11 Mei '08 - 09:53,

....en zo verkeerde ik weer in het gezelschap van politieagenten vrijdagavond. De avond was zo goed begonnen. Picknicken in Westerpark aan de waterkant, bieren bij de Pilsvogel in de Pijp en dansen in Cantinero ter afsluiting. Aangeschoten fietste ik om half twee naar huis. En waar ik tot koninginnedag nooit in Adam gerold was, was ik tot vrijdag nog nooit gevallen doordat ik met m'n fiets in een tramrail kwam. Toch twee Amsterdamse folklore activiteiten, lijkt me. Met een aardige smak schoof ik over het asfalt om de hoek bij het Rembrandtsplein. Omstanders waren top: ze hielpen me naar een stoepje, fiets en tas werden in veiligheid gebracht, en in no time waren er tissues. En dus vier fietsagenten. De knie van m'n spijkerbroek was een grote rode vlek, en mijn handen en gezicht zaten onder het bloed. Ik dacht dat het wel ging, agent besloot een ambulance te bellen. Een vriendelijke broeder maakt m'n knie schoon, en off I went. Op de fiets naar huis.

De overige details zal ik weglaten maar gisterochtend werd ik wakker met twee zeer pijnlijke knieën die ik haast niet kan bewegen en een hele dikke vinger. En in die fase verkeer ik nog steeds. Dekbedovertrek is intussen gewassen en weer om het dekbed gegaan, dat lukt nog wel. En straks ga ik maar eens naar de stad lopen om mijn knieën soepel te krijgen. Mijn neus is rood en geschaaft en vertoont grote overeenkomsten met die van een clown. Eén goede kant zit aan dit geheel: ik voel me nu wel steeds meer een echte Amsterdammer.