Klikspaan
Maandag 18 Juli 2005 at 9:18 pm. Toen grote baas vanmiddag vroeg of het nog allemaal ging, keek ik schijnbaar zo ongelukkig dat een stoel werd bijgetrokken en de deuren dichtgingen. En als iemand dan heel fijn en aardig doet, komen de tranen van frustratie. Als ik iets haat, is het tranen op kantoor maar grote baas is gelukkig wat gewend de laatste tijd (hoewel niet van mij).Na drie tranen was het weer weg, en besprak ik rustig dat ik niet blij ben met nieuwe baas. Dat hij m'n team het gevoel geeft dat ze niets goed doen en mij ook. Dat hij best goede ideeën heeft, maar niet de tijd neemt om zich eerst in de organisatie te verdiepen. En zo ging ik nog even door. Grote baas bleek dezelfde twijfels te hebben. Zou baas daar (wederom) op aanspreken. Zei dat ik veel meer in m'n mars heb dan ik zelf denk. Dat de eigenaar had gezegd van mij onder de indruk te zijn geweest toen hij laatst in Amsterdam was. En dat de tijdelijke baas echt tijdelijk zal zijn. Dat ik altijd mag binnenlopen of bellen. En wat meer vertrouwen moet hebben. Wat eerst voelde als klikken, leidde tot een goed gesprek. En weer vertrouwen. In ieder geval in grote baas, en eigenlijk ook wel in mezelf. Nu vasthouden, dit gevoel.
Geen reacties