19 Juni '08 - 17:45,

Mijn oma is nogal een bewaarderig type. Kurken voor a, boeken voor b, theezakjespapiertjes waar c kaarten mee maakt, en kleren voor Polen via d. Zo nu en dan gaat er een lading serviesgoed iemands kant op. En sowieso knipsels. Veel knipsels. Ale landen waar ik weleens het met oma over heb gehad, zitten in haar knipselmap. En om de paar weken ontvang ik weer een artikel over Australie, Vietnam, of Zuid-Afrika. Lezen doe ik ze meestal niet eens, maar ik heb het hart niet te zeggen dat het niet hoeft, en de begeleidende briefjes zijn zo lief. Dus toen ik lange tijd geleden van oma een envelop met papieren meekreeg, heb ik die in de auto gekwakt en er niet meer naar om gekeken. Domdom. Gisteren moest de bank even plat en toen zag ik de envelop. En hier bleek een ware schat in te zitten. Bladen uit een losbladig fotoalbum. Met een artikel over een Schotse voorvader (de oom van oma, als ik het goed begrijp), het menu van het familiekerstdiner van 1972, en trouwfoto's van mijn ouders. Met een prachtige jonge moeder en blije vader. Met jonge ooms en tantes die voor de helft intussen gescheiden zijn. Met m'n opa en oma die er niet meer zijn. En zelfs met de gedroogde corsage van die dag.  Deze schat heb ik gelijk heel goed opgeborgen. Wat geweldig!!