Man
Vrijdag 17 Februari 2006 at 6:51 pm. Op het feestje vorige week was er een Israeli die ontbijt voor me wilde maken, een Italiaan die vroeg of ik voor hem wilde koken en een Amerikaan die me begon te zoenen. Dat krijg je blijkbaar als je desinteresse uitstraalt. Best vleiend die aandacht. De leukste man mag me dan vergeten zijn, aandacht is toch lekker. Ik ben nooit van de rebound geweest (ben wel het ideale prebound meisje, maar da's een ander verhaal), maar daar lijkt verandering in te komen. De Amerikaan was leuk. Aardig. Gezellig. Lekker vaag. Reislustig. Een dag na ons kussen (ach ja, ik zoende terug), emailde hij me al. Dat hij me graag weer wilde zien. Gisteren had ik een borrel waar hij ook misschien heen zou gaan. Na een lange werkdag was hij om 11 uur dan eindelijk in de pub. Die ik een half uur daarvoor verlaten had. Vanavond zouden we allebei naar de Eighties Night hier in de buurt, maar ik mailde dat ik moe was en niet ga. Waarop hij me z'n telefoonnummer mailde en nogmaals zei me graag weer te willen zien. Z'n mailtjes zijn leuk. Hij is leuk. M'n hart is nog bezet maar m'n hoofd staat wel voor hem open. Zou ik voor het eerst van m'n leven in de rebound gaan?drie reacties
rebounden is leuk for time being – wat je wegmaakt door het nieuwe project komt toch terug met een vengeance…
Maar hé, dat is mijn ervaring. Vooral doen waar je je prettig & in control bij voelt. Goed weekend! Ik zal morgen die kromme elleboog gaan bekijken.
Zolang je dat eerlijk en oprecht kan doen, waarom niet?
karin (URL) - 17-02-’06 20:30