25 Augustus '09 - 20:09,

Toen turbotaal nog een woord was, vertrouwde mijn oom erop dat ik hem wel de benodigde taalverrijking bijbracht. Oom, die intussen 74 ofzo is. Oom de professor. Zo een echte. Die meerdere malen zonder paspoort naar Schiphol is vertrokken, of de draadloze huistelefoon mee de deur uit nam in de veronderstelling dat het een mobieltje was.  Mijn oom die, werkzaam op de psychologie faculteit, mij altijd voorstelde als zijn 'bedrijfskunde-nichtje'. Zo van 'als ze domme dingen zegt, dan kan ze dat niet helpen, ze doet maar bedrijfskunde'. Hij minachte mijn studie met passie. Mij niet hoor. Oom beweert nog altijd dat ik op m'n tweede al kon lezen, hij dicht me meer talent toe dan ik heb. Met deze oom mailde ik over de 70ste verjaardag van mijn tante, waarvoor ik de intentie heb naar noord drenthe af te reizen begin oktober. In een van mijn mailtjes gebruik ik ';- )'. Oom mailt terug: "Ik kan tegenwoordig echte :D :p maken in plaats van mislukte met een ;".  Ik leg hem uit dat de punt komma voor een knipoog staat. Zijn reactie: "Nu je het zegt, ik heb dat vaker gezien. Bedankt, in het kader van mijn permanente e-ducatie." Zo zie je maar. Een professor is nooit te oud om te leren. En zelfs een nichtje op afstand is voldoende om bij te blijven.