Psyche
Vrijdag 21 Oktober 2005 at 10:41 pm. Met excuses aan Life.De psychologie van een kat is mij een raadsel. Iedereen weet dat ze alles anders doen dan bedoeld. Dus water uit de wasbak drinken in plaats van uit het bakje. Spelen met een verdwaalde oude krant in plaats van met speeltjes. Op een boodschappentas liggen in plaats van in het veel te dure, met zorg uitgezochte kattenmandje. Onderlangs de bank rousen in plaats van de nagels aan de krabpaal scherpen. Godzijdank gaat de theorie niet op voor de kattenbak. Maar nu ben ik confused. Sinds ik de krabpaal van de gang naar de kamer heb verplaatst, gebruikt Chandler hem ineens. En dat hoort niet. Want hij gebruikt hem ook echt als krabpaal. Is mijn kat slimmer dan ik en probeer hij mij te verwarren door dit gedrag te vertonen? Zou kunnen. Maar om het af te maken, had hij dan vast ook wel met een speeltje gespeeld. Of was hij in het veel te dure, met zorg uitgezochte mandje gaan liggen. Zou er iets ernstigs met hem zijn? Dat hij zich onkattig gaat gedragen? Ik houd het monster maar eens even heel goed in de gaten. En blijft 'ie onkattig doen, dan is daar altijd nog de gedragstherapeut volgens het kattenboekje dat ik van gypsymoeder kreeg.
acht reacties
Inderdaad, daarom zijn katten zo leuk! Het mysterieuze van een kat…
Een kat kan jarenlang een vast plekje hebben om er vervolgens van de een op de andere dag niet meer in de buurt te komen. 
Ik snap van de mijne ook weinig, Semmie drinkt t liefst uit mijn glas en t maakt haar niet uit of daar nu rose of tomatensap in zit…..
Het is de pubertijd, denk ik…
El Signor (URL) - 22-10-’05 00:13