Spijbelen
Vrijdag 24 Maart 2006 at 10:26 am. Volgens mij heb ik op school nooit gespijbeld, hoogstens me weleens onterecht ziekgemeld. Maar spijbelen als je werkt heeft toch echt z'n charme. Toen ik in Den Haag werkte, werkte ik op donderdag thuis. En als ik dan al heel hard en veel had gewerkt eerder die week, ging ik geregeld lunchen met een vriendje dat op het Rokin werkt. Toen ik in Amsterdam een enorme rotbaan had, besteedde ik m'n thuiswerkdag geregeld voor een deel op het balkon in bikini. Om dan desnoods 's avonds nog een paar uur te werken, maar dan had ik toch mooi die zonuren meegepakt.Nu ben ik een drukke consultant. Als ik thuis werk, wordt er gewerkt. Je kunt de klant geen uren in rekening brengen die je op het balkon hebt doorgebracht met de krant. Maar gisteren zag ik toch mijn spijbelkans schoon. 's Ochtends moest ik in 010 zijn, 's middags in de Meervaart voor een bijeenkomst. Ruim op tijd reed ik hier weg. N-wegen door dorpjes om vlak voor Hoofddorp de A4 op te komen. Pittoreske rijen bomen in een bleek zonnetje. Sloten, kerken, fietsende schoolkinderen. Ik genoot. Bij de Hema in Osdorp (echt, wat een bedroevend winkelcentrum....) at ik een broodje tussen de bejaarden en spijbelende pubers. Hoor ik op m'n 31ste toch nog bij de spijbelaars.
zes reacties
Ik was klassenvertegenwoordiger, dat zegt genoeg over mijn spijbelkwaliteiten vrees ik.
Nu ik groot ben ben ik een ster in spijbelen in de tussenuren… in mijn vorige baan midden in het centrum van Amsterdam spijbelden we vaak tussen de middag [lees: shoppen]
Ik spijbelde met toestemming van mijn conrector. Ik mocht een aantal vakken spijbelen, zolang ik daarvoor maar zevens of hoger haalde. Ik vond het een prachtdeal.
Nu spijbel ik niet echt, maar steel soms wel een kwartiertje. En vind dat heerlijk.
CeeBee (URL) - 24-03-’06 19:20
Voelde me een enorme spijbelaar toen ik vanmiddag om half 5 in de sportschool stond, had nog niet genoeg op mijn thuiswerkdag gedaan. Ik probeer het dus maar zo weinig mogelijk te doen, want het schuldgevoel maakt dat ik er toch niet van geniet. 
Oh, ik spijbelde tijdens m’n mdgo opleiding wel degelijk. Dan dachten we: laatste les, of eerste les is niks, is De Stoof open? En dan zaten we vaak met een groepje ergens aan de koffie. Maar in het tweede jaar werd de school strenger, toen ging dat niet meer zo goed. Soms is spijbelen leuk, maar als het m’n werk betreft voel ik me dan te schuldig.
karin (URL) - 24-03-’06 10:41