Over

The image in the header is © Andreas Reinhold.

Archieven

Last Comments

Maaike (Land nummer drie): Zo te lezen heb je echt genoten!
Mo (Lui vakantieblog): Dit klinkt weer als een erg interessante trip. Ik ga ff je Flickr checken
Mo (Two sleeps...): Heerlijk!! Met die druilerige winter hier in Nederland, ben ik stiekem wel een beetje jaloers op je.…
Borg (Two sleeps...): Wat een mooi lijstje weer en wat een heerlijk vooruitzicht. Heel veel plezier!
Gypsy (Klaagzang): @Yogi Mis Londen en mis collega’s daar maar zou juist niet in zelfde organisatiedeel terug willen, o…
Yogi (Klaagzang): Het feit dat je je oude werk mist, dat men roept dat ze jou missen, zegt je dat niet genoeg?

Categorieën

Links

Zoek!

Dinges

Draait op PivotX - 2.2.5 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

« Have passport, will t… | Home | 3,5 jaar... »

Theater

Maandag 16 Augustus 2010 at 10:42 pm.

Al sinds ik een mini Gypsy was en zelf danste, wilde ik ooit het Bolshoi zien. 's Werelds beste balletgezelschap. Een droom van toch zeker twintig jaar.  En eindelijk kwam het er dan van. Het Bolshoi deed London aan. Zodra de kaarten in de verkoop gingen, hing ik in de wachtrij van de Royal Opera House. En het lukte. Drie kaarten voor Coppelia op 24 juli. De avond was een sprookje. Decor en kostuums klopten, de choreografie was prachtig en vooral....wat een techniek. Genoten we daar gedurende het hele stuk al van, de uitsmijter in de laatste minuten waarbij de dansers hun kunststukjes konden laten zien deed me stoppen met ademhalen. Wow.

En dan had ik nog wat wensen. Londen-wensen, niet langgekoesterde wensen. Maar toch. Wens een: een prom bezoeken in de Royal Albert Hall. Een paar dagen na de balletvoorstelling, luisterden vriendin I, haar ouders en ik, naar prachtige muziek in een 3/4 lege RAH. Herstel: naar prachtige muziek en een jengelnummer dat klonk alsof een vijfjarige los aan het gaan was op pingelinstrumenten. Niet ons ding. Wel een prijs en een goede recensie in de krant de volgende dag. Mijn god, wat een herrie. Wens twee: Shakespeare zien. En dat was meer geslaagd. Donderdag zag ik As You Like It in The Old Vic, het theater waar Kevin Spacey de artistieke scepter zwaait. De productie die we zagen was een Bridge Project, waarbij een gezelschap van Britse en Amerikaanse acteurs aan beide kanten van de plas Shakespeare uitvoeren. Bijzonder, de twee verschillende accenten in een stuk, geregisseerd door Sam Mendes (American Beauty). Wederom prachtige kostuums en decors. Erg goede acteurs en nu en dan erg grappig. Niet eerder ging ik zo op in een toneelstuk. Tot in het diepst van mijn aderen voelde ik het. Een bijzondere ervaring.

What's next? Woensdag Sondheim in Regent's Park, een openluchtvoorstelling. En in oktober een stuk van Noel Coward, opnieuw in The Old Vic. Londen is beroemd om haar theater, en ik ben voornemens daar zoveel mogelijk van mee te pakken de laatste 10,5 maand hier!

Eén reactie

Helene

Zo zag ik een tijdje geleden Romeo en Julia door het Marinsky gezelschap (voormalig Kirov). Wat imposant! En hoewel ik zeker geen ballet liefhebber was ben kon ik het enorm waarderen. Wat een kracht en passie! http://helenevanloon.web-log.nl/heleneva..

Helene (URL) - 20-08-’10 13:41




(optioneel veld)
(optioneel veld)

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.