik heb uitgeslapen, ben rustig wakker geworden met de krant en ga zometeen maar eens de stad in. Een nieuwe jas is geen overbodige luxe, Leibovitz heb ik nog altijd niet bekeken en ik heb enorme zin om ergens te gaan lunchen met een paar tijdschriften binnen handbereik. De stad zal rustig zijn. Het is fris maar zonnig, de grachten komen zo het mooiste uit. Ik neem m'n camera mee en ga genieten.

Update: Oops, iets te relaxed. Werd gebeld door een buro waarmee ik om 11 uur een afspraak had. Of ik die was vergeten.... Ja dus. Volgende week nieuwe afspraak. Echt heel eager zal ik wel niet geweest zijn, denk ik dan.

Update 2: Toch niet alleen maar lui. Ok, ik heb DVD's gekocht die tot luiheid aanzetten, en het rondje Leibovitz was maar een klein rondje, maar ik heb weer wat kilometers gracht in de benen. Daarnaast zijn m'n kunstboeken afgestoft en geordend, is m'n administratie weer tip to toe en blinken de badkamer en de keukenladen. Ben best een beetje trots. ¶ §

Ben benieuwd!

Ik begin er weer in te raken, het solliciteren! Vanmiddag ging goed, donderdag volgende ronde! Baan klinkt leuk, donderdag maar eens wat inhoudelijker erover praten. In elk geval lekker dat dingen lopen. Spannend ook. ¶ §

Druk

Morgen sporten, sollicitatiegesprek, koffie met logvriendin, broertje naar Schiphol brengen en naar Sanne Wallis de Vries. Dus ehm, wie denkt dat ik een beetje zit te lanterfanteren nu ik niet werk: ik heb het gewoon druk! ¶ §

Next week

Ok, Paddy. 'Next week' is begonnen. Je kunt bellen. Ik kan komende week drie van de zeven avonden. Nu nog ten minste. Misschien morgen al niet meer. Dus eh, als je nu gewoon even belt. Dan spreken we wat af. Kan ik ook weer relaxed gaan slapen enzo. Deal? ¶ §

Broertje

Gypsy en gypsybroertje zijn close. Vanaf dat we in Groningen bij elkaar om de hoek woonden, zagen we elkaar veel. Dat hij drie maal een half jaar in de US woonde, en ik drie maal langere tijd op het zuidelijk halfrond bivakkeerde, heeft daar niks aan afgedaan. Soms overlapte dat, soms stonden we in een week tijd twee keer op Schiphol om te halen en brengen, soms zagen we elkaar tussendoor gewoon een half jaar wel. Morgen gaat broertje voor twee maanden naar Zuid-Amerika. Zelf ga ik over een maandje voor 3 tot 7 weken naar Azië. Eigenlijk zijn gypsypapa en gypsymama dus de echte probleemhebbers in dit verhaal. Maar waarom vind ik het dan nu ineens zo moeilijk dat 'ie weg gaat? ¶ §

November rugbymaand

November staat bol van de rugbywedstrijden. Ik ben de tweede al aan het kijken vanmiddag. Niet om de lekkere mannen, want geloof me, dat zijn ze niet (op een enkeling na, er zit wel wát tussen). Vorig jaar moest ik m'n kaartje voor Aus-Fra verkopen omdat ik op vakantie ging. Het jaar daarvoor keek ik de kwartfinales van het WK op tv bij vrienden in Manchester. In '99 keek ik de halve finale en de finale in een kroeg in Jeruzalem. Dat was nog de meest bijzondere locatie. Dit jaar heb ik niks gepland. Behalve thuis tv kijken. Het spel, het publiek, de gesprekken van de scheidsen. Het rugby publiek is nogal hetzelfde als bij cricket. Respectvol. Gezellig. Op één wedstrijd na, een die me nog goed in het geheugen staat gegrift.

In 1997 was ik enkele maanden in Zuid-Afrika. Op een zaterdag was er 's avonds de belangrijkste Tri Nations wedstrijd (een toernooi tussen ZA, AUS en NZ). 's Middags was ik in Soweto geweest, een rare combi, maar dat was dan zo. Met veertien Nederlandse studenten zaten we in het stadion. Voor ons de ouders van enkele van de Zuidafrikaanse spelers. Ze vonden het geweldig, zo'n groep Hollanders. Ze gaven ons bier, biltong en mandarijnen (een geweldig combi, serieus!). Leuke gesprekken hadden we met deze mensen. We zongen voetballiedjes bij gebrek aan rugbysongs. Onze achterburen bleken dat niet zo te kunnen waarderen. Het waren boeren uit Oranjevrijstaat. 'Voetbal is voor kaffers', vonden ze. En toen kwam er toch een partij bagger.... Over dat zwarten nooit mochten gaan rugbyen, dat hun land door een crimineel werd bestuurd, van alles haalden ze aan. Deze boeren zijn de ouderwetse racisten, als je leest dat blanke boeren een zwart personeelslid voor de honden gooien, zal het daar gebeurd zijn. Tot op de dag van vandaag kan ik ons zien zitten. Voor ons de engelstalige, vrijdenkende Zuidafrikanen. Achter ons deze Afrikaans sprekende racisten. Dat, in combinatie met het bezoek aan een township, heeft enorme indruk gemaakt. En rugby zal voor altijd verbonden zijn met deze beelden, hoeveel vrijblijvende, vrolijke herinneringen er ook achteraan zijn gevormd. ¶ §

Oude baas

Al ben ik lang en breed volwassen (of op z’n minst meerderjarig), de intocht van Sinterklaas probeer ik in Amsterdam altijd mee te pakken. Ik word zo vrolijk van al die kids en die pieten! Drie jaar geleden heb ik de intocht moeten missen. Maar niet getreurd. Hoewel ik absoluut geen behoefte had aan al teveel Nederlandse contacten down under, ben ik toch naar de Sinterklaas borrel van de Nederlandse Club gegaan. Met drie Engelse vrienden, van wie twee een jaartje in Utrecht hadden gewoond. We dronken Grolsch en aten bitterballen. En kruidnoten, voor de gelegenheid. Van Bolletje. Op een groot scherm zagen we de video van de intocht van de Sint. Die avond vond ik het even heel lekker om Nederlander onder Nederlanders te zijn. ¶ §

Stuiter

Ciao bella from Milan. Here for a birthday party. A drink next week would be great. Have a nice weekend. Al.

Woowoo! ¶ §

Yesyesyesyesyes

Ik ben door naar het assessment!!! 30 november pas, dus nog even geduld. ¶ §

Splinter

De bruid van zaterdag SMSt me dat ze zo had genoten. Ik SMS terug dat ik iets op moet biechten. Haar reactie: What happen? Come on, you want to keep me like that on the splinter as I would say in Italian? Wat is dat nu weer voor uitdrukking??? ¶ §

Ants in my pants

Holy mack, wat ben ik rusteloos. En hoewel day time tv klote is, mis ik nu wel m'n ochtend BBC en middag Dukes of Hazard. Ik heb al acht sudoko's gemaakt deze twee dagen. Spierpijn van de gym dus vandaag weer gaan is geen optie. Vanavond naar de film gaat niet door. Ik ren rondjes in m'n hoofd en heb de neiging rondjes te gaan rennen in de kamer. Gelukkig is daar nog vriendin A die vandaag vrij is en me SMS-te of ik kwam lunchen in de Rivierenbuurt. En daarna zangles. En dan maar rondjes rennen denk ik. Net zolang tot ik uitgeput in slaap val. ¶ §

Ik wil, ik wil

Vandaag wil ik nogal wat van mensen en dingen. Van Paddy dat hij belt. Van de partner dat hij me een contract aanbiedt. Van m'n broertje dat 'ie besluit mee te gaan naar Ierland in maart. Van m'n werkgever dat ze met een reactie op de brief van de advocaat komen. Van de televisie dat hij het weer gaat doen (qut UPC). En eigenlijk zou ik ook wel van de stofzuiger willen dat 'ie gaat stofzuigen. Maar dat is misschien wat veel gevraagd. Al dat gewil is helemaal niet goed voor de mens. Ik ga maar eens een uurtje de sportschool in. Hoofd leeg maken! ¶ §

Mooi

Gisteravond was ik in het Concertgebouw. De Vijfde Symfonie van Mahler. Ik had hem niet eerder live gehoord, en zou ook niet hebben geweten dat het Mahlers vijfde was als ik dat niet had gelezen. Ik had kaartjes gekocht omdat ik Mahler wel mooi vind, en het Concertgebouw een leuke avond uit vind. En hiermee leek ik dus nogal een uitzondering te vormen. Om me heen hoorde ik al gebabbel over wat er zo bijzonder zou zijn aan deze dirigent en deze uitvoering. Na afloop was het applaus ellenlang. Mensen floten en schreeuwden. We liepen weer naar buiten en hoorden alle kennerscommentaren. Vriendin E en ik kletsten nog even bij haar fiets. Wat vond jij? Mooi. Jij? Ja, heel mooi. Een concertsnob gaf ons een neerbuigende blik. Ik zette m'n iPod op en liep neuriënd naar de tram. ¶ §

Countdown

Nog een dik uur tot mijn derde gesprek. Beetje zenuwachtig. Is wel goed denk ik. Duimen jullie (desnoods met terugwerkende kracht)? ¶ §

Smitten

Al drie dagen misselijk. Al drie dagen bijna niets eten (huwelijksdis uitgezonderd natuurlijk!). Al drie dagen aan niets anders denken. Al drie dagen afwezig. Nou ja. Nog drie dagen en ze zijn wel weer weg.

Stomme pleurisvlinders! ¶ §

A casa

Wow. Een Siciliaans huwelijk kan ik iedereen aanraden. De highlights van zaterdag:

- een prachtige bruid en bruidegom
- een vlotte, vrolijke priester tijdens de drie kwartier durende kerkdienst in het Italiaans (Gelukkig las een Engelsman ook een stukje uit de bijbel voor. In het Engels). Mijn Italiaans bleek niet echt toereikend....
- een Siciliaanse familie erbij (werkelijk iedereen bleek van mijn bestaan op de hoogte)
- een Ier in een kilt
- wandelen over de keien van het middeleeuwse dorpje Erice
- bijkletsen met oud-collega's
- 120 man, van veertien nationaliteiten, aan grote tafels tijdens de acht gangen lunch
- paso doble met de vader van de bruid
- heel veel aantrekkelijke mannen
- heel veel zon
- stampen en klappen toen de Siciliaanse familie om het bruidspaar stond en de zangeres een lokaal nummer zong
- Tulpen uit Amsterdam, Spaans folklied, Keuls carnavalslied
- van ieder moment waanzinnig genoten!!! ¶ §

Toedeloe

Balanchine, Robbins, Van Manen, Pastor. Vanavond zit ik in het muziektheater.

Maandag ben ik er weer. Goed weekend vast! ¶ §

Beau

Reclame doet zijn werk. Vriendin L en ik bellen iedere dag. Iedere dag eindig ik dat gesprek met 'Toedeloe' en zo om de dag SMS't ze dan nog dat ik dat niet moet zeggen. Gisteren belde ze zelfs terug om te vertellen dat het nu zover is dat zij mij in bikini voor zich ziet als ik 'Toedeloe' zeg. Klant van Dinges zijn we niet geworden. Maar de reclame heeft wel impact! ¶ §

Goed beleid

Een workshop organiseren over moederschap en carriere omdat in bedrijf X te weinig vrouwen Senior Manager of Partner worden, is een prima initiatief. Maar als je die workshop op 5 december tot zes uur 's avonds houdt, heb je het als bedrijf misschien toch niet helemaal begrepen.... ¶ §

Pennen

Op zoek naar de code van m'n kofferslot, dook ik vandaag in de rommella van m'n buro. Ik kom nooit in die la. Kwak er alleen af en toe wat in. Eigelijk zijn het er twee. Rechts zit vol met dierbare brieven, teveel rouwkaarten, kinderfoto's en andere precious items. Links is een allegaartje. Ik vond de code, die overigens niet meer bleek te kloppen. Ook vond ik oude penvriendinnenbrieven. Hoe zou het zijn met Edith, die ik jaren achtereen op een Oostenrijkse camping trof en later weer in Groningen? Met Iris? Jaren jonger dan ik, maar nog jaren mee geschreven na die vakantie in Frankrijk. En Ellen, die boekjes van Kitty op Kostschool enzo bleek te stelen? Nadat ik ze allemaal gelezen had, kwam ik daar pas achter. Het schuldgevoel van een achtjarige is nog puur. Carlien uit Drachten, wiens vriend chef kok was in een chique restaurant. Allemaal pre-email en internet. Bellen deden we eigenlijk ook nooit. Geweldig was het vroeger, als je zo'n met stickers en plaatjes beplakte brief kreeg. M'n adres met roze of groene pen geschreven. Hartjes op de i in plaats van punten. Ik zou die meiden wel weer eens willen zien. Al kun je herinneringen misschien beter niet verstoren met de werkelijkheid. ¶ §

Collega's

Na drie dagen thuis zitten, ben ik nog steeds wel blij met hoe het gelopen is. Iedere keer dat ik een spiegel zie, kijkt een stralende Gypsy me tegemoet. Ik heb tijd én energie om te sporten. Kijk 's ochtends steevast BBC Breakfastnews wat ik al jaren niet had gedaan. Lees alles wat los en vast zit. Bel hele avonden om bij te kletsen met vrienden en ex-collega's. En dat laatste, dat zit me toch erg hoog, merk ik. Nog nooit heb ik zoveel leuke collega's gehad. Niet eerder werkte ik een organisatie met zó weinig rotte appels en te grote ego's. Waar mensen van marketing, sales, finance en logistiek allemaal prettig met elkaar samenwerken. Eeuwig zonde dat een directie de boel zó kan frustreren. Een paar van de collega's ga ik nog echt missen. Gelukkig bellen en SMS-en ze trouw. Maar jammer blijft het, heel erg jammer! ¶ §

Dronken

Nee, niet ik. Madonna. Ik moet echt ophouden met de Telegraaf online te lezen, want dat weet je dit soort nonsens. In haar liedje Sorry zingt de queen of pop (hoewel ik eigenlijk stiekem vindt dat Kylie die titel verdient) 'Ik ben dronken'. En ze zingt er nog een medeklinker achteraan. Nederlands is niet makkerlik tenslotte. Oh, en de CD? Aardige discodeuntjes. Maar ben er niet kapot van. Wel lekker voor schoonmaken en door de kamer dansen. Dat dan wel weer. ¶ §

Voor Fash

¶ §

Plus min

Lekker is 's ochtends BBC Breakfast programma kijken. Helemaal goed is als je favoriete crime schrijfster Patricia Cornwell te gast is.

Niet zo lekker is lopen als een oud vrouwtje. Aan mijn bil- en buikspieren te voelen, moet ik er echt wel uitzien als J-Lo (uiteraard vertelt de spiegel mij wat anders). ¶ §

Things to see

Annie Leibowitz in FOAM.
Rineke Dijkstra in SMCS.
Onder Heren, Keizers en Prinsen in het Amsterdams Historisch Museum.
En ik wil eindelijk wel een keer naar Bergen. ¶ §

Postbode

De bel gaat. "Mevrouw, een aangetekende brief voor u." Ik had de postbode al verwacht. Ik loop naar beneden met een brief in de hand en m'n huissleutels. Wil de deur dicht doen. "Mevrouw, u heb toch wel uw sleutels?". Ja hoor, heb ik. "Ja, u moest eens weten hoe vaak mensen de deur dicht laten vallen zonder sleutels." Ik teken voor de brief en pak hem aan. De postbode biedt aan mijn brief voor me mee te nemen. "Dan hoeft u niet naar de brievenbus te lopen, mevrouw." Zou hij door gehad hebben dat hij me m'n ontslagbrief overhandigde? Of heb ik gewoon een hele aardige postbode? En hoezo zie ik eruit als een mevrouw vandaag?! ¶ §

Rust

Nee, gypsy is niet moe. Maar ik heb een heerlijke rust in mijn hoofd. Braaf van 10 tot 11 me in het zweet gewerkt (er moet trouwens een verbod komen op te oude mannen in te strakke, te korte, te glimmende broekjes in de sportschool klasjes, maar dat is een ander verhaal), contact gehad met de behandelend advocaat, kopieën van van alles op de post gedaan en niks meer dat ik nu kan doen. Behalve met een koffie verkeerd en de New Woman op de bank zitten en wachten tot de jaren 80-series worden uitgezonden. ¶ §

Gym

In beginsel ben ik best sportief. Vroeger volleybalde ik, ik heb jaren in de selectie van mijn balletschool gedanst, ik tenniste (zij het belabberd), heb gesquasht op de universiteit, gezwommen in Sydney, echt van alles. Alleen heb ik de gym voor het laatst in maart van binnen gezien. Terwijl ik er een jaar geleden toch zeker twee keer per week kwam. Er zijn gewoon teveel andere dingen leuk. Het komt er niet van. Het gymapparaat thuis bleek ook geen daverend succes qua gebruikfrequentie. Maar goed. Als een vijftigurige werkweek weg valt, moet je toch wel bijzonder goed kunnen redeneren om nog excuses te vinden om niet te sporten. En zo'n redenaar ben ik niet. Dus heb ik met mezelf afgesproken morgen om tien uur in de sportschool te staan. Bodyshapeles van Yolanda. En ik zou me natuurlijk kapot schamen morgen als ik hier moest bekennen toch niet geweest te zijn. Ik houd u op de hoogte. ¶ §

De dame met het hondje

Al vijfeneenhalf jaar woon ik op Java-eiland. Aangezien de meeste mensen hier jong en stelletje zijn, en na het eerste of tweede kind naar Uithoorn of Haarlem verhuizen, heb ik nogal wat mensen zien komen en gaan. Vaak tot mijn spijt. Ik heb veel 'hoi-hoe-is-het-bekenden' zien vertrekken. Geeft toch zo'n soort thuisgevoel, dat soort bekenden. Maar goed. De dame met het hondje. Die woont hier al zeker zo lang als ik. De dame met het hondje is een jaar of zeventig denk ik. Ze is echt een dame. Onder haar jas draagt ze vast parelkettingen. Ooit was ze model in Parijs (als kleine modellen ten minste ooit in waren). Of iemands muze. Of misschien allebei. Je ziet 'r zitten in de loge van een oud theater met veel rood pluche. Ze draagt mooie Van Baerlestraat-kleren. Geen omakleren. Het hondje is klein en heeft vast een soortnaam, maar ik heb geen verstand van honden. Maar het moet wel een BMW-hond zijn (zoals vriendin L rashonden noemt). Ik groet haar vriendelijk, zij groet mij vriendelijk. Zo doen we dat al jaren. Vandaag merkte ze op dat ik zo vrolijk keek. Ik glimlachte en liep verder. De dame met het hondje en ik blijven hier nog wel even. We zitten hier goed. ¶ §

Egoboost

Op een stomme manier gewieberd worden, blijkt een enorme ego-boost. Echt, ik kan het iedereen aanraden! SMS-jes en telefoontjes van ex-collega's, de hele familie hangt aan de lijn (tam tam werkt bij ons altijd uitstekend), MSN-sympathie, mobiele sympathie, on-log sympathie. Het meest trots (of is dat arrogant om te loggen?) was ik op de woorden van een aantal marketing-collega's: Dat ik zo goed voor de sfeer was, en zo sociaal, en zo niet-achterbaks (dat laatste waren ze van finance schijnbaar niet gewend).

En nu ga ik lekker de zon in! ¶ §

Make the most of it

Niet werken en wel gezond zijn en wel salaris krijgen, biedt zo z'n mogelijkheden. Ben aan het uitzoeken of ik niet 3-4 weken langer in Azië kan blijven. 'Doe' ik na Thailand nog Cambodja en Laos.

En verder zit ik vol plannen! Boeken lezen, IDFA-documentaires zien, boswandelingen maken op vriendin J's mama-dag, de Live 8 DVD box in een sessie kijken, zangles lekker overdag zodat ik ervoor of erna de Albert Cuyp op kan en lekker ergens kan lunchen, misschien nog een paar dagen Londen, Australie-Windies test matches op internet volgen, een laatste opvoedpoging wagen met Chandler, klooien in huis.

Oh, en solliciteren natuurlijk. Want er moet natuurlijk weer gewerkt worden straks. En een uitkering wil ik per se niet. Maar als ik me zo happy blijf voelen als nu, dan komt dat wel goed. Dan straal ik weer energie en enthousiasme uit en komt die baan er wel! ¶ §

Au

Heel veel drank erin gooien na zo'n dag lucht op. Maar om nou te zeggen dat ik me fijn voel vanochtend.... Auauau. Wel een hele goede avond gehad met verse ex-collega en vriend in de buurtkroeg. Nu maar eens doelgericht aan die kater werken. De Berocca is al opgelost. ¶ §

Einde oefening

En dan word je op non-actief gezet. De resultaten vallen zwaar tegen, Nieuwe Baas heeft gezorgd dat de kwartaalresultaten veel te laat waren. De Amerikaanse eigenaar scheldt Grote Baas de huid vol, Grote Baas scheldt Nieuwe Baas de huid vol, en nieuwe baas ontslaat Gypsy. Dan kun je daar verder alle shit op afschuiven. In shock reed ik naar Oude Baas. En op de A10 sloeg de shock al om in opluchting. Want eigenlijk ben ik opgelucht. Dat ik niet meer in deze management by fear-cultuur hoef te werken. Dat ik meer hoef mee te werken aan dingen die ik niet vind kunnen. Na een half uur kreeg ik al twee superlieve sms'jes van marketing meiden die mijn nummer niet eens eerder hadden. Echte we-zijn-in-shock-en-je-bent-geweldig-sms'jes. Maandag maar even de rechtsbijstandverzekering bellen voor hulp. Iets harder zoeken naar een nieuwe baan. En dit zo snel mogelijk achter me laten. ¶ §

Kleine wasjes, grote wasjes

Ik ben echt een groot kind. Nu ik mijn nieuwe wasmachine heb, wil ik de hele tijd wassen. Ook al is alles echt supersuperschoon nu. En ik krijg dat trafassi-liedje maar niet uit mijn hoofd! ¶ §

Gypsy is boos

Gypsy is zó boos op Nieuwe Baas en op Grote Baas dat ze er niet eens over gaat loggen. Dan ben ik bang dat mijn bloed overkookt. Een tipje van de sluier: ik moet mijn balletvoorstelling van a.s. donderdag afzeggen en mijn huwelijk op Sicilie en mijn vakantie naar Thailand. Quote van Grote Baas aan Finance team na 14 urige werkdagen te eisen in de periode-afsluiting: "And if you can't commit to that, I expect your letter of resignation today". En zoals gezegd, dat is maar een tipje van de sluier. ¶ §

Gevloek

Ik vloek weleens. Onder vrienden valt een enkele keer de term 'qut-watdanook' en als ik iets laat vallen dan ontglipt er ook weleens iets dat niet netjes is. Maar dat is de privé Gypsy. De werk Gypsy vloekt niet, of niet expres. Vandaag had ik weer een meeting waarin de ene 'fucqing resultaten' na de andere 'qutrapport' viel. In een meeting waar ik niet bij was werd 'the C-word' gebruikt (en wie niet wat wat dat is: hou dat zo, maar dat kan dus echt niet!). Misschien ben ik een ouderwets zeikwijf, maar is het nou teveel gevraagd om dat gevloek achterwege te laten in meetings? Ik ga maar eens zeggen dat dat superburgelijk is. Eens kijken hoe hoog ze op de kast klimmen. ¶ §

Mooie traditie

Het is weer poppytijd. Zowat elke Brit op de BBC en veel op straat dragen er een, evenals vele andere Gemenebest-inwoners. 11 november is het Remembrance Day. Maar in de twee weken daarvoor draagt men dus al een poppy. Een poppy, omdat papaver het enige was dat wilde groeien in de Vlaamse loopgraven tijdens WO I. En naar aanleiding van een gedicht van een Amerikaanse vrouw, waarin ze beloofde een poppy ter herinnering te dragen. Mooi vind ik het, hoe deze landen twee weken stilstaan bij de getroffenen, met zo'n krachtig symbool.