¶ §

Goed fout

Als ik wil dat dingen goed gaan, dan heeft Murphy's Law me altijd snel gevonden. En dus verklooide ik vanochtend een belangrijk gesprek, viel een email aan een teamlid helemaal verkeerd hetgeen tot knallende deuren en tranen leidde, stond ik bij de supermarkt in de rij achter een gezin dat boodschappen deed alsof Katrina ieder moment Muiden kan doen omwaaien, was er geen leuke post en had de kat een klerezooi van z'n brokjes gemaakt. Ik heb zin in rode wijn, maar durf het niet in te schenken. Ik zal namelijk zeker knoeien. Vanavond had ik écht zin om tv te kijken maar er is niks. Tenzij je van AZ houdt. Ik hou mezelf voor dat ik eigenlijk had willen sporten maar te laat thuis was. Door dat gezin met die boodschappen in Muiden.

Maar dan het halfvolle glas: ik had echt leuke gesprekken met de marketingmeiden en anderen op m'n werk. Er staat espresso en tiramisu op me te wachten. Er lagen geen onverwachte rekeningen in de brievenbus. Ik tikte voor weinig geld twee grote hortensia's op de kop, m'n lelies zijn prachtig uitgekomen en m'n vier jaar oude joggingbroek past nog. Bugger it. Die rode wijn schenk ik ook gewoon in. Ik drink die Paddy er wel uit! ¶ §

Qutziekte

Mensen die zulke mooie dingen maken mogen niet te jong sterven.

¶ §

Leuk nieuws

Vriendje Remment belt net. Hij heeft ticket naar Thailand geboekt in december, en las op m'n log dat ik er dan ook zit! Dus dat wordt samen aan de cocktails met oud en nieuw. Helemaal leuk! ¶ §

Queesting

Een mailtje van ozzie journalisten-vriendje, aan "Gypsy something Dutch" (tsja, dat krijg je met een rare achternaam). Wat 'queesting' betekent. Ik stond op het punt hem te mailen dat dat toch echt geen Nederlands woord is. Toch even gegoogled. Lees onderstaande tekst er maar op na. Dan leer je ook het woord voor 'camel that won't give milk until her nostrils are tickled'. Je weet nooit in wat voor situaties je verzeild raakt in je leven.

"BRITS are sometimes lost for words - but not the rest of the world. (uit The Mirror)
Their languages have a variety of one-word terms to sum up complex expressions, a new book reveals.

The Japanese say bakku-shan where we say "a woman who looks better from behind than in front".

While we struggle to describe "borrowing items from a pal's house one by one until none are left", an Easter Islander would say tingo. And Germans feel scheissenbedauern when things don't turn out as badly as they had expected.

In Dutch, queesting "letting a lover into one's bed for a chat", tsuji-giri is Japanese for "trying out a new sword on a passer-by" and areodjarekput the Inuit custom of wife-swapping for a few days. There's the even more exotic nakhur, Persian for "camel that won't give milk until her nostrils are tickled" and kualanapuhi, a Hawaiian "who keeps flies away from a sleeping king by waving a brush of feathers". " ¶ §

Hoofd

Heeft iemand een nieuw hoofd in de aanbieding? Mijne is overbelast. Of er heeft kortsluiting plaatsgevonden. Eén van beide. Ik sta een week te vroeg bij m'n zanglerares op de stoep, maak dubbele eetafspraken, heb zin in espresso en loop naar de copier, maak een scan van een document en wacht tot er een printje uitkomt, ga bij vriendje eten en vergeet z'n nieuwe adres mee te nemen, laat visitekaartje liggen bij belangrijk gesprek. Echt, het is een wonder dat ik 's ochtends überhaupt op m'n werk verschijn! ¶ §

Irritant

Weet iemand hoe ik al die farmabezoekers van m'n blog kan weren? ¶ §

Oud?

De sheila's waren gisteren na een week bierfest in Munchen en pub crawls in Berlijn goed gaar. Om een uur of twaalf pakten ze de tram naar het hotel. Ik was opeens weer aardig wakker en m'n beste vrienden stonden in dezelfde kroeg, dus ik dronk nog een biertje.

En nog eentje. Enzo. Uiteindelijk belandde ik met F en J in Quinto (voor wie dit niet kent: het is de meat market van De Pijp). Ik kom er echt maar zelden, maar als ik er ben vind ik het wel lachen. Tot gisteren. Ineens vond ik het plat en ongezellig. Lekker dansen kon ook al niet. Toen Quinto dicht ging, liepen we nog even de Mazzeltof binnen. Gapend dronk ik nog een spa'tje. Ik had het helemaal gehad. Al die wannabeyuppen, al die nonsensgesprekken, al die bankmannen. Volgens mij word ik oud. Of te serieus ofzo. Maar het is mijn scene niet meer. Vanavond eet ik bij Chinees-Japanse vrienden (sashimi en ander lekkers!), morgenavond eet ik bij een dierbare vriendin, maandag bij goed vriendje in z'n nieuwe huis. Geen zuipfestijnen, geen nachtwerk en als ik eerlijk ben, veel en veel leuker. Echter en gezelliger. ¶ §

Bezoek

De laatste bezoeker van deze zomer is in Amsterdam gearriveerd. Cricketvriendinnetje met zus en vriendin. Uit Australië (uiteraard). Ik stel voor naar een kroeg in De Pijp te gaan. SMS-je terug: What kinda place is it? Is there a cover charge? Do we need to get changed? Hmmm, kent ze me toch slecht (niet zo raar want we hebben elkaar ook alleen maar twee weken in Sri Lanka gezien). Maar ik ben geen clubbing meisje, doe mij maar een normale kroeg met normale biertjes en normale mensen. Morgen brak, ik weet het nu al! ¶ §

Rijk worden

De meeste mensen zullen wel rijk willen worden, als ze de kans krijgen. Ik ook. Graag zelfs. Dus ik werk hard, probeer te sparen en hoop dat er een keer een geldboom op m'n balkon groeit. Wellicht dat je een staatslot koopt in de hoop op die manier rijk te worden.

Zo niet bepaalde mensen in het Gooi. Die geven hun geld aan een sjacheraar die belooft het in no time te verdubbelen. En als die man wordt opgepakt wegens fraude, beginnen al die mensen te piepen dat hij toch écht hun geld ging teruggeven, plus de beloofde rente! Ik lach er heel hard om. Ik heb namelijk nergens gelezen dat er bijstandsmoeders ofzo tussen z'n slachtoffers zaten. Nee, allemaal rijken die nog rijker willen worden. Liefst slapend. Dream on. ¶ §

Hazes

Als je niet onder een steen leeft, heb je waarschijnlijk wel meegekregen dat Andre Hazes deze week een jaar dood is. Hij hoort voor mij niet in het rijtje: 'Ik weet nog waar ik was toen ik hoorde...'. Echter, zijn dienst in de Arena heeft wel indruk gemaakt. Ik zat met collega uit Amerika in m'n buurtkroeg te eten. De tv's stonden aan, en ik hoorde de avond beginnen. M'n collega keek op en zag Cohen spreken. Wie dat was. De burgemeester. Ah. Was iemand van ons koningshuis overleden? Nee. Een...eh...folk singer? Nee. Probeer Hazes eens aan een buitenlander uit te leggen. De collega was zeer gefascineerd door dit hele gebeuren. De burgemeester, een stadion vol mensen, en nationaal op tv. Ik, ondertussen, wist niet hoe gauw ik de beste man op de trein moest zetten. Om thuis ongestoord te kunnen kijken.

Het raakte me toch. Zozeer, dat bij het nummer van Danny de Munck en Marianne Weber een traan over mijn wang liep (in het kader van de openhartige logs). Door velen werd het afgedaan als massa-emotie. Was dat het? Wellicht. Maar ik vond het wel bijzonder. Z'n laatste concert was top, z'n afscheid was mooi. Jammer dat nu alle dirt naar buiten komt. Weinig respectvol. ¶ §

Klasse Gyp

Door je ex-baas worden aangedragen bij een headhunter, door de headhunter gebeld worden voor een afspraak, en dan zo gaar zijn dat je nergens echt enthousiast over lijkt, niet lijkt te weten wat je wilt, veel te bescheiden bent, en tot overmaat van ramp het je aangeboden visitekaartje op tafel laat liggen. Heel handig. ¶ §

Solliciteren

Als ik solliciteer, doe ik dat via internet of via headhunters of via werving- en selectiebureaus. Redelijk geijkte methode tegenwoordig, door velen toegepast. Zo niet door vriendin J's broer. Vriendin J's broer komt op een of ander hippig bladenfeestje. Zit aan grote ronde tafel te dineren. Ziet een ex voorbijkomen en duikt onder tafel. Onder tafel zit eveneens de vrouw die tegenover hem zat, iets te zoeken dat gevallen is. Ze vraagt wat hij onder tafel doet, en hij vertelt dat 'ie voor een ex schuilt. Waarop vrouw onder tafel vertelt dat ze een nieuw blad aan het maken is. Of hij daarin geen column wil schrijven over wat mannen nu van vrouwen vinden. En zo kwam ik zijn column dus laatst in een blad tegen. Misschien moet ik maar eens afstappen van dat ouderwetse internetsolliciteren en wat vaker iets onder tafel laten vallen. Daar kom je blijkbaar de mensen tegen die je banen aanbieden. ¶ §

Memories

Het oog van vriendin J valt vanavond op de foto op mijn TV. Phil, Paul, Carla en ik. Dronken, dronken, aangeschoten en aangeschoten in een kroeg in Sydney. Deze Ashes zag ik deels in Londen, tijdens de vorige woonde ik nog in Sydney. De dag voor die foto werd genomen, zag ik mijn eerste cricket wedstrijd. Ik snapte er geen moer van, en stelde de domste vragen. Het spel interesseerde me niet echt, de Engelse fans des te meer. Liedjes zingen (You All Live in a Convict Colony op de bekende Beatles Song, God Save Your Queen, We Came with our Backpacks, You with Balls and Chains), de meest grappige teksten gingen rond. Bier en zon en Engelsen, een dodelijk combinatie. Ik was nog niet verknocht aan cricket, wel aan de Engelse fans (pas later ben ik 'overgelopen').

De dag erna moesten Carla en ik weer werken. Phil en Paul niet, die zaten in het stadion. Het was Phils laatste dag in Australië en we wisten dat we hem enorm zouden missen. Met z'n vieren warenwe gewoon helemaal compleet. Na ons werk, aten Car en ik ergens in Paddington, een van de leukste wijken van de stad, voor we met de jongens in Durty Nelly's afspraken. Half negen 's avonds, en de twee heren waren echt scharnakelbezopen. Leuk dronken, dat wel. Liedjes zingen, vrienden maken met iedereen in de kroeg, en om elkaar heen hangen. Het werd een avond die ik nooit meer zal vergeten. Volstrekte, kinderlijke blijheid. De foto die toen genomen werd, prijkt sinds ik terug ben op de tv. Als ik me verdrietig voel, pak ik hem op en kijk ik ernaar. Car en ik stralend, de heren lam en ultiem Brits in hun St George shirts. Voortdurend blut, levend uit een rugzak, in het land van onze dromen. Domweg gelukkig in Oxford Street. ¶ §

Reizen

Vroeger vond ik mensen die alleen reisden, altijd een beetje triest. Die hadden geen vrienden, dacht ik dan. Tot ik bijna afgestudeerd was. En besloot drie maanden naar Nieuw Zeeland te vertrekken. Alleen. Dood eng vond ik het. Na jarenlang geworstel, had ik mezelf eindelijk een beetje geaccepteerd, maar het was een broos laagje zelfvertrouwen. Straks vindt niemand me aardig... Straks ben ik drie maanden lang alleen... Straks laten ze me links liggen... Op dag drie wist ik dat het goed kwam. Ik zat aan tafel in een hostel in de Bay of Islands en raakte met medebackpackers aan de praat. Ze vroegen na een poos of ik mee ging zeilen de volgende dag, en ik voelde me geaccepteerd.

Sindsdien heb ik niet meer omgekeken. Alleen reizen is het voor mij. Sri Lanka, Thailand, Australië, Vietnam, ik heb ze in m'n uppie bereisd. Gisteren boekte ik m'n guesthouse in Thailand voor december (geheel tegen mijn principes, maar je moet wat als je in het hoogseizoen naar een klein eiland wilt). Nog drie maanden en ik mag weer. Boeken lezen op het strand, genieten van het Thaise eten, films kijken op Khao San Road, cocktails drinken hangend in de kussens op het strand, dansen op m'n flipflops in het zand. Allemaal alleen? Nee, natuurlijk niet. Met mensen net als ik. Uit Europa, Australië, Canada, de VS. Diepe gesprekken of juist oppervlakkig gekeuvel. Vrienden voor een uur of voor vijf dagen. Met een schat aan herinneringen en verhalen zal ik weer terugkomen. Twaalf boeken verder, twee kilo lichter, zes tinten bruiner. ¶ §

Werk

Morgen is Nieuwe Baas er weer na twee weken vakantie. We moeten nog altijd over mijn voorstel praten, hij is daar voor zijn vakantie niet op teruggekomen. Sowieso schunnig, vind ik, maar goed. Komende week zal hij er wel over willen praten. En daar zie ik als een berg tegenop. Ben bang dat ik m'n emoties in zo'n gesprek niet onder controle kan houden en dingen zeg waar ik spijt van krijg, dat het echt nasty wordt en dat ik ga janken.

Eigenlijk wil ik het gewoon laten zitten. De beloofde loonsverhoging, m'n appraisal door Grote Baas, het zoeken naar een oplossing met Nieuwe Baas, laat allemaal maar. Geen zin om te knokken.

Op het moment dat vorige week Grote Baas zijn emotie niet onder controle bleek te hebben en mij toch niet los van Oude Baas kan zien, wist ik het. Dit gaat niet goed komen. Door problemen met haar, zal hij mij niet vertrouwen. Hoe integer en onpartijdig ik me ook opstel. Vrijdag heb ik vier sollicitaties de deur uit gedaan, vier banen die zo te zien bij me passen, bij bedrijven die bij me passen. Ik hoop dat er heel snel iets gaat lopen. Dat ik dit gauw achter me kan laten en werk weer leuk ga vinden. ¶ §

Herfst

Gisteravond liep ik vanaf het Muntplein langs de Amstel. Laarzen aan, poncho om en lippenstift op in plaats van de zomerse lipgloss. Hoewel het officieel nog geen herfst is, zweer ik je dat er een prachtige najaarszon scheen. In mijn hoofd is gisteren de herfst begonnen, realiseer ik me nu. Huis schoongemaakt, linnengoed verschoond, opgeruimd. Ik zit op de bank met drie kranten, zes tijdschriften en een boek. Voor het eerst in maanden een fles rood in plaats van wit opgetrokken. Toastjes, kaasjes, kaarsen, balkondeur dicht.

Nu geniet ik er van. Over twee maanden begint het gebrek aan vitamine D zich te wreken. Word ik extreem inhuizig en bij tijden somber en cranky. En ga ik enorm verlangen naar de lente. Maar dat is dan. Nu omarm ik de nazomer en de komende herfst. ¶ §

De Liefde - 2

Eerder deze week schreef ik over de liefde. Hoe sterk die kan zijn. Vandaag vertelde een collega over een huwelijk dat hij zaterdag had. Het hele verhaal is wat lang om hier te schrijven, maar de bottom line kan wel. Nog tijdens het diner kregen de twee zodanig ruzie dat de bruid haar ring over tafel gooide en met haar beste vriendin naar haar hotelkamer vertrok. Bruidegom sloeg later in een disco de toog aan diggelen. Indrukwekkend.

Oh, en voor wie toch echt in de liefde wil blijven geloven: het verhaal gaat dat ze 's ochtends samen aan het ontbijt verschenen. Zij weer mét ring. ¶ §

Ruuuuuuuust

Na vier weekenden van huwelijken, familiebijeenkomsten en Londentrip kijk ik enorm uit naar een zaterdagochtend in m'n eigen bed en hangend op m'n eigen bank! Vanavond voor de tweede keer Wende Snijders gezien en opnieuw enorm genoten. Die stem.....wow. Nog een uurtje Jonathan Ross en dan met een tijdschrift, boek en pot thee m'n bed in. Niks meer van date gehoord dus morgen lekker vrij. Zondag lunchen met vriendin. Een lekker normaal gypsy-weekend. Ik ben er echt aan toe. ¶ §

Bazen.....

Heb ik een beetje rust omdat Nieuwe Baas op vakantie is.....gaat Grote Baas lopen PMS-en!!! ¶ §

Stomme date

Zaterdag heb ik een date. Heb er eigenlijk nu al geen zin meer in. Als ik ongepland mensen ontmoet met wie het klikt, ben ik spontaan, warm, gevat, gezellig. Maar volgens mij kan zo'n vent nog zo leuk zijn....ik ben niet leuk tijdens een date. Stiekem hoop ik dat hij het vergeten is. We hebben nog geen tijd en plaats afgesproken, dus als hij niet meer mailt is de date weg. Als hij wel mailt moet ik me maar vermannen en niet zo stom doen en er een leuke avond van maken. Niet m'n nieuwe t-shirt aantrekken. Wel alarmvriendinnetjes SMS-paraat. ¶ §

De Liefde

Op momenten dat ik even twijfel aan de liefde, denk ik altijd aan Lynne en Transport (ja, ik weet ook wel dat dat z'n echte naam niet is). Tranny had net in Australië een huis gekocht met z'n vriendin, toen hij naar Pamplona kwam om te werken voor een travel company voor antipodeans. Daar ontmoette hij Lynne, met wie hij binnen een paar uur wat kreeg. Na vier dagen hadden ze het over trouwen. Lynne stuurde haar ouders een kaart dat ze de man had ontmoet met wie ze oud ging worden. Na vijf dagen kwam Lynne erachter dat Tranny thuis een schatje had. Woest was ze. Ze sprak hem niet meer en ging Europe verkennen. Tijdens Bierfest in Munchen moesten ze beiden voor deze travel company werken. Transport had nagedacht, veel mensen om advies gevraagd, en het telefonisch uitgemaakt met zijn vriendin down under. En Lynne en hij pakten de draad weer op. Vier maanden later trouwden ze, en dat is nu viereneenhalf jaar geleden. Als ik hun samen zie, geloof ik weer helemaal in de liefde. En vooral in liefde op het eerste gezicht! ¶ §

London - girly

Eindelijk het t-shirt gevonden dat ik al zo lang wilde (tekst: boys are stupid, throw rocks at them), in het driepersoonsbed met Lynne fijne gesprekken voeren voor het slapen, heel hard balen omdat de top van Matthew Williamson, mijn favoriete ontwerper, niet in mijn maat meer in de rekken hing, slenteren door de leuke wijken van London, op Swans advies naar We Will Rock You (Yes! Wow! Helemaal geweldig!), Oxford Street, Notting Hill en vijf kilo tijdschriften mee terug. Heerlijk. Zo snel mogelijk weer een weekend! ¶ §

London - blokey

Cricket, cricket, en nog eens cricket (ter info: een wedstrijd kan vijf dagen duren, zoals die van afgelopen dagen). Vrijdag in de Walkabout, een Antipodean kroeg in London, zaterdag met Lynne thuis op de bank, een zak chips leegetend om de kater te verdrijven, zondag thuis, 's middags was gecancelled wegens bad light dus konden we naar het Brick Lane Festival (lees: eten, eten en nog eens eten), maandag in de kroeg met Banksie tot hij het écht niet meer aan kon zien. Maandagavond gutted. Zoals minstens 200,000 anderen in London. Voor het eerst in 16 jaar won Engeland de Ashes. Ok, ze hadden er een vers geïmporteerde Saffer voor nodig, maar toch. Wat een spel, wat een sfeer, zelfs buiten het stadion. Maandagmiddag waren de kantoren leeg, mensen gingen gewoon niet meer terug naar hun werk. Ik had kriebels in m'n buik alsof Nederland een WK-finale speelt. Vanmiddag ging ik dan toch maar naar Trafalgar Square om de intocht van de blokes te zien. Nu ik het opnieuw op TV zie, krijg ik weer bijna tranen in m'n ogen. Geweldig dat ik hierbij was, al was het niet in het stadion. De Queen of Sports, de King of Matches.

PS: ik ben dan wel weer girly genoeg om me te verlekkeren aan Freddie Flintoff, Glenn McGrath en Michael Vaughn en me te ergeren aan het kapsel van Pietersen. ¶ §

Vriendschap op het eerste gezicht

Vriendschappen ontstaan bij mij meestal geleidelijk. Je leert mensen beter kennen, en van collega's of kennissen worden ze vrienden. Zo niet Banksie. Anderhalf jaar geleden ontmoette ik Banksie in Sri Lanka. Of eigenlijk ontmoette Banksie mij. Hij liep de kamer van m'n guesthouse binnen, stelde zich voor, en vroeg om een handdoek omdat hij na 2,5 dagen reizen zonder bagage in Colombo was aangekomen en wilde douchen. Die ontmoeting was het begin van een vriendschap. Met 30 anderen keken we drie weken lang cricket, maar Banksie en ik eindigden elke avond aan het diner in dezelfde strandtent of dansend in dezelfde stranddisco. Vorig jaar heeft hij drie keer bij mij gelogeerd en ik heb hem meerdere malen in Londen gezien. Tussendoor mailen en sms-en we. Dit weekend zal Banksie's laatstse weekend in Europa zijn, hij verhuist na vier jaar terug Down Under. We hebben al afgesproken elkaar met de cricket wedstrijden in Zuid-Afrika of Bangladesh in 2006 weer te zien. Maar toch had ik hem liever in Londen. Mijn vriend op het eerste gezicht. ¶ §

Too much information

Attent als ik ben, vroeg ik mijn Italiaanse collega wat er aan schortte, nadat hij had verteld dat hij naar het ziekenhuis was geweest. Doe ik dus nooit weer..... Zijn reactie:

"Genitals....
Not a difficult operation, doctors said...
But well... it is a scalpel on my..... little friend -not very little...
)))
And it is the second time in 18 months...

Thanks for your interest and for your help." ¶ §

Stokje

Laatst kreeg ik van Kaat het Goeddoenstokje. Vanavond toen ik naar de stad liep, bedacht ik wat ik zoal goed deed, naast maandelijks geld overmaken aan goede doelen. Toen ik mijn bestemming bereikt had, stond de teller van mensen-de-weg-wijzen op tien deze week. Ik heb gesolliciteerd naar een functie in een ontwikkelingsland. Natuurlijk doe ik dat voor mezelf, maar ook om iets te betekenen voor anderen. Als dat niks wordt, dan zal ik het stokje aangrijpen om eindelijk iets te doen wat ik al tijden van plan was: me opgeven als 'buddy' voor een getalenteerde jongere uit een kansarme omgeving. Kijken of je deuren voor zo iemand kunt openen, die anders gesloten blijven.

Dit alles zat ik te overdenken terwijl een dikke naald in mijn arm zat en ik achteruit hing. Een halve liter bloed lichter stond ik weer op. Eigenlijk heb ik dat stokje niet echt nodig. Al is het een goed excuus om mensen aan te moedigen iets te doen. Of je nou bloeddonor bent, behulpzame burger op straat of wat dan ook: Kaat had gelijk dat zelfs iets pietluttig mensen kan inspireren.

Dus: wie het stokje wil hebben, mag hem aanpakken. Of je nou een oud vrouwtje helpt oversteken of scholen gaat bouwen in Mozambique.

PS: bloeddonor worden met een lichte bloeddruk bij +25 graden kan ik je niet aanraden. Ik ging vrolijk van m'n stokje. Lig je daar twintig minuten op zo'n kiepstoel in de gang... ¶ §

Mosselen maar dan anders

....zo dacht ik toen ik Kaat en Life uitnodigde om mosselen te komen eten. Ik zou ze namelijk wokken, met lemon grass, kokosmelk, koriander en meer fratsen. En anders werd het:

- Kaat en Life zagen er supermooi uit in mooie rok en jurk en sieraden en make up (ik liep in spijkerrokjerokje met wit topje en make up loos)
- Chandler bleef bij Kaat zitten (in plaats van mij zoals gewoonlijk naar de wc te volgen)
- Kaat maakt Chandler steeds voor Gremlin uit (in plaats van dat ze hem Chandler, Bing, of fluffypussyporny noemt)
- Kaat ging met een migraine naar huis (in plaats van met een betonnen hoofd van teveel wijntjes)
- we waren het gelijk over alles eens (in plaats van de soms verhitte discussies die je al gauw over de door ons besproken onderwerpen voert)

Anders dan anders dus. Maar heel gezellig. En heel jammer van de migraine. Ik hoop dat die intussen is opgetrokken (kan dat zo snel?) ¶ §

Verslag

Tja, een verslag van een trouwfeestje is natuurlijk niet zo spannend. Maar 't was erg gezellig, in een mooie strandtent met goede DJ. Leuk weer wat collega's van m'n eerste werkgever te zien. M'n beach chique was gelukt. M'n date-van-de-avond had met een linnen pak ook de plank niet misgeslagen. En nu ga ik heeeeeeeeeel lekker slapen. Morgen brunchen op het terras en de stapel kranten wegwerken. Lui is leuk wordt het motto. ¶ §

Zwerfdag

Vandaag zwierf ik door de stad. Met m'n kortgeknipte koppie deed ik rondje centrum. Zelfs de Bijenkorf en de Kalverstraat bezocht ik, en dat op zaterdag. Lunchen in de Negen Straatjes met de Hello en een Engelse krant, dwalen langs de grachten en verdwaalde toeristen de weg wijzen (Kaat, dit was slechts het begin van je stokje hoor!), een crepe eten op de Noordermarkt, boodschappen doen voor morgen en Starbucks verwensen dat ze nog altijd hier niet zitten want ik had een frappuccino moment. Met een tas vol eten, tijdschriften, krant, nieuwe tas en poncho (wedden dat ik vandaag m'n oude, al maanden missende poncho terugvind trouwens?) pak ik het pontje. Kopje thee, krantje en klaarmaken voor vanavond. Huwelijk in Scheveningen. Dresscode: beach chique. DJ Remment draait oude disco, veel oude bekenden en op het strand. Wordt een goed feestje! ¶ §

Herken de homo

Op tv hoor ik iets over het programma Herken de Homo. Ik zou useless zijn. Misschien wel goed voor de kijkcijfers, omdat ik de ene hetero na de ander naar huis zou sturen. Echt, als het er niet heel dik bovenop ligt.....ik heb het gewoon niet door. Zo was ik maandenlang heimelijk gevleid als collega James me aansprak. Oh, James was zo leuk. En oh, James was zo gay, hoorde ik na maanden (zo niet dan was het kwartje jaren later gevallen, toen James op een ochtend met zijn vriend aan 'mijn' tafeltje zat in m'n vaste weekendontbijtkroeg in de gay wijk van Sydney, maar dat ter zijde). Andersom kan net zo goed. Ik heb jaren dit appartement gedeeld met een collega (ook een James, ook een ozzie). James was homo. Al had 'ie trouwens wel exen. Vrouwelijke exen. Kan, je kunt op latere leeftijd pas je geaardheid ontdekken. Ik was ervan overtuigd. Zo overtuigd, dat ik schaarser gekleed mijn zaterdagochtendkopjes thee zette dan ik anders had gedaan. Zo overtuigd, dat ik hem nooit verder met een van m'n vriendinnen in contact bracht, vriendinnen die en masse voor hem vielen. Nog altijd overtuigd, toen een Scandinavische ex van hem een paar dagen kwam logeren. Niet meer zo overtuigd toen ik op zaterdagmorgen heel graag wilde douchen. En na een half uur de badkamerdeur open hoorde gaan, waarna James naar beneden kwam. En nog weer twintig minuten later de badkamerdeur weer hoorde en de ex aan kwam lopen. Nagloeiend en giechelend. Muts die ik ben. Twee jaar lang denken dat je huisgenoot gay is. ¶ §

Huiswerk

Na een heleboel jazzliedjes te hebben gezongen, stelde ik mijn zanglerares gisteren voor iets van Brel te gaan doen. Chansons vind ik prachtig, en ik dacht prima in het Frans te kunnen zingen. Op zich denk ik dat nog steeds wel. Maar 'La Valse a Mille Temps' is misschien niet zo'n heel handig nummer om mee te beginnen. Volgende week weer les. En dan wil a. de tekst kennen en b. die binnen de lengte van de noten eruit persen. Mocht u van een Amsterdams balkon honder keer achter elkaar 'Qu'une valse à trois temps, une valse à quatre temps, une valse à vingt ans' horen komen: dat ben ik. Ik beloof dat het ophoudt. ¶ §

Manager

Vandaag had ik m'n tweede beoordelingsgesprek van deze week. Ben vrij onervaren als manager, maar heb zowel hele goede als hele slechte gehad, en probeer met die ervaring een goede manager te zijn. Aan het eind van het gesprek, vroeg ik beide teamleden dan ook wat ze van mij vonden. Of ze een andere managementstijl verwachtten, of ik meer of minder informatie moest geven, alles eigenlijk. En wat bleek? Ze vonden me de perfecte manager. Ik geef goed kritiek, ze hebben het gevoel alles tegen me te kunnen zeggen en de persoonlijke klik is erg goed. Met alle ellende van werk, was dit vandaag een enorme opsteker! Kon ik goed gebruiken.