De Italiaanse collega
Zondag 22 Mei 2005 at 09:59 am. De afgelopen dagen was ik in Milaan. Voor werk. Nou ja, vrijdag voor werk. Gisteren om te winkelen. Maar vrijdag dus. De hele dag met baas op het kantoor van de Italiaanse controller, A, gezeten. A had ludduvuddu want z'n vriend had het uitgemaakt. Is klote, life sucks, you'll get over him. Ging allemaal goed.Tot we vrijdag na het werk cocktails gingen drinken in een bar in de stad. Hoewel we er wat bij snackten werd A al vrij gauw vrij aangeschoten. We moesten dus eten. A had een of ander leuk tentje in gedachten aan de gracht. Om de hoek, nog tweehonderd meter, nu echt heel dichtbij, kortom: baas en ik hadden het helemaal geschoten op onze sierlijke, vrouwelijke, hooggehakte schoentjes. Uiteindelijk kwamen we bij het door A uitgezochte restaurant. A had een vriend, Luca, die er tegenover woonde, en die kwam er gezellig bij. Vriend ook homo, hoewel in twijfel want probeerde baas te regelen. Vriend was enorm lekker, sprak vloeiend Engels met een sexy New Yorks accent en we kletsten en dronken wijn.
Tot de ex van A belde. A ging even naar buiten. Om vijf minuten later Luca te bellen dat we maar vast moesten bestellen want hij stond buiten te huilen. Luca ging naar hem toe, baas en ik bestelden. Twee minuten later voegden twee vrienden van Luca zich eveneens bij ons. Baas en ik vonden het allemaal steeds grappiger. Met drie volstrekt onbekende mannen (allledrie homo, da's dan weer zonde) in een tentje in Milaan.
Om een lang verhaal kort te maken: we hadden een topavond. Collega A heeft op onze beide schouders uitgehuild (ik wist niet dat mannen zulke wijven konden zijn). We hebben gebruld van het lachen en leuke mensen ontmoet. Werk is soms zo gek niet.
Oh....en mocht die leuke BNN-jongen die naast me in het vliegtuig zat dit lezen: mail me even. Ik durfde je telefoonnummer niet te vragen. Dit durf ik wel.
Geen reacties