Mijn moeder belde gisteren om te zeggen dat ze vader- en moederdag hadden afgeschaft. Niet dat ik van plan was te komen, maar voor het geval dat. En ook wij zeiden tegen elkaar dat het leuk is als de kinderen jong zijn en ze iets op school maken. Maar eigenlijk elke dag blij moeten zijn met je vader en moeder. Zoiets.

Ik had wel het idee dat het rustiger was vandaag in de Albert Heijn, dus ik vermoedde dat veel studenten toch naar huis waren om hun vader (en/of opa’s) te bezoeken). En mijn Britse ex’en belden altijd naar hun vader en moeder op vader- en moederdag (tenminste als ik ze eraan herinnerde, wat nog best lastig was omdat moederdag niet op dezelfde dag valt).

Een dikke knuffel in gedachten telt ook!

Vaderdag. Wordt hier niet gevierd in huize meninggever. Bewust niet. Dus ik heb geen last van niet gewenste ontbijten. Heel vroeger wilde er nog wel eens een op school gemaakte tekening of ander kunstzinnig uiting voorbij komen, maar verder? Nee! Je beschrijft wel heel mooi hoe de relatie met vaderlief verloopt. En dat is tien keer mooier dan het zoveelste verplichte cadeautje…

Ik doe eigenlijk ook niets aan vaderdag, als ik hem zie vlak voor of na vaderdag neem ik wel altijd wat mee. Maar eigenlijk nooit op vaderdag zelf.

Ik doe ook niks aan vaderdag, maar was wel heel blij dat mijn schatjes zich creatief volledig hadden uitgeleefd, en dat mijn lief bij de tekeningen had gezet wat het voor moest stellen..

Ik voel me soms bijna schuldig als ik zie hoeveel andere mensen doen. Maar wij doen er ook niet aan. Op andere dagen dankbaar voor je ouders zijn is net zo belangrijk!