08 November '08 - 22:12,

Het is best ernstig. Vrijdag trok ik m'n leukste kleren aan. In de hoop hem te zien. En dat lukte, in de rij bij de Pret (Engelse keten waar je koffie en soep en broodjes enzo kunt krijgen). Hij was weer met de Manchester collega's dus we kletsten maar kort. We sametimeden nog wat over het project, een chat die persoonlijk werd en eindigde met zijn 'You worry too much'.  Dat heeft 'ie toch snel door. Maandag heeft 'ie studiedag, en ik vind het maar niks hem drie dagen niet te zien.

Overigens moest ik erg lachen toen ik Chris (zo heet 'ie) gisteren met mijn Ivy League-educated Amerikaanse collega besprak. Zij snapte niet dat ik hem niet had gevraagd 1. of hij single was, 2. waar hij had gestudeerd, 3. hoe oud hij was. Dat zijn haar eerste drie vragen aan een man. Terwijl het mij bijvoorbeeld echt geen moer interesseert aan welke universiteit hij heeft gestudeerd. De eerste vraag is uiteraard wel relevant, maar heb nog niet een natuurlijk moment gevonden om dat te vragen. En leeftijd? Hij heeft geloof ik drie jaar werkervaring. Jong dus. Snapte zij ook niet. Zij is op zoek naar een ambitieuze carriereman, die aan de goede universiteit heeft gestudeerd en liefst iets ouder is dan zij. En hard op zoek ook. Ik val op jong, lief, grappig, sportfan, slim en niet te carrieregericht. En single niet te vergeten. Dat hebben we wel gemeen.