Zo kom ik weken niet in een museum, theater of concertzaal, en zo is m'n agenda er vol mee. Gisteren zag ik Donovan Frankenreiter in de Shepherd's Bush Empire. Een oud theater dat als concertzaal wordt gebruikt, vergelijkbaar met Paradiso. Erg mooie zaal, en erg goed concert met snoeiharde gitaren waarvan ik iets minder gecharmeerd was (vooral de day after, m'n hoofd bonkt). Maar wat miste ik good old Paradiso gisteren. Niet zozeer om de venue, maar voordat ik van Shepherd's Bush weer huis was, was ik een klein uur verder. En op de een of andere manier hoort voor mij bij een concert het na afloop op je fiets stappen en over de grachten fietsend nagenieten. Lange zit in de tube is het gewoon niet. Vermoed dat m'n concertfrequentie hier aardig omlaag zal gaan. Counting Crows en Nitin Sawhney wil ik zeker graag zien, maar maandelijks bandjes kijken op doorgaans doordeweekse avonden zal er deze Londense jaren wel niet inzitten.