18 Maart '08 - 14:19,

Had ik net als mijn moeder geleefd, op je 27ste twee kids en geen geld voor hulp, dan was ik vast wel een goede huisvrouw geworden. Maar ik leef niet als mijn moeder. Geen kids, wel het geld, maar het geld er niet voor over. En de kat, ach, die is zelf verantwoordelijk voor een aanzienlijke hoeveelheid stof (ik overdrijf niet, mijn kat ontploft elke dag en die haren liggen dan echt overal). Dus heb ik in de acht jaar dat ik hier woon pas een maal de witte gordijnen gewassen (die ik overigens pas na drie jaar had), zijn mijn ramen áltijd streperig, al heb ik ze net met een wondermiddel gewassen, en heeft het 'tante-annet-kastje' een jaar of twee geleden voor het laatst integraal een vochtig doekje gezien. Als vrienden langs komen, stofzuig ik heus wel. En voor heel bijzonder bezoek, stof ik de boeken af. Zo eens per jaar. En de keuken schoonmaken doe ik dan weer wel. Kastjes schoonmaken werkt therapeutisch, en je maakt er ten slotte je eten klaar. Zo netjes ben ik dan wel weer. Maar vandaag kwam toch wel de lang verborgen Bree in mij naar boven. Ik bedoel, een bos bloemen in een vaas op tafel kwakken, dat kan iedereen wel. Maar tulpen op de tv, gerbera's op bad - én slaapkamer, rode rozen met witte lelies en groen op de eettafel en rode rozen met witte lelies en groen op het tafeltje in de hal, dat is wel heel huisvrouwerig. Toch?!