Over

The image in the header is © Andreas Reinhold.

Archieven

Last Comments

Maaike (Land nummer drie): Zo te lezen heb je echt genoten!
Mo (Lui vakantieblog): Dit klinkt weer als een erg interessante trip. Ik ga ff je Flickr checken
Mo (Two sleeps...): Heerlijk!! Met die druilerige winter hier in Nederland, ben ik stiekem wel een beetje jaloers op je.…
Borg (Two sleeps...): Wat een mooi lijstje weer en wat een heerlijk vooruitzicht. Heel veel plezier!
Gypsy (Klaagzang): @Yogi Mis Londen en mis collega’s daar maar zou juist niet in zelfde organisatiedeel terug willen, o…
Yogi (Klaagzang): Het feit dat je je oude werk mist, dat men roept dat ze jou missen, zegt je dat niet genoeg?

Categorieën

Links

Zoek!

Dinges

Draait op PivotX - 2.2.5 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

« Sport stress | Home | Weeffout »

Ole ole ole

Vrijdag 02 Juli 2010 at 10:06 pm.

Hoe druk het ook is op m'n werk, vandaag tussen 3 en 5pm had ik al tijden als 'blocked' in m'n agenda staan. Voor het geval we moesten foebelen. Toen cricket vriendje sms'te dat er total football met een total dutchy gekeken moest worden, besloot ik dat kijken in de kroeg en niet op kantoor te doen. En zo zat ik vanmiddag met twee aussies op een terras in Canary Wharf. De Nederlandse kakkers waren binnen, wij zaten tussen neutralen, brazilianen en een verdwaalde hollander. Een uur voor de wedstrijd kon ik al niets meer doen. Zenuwen als bij een eerste date. Vlinders, knopen, the works.

Tijdens de wedstrijd werd het niet veel beter. Dale aaide geregeld geruststellend mijn arm, en fluisterde dat het heus allemaal goed kwam. Ik werd in twee keer drie kwartier twee keer vijf jaar ouder. Het is een wonder dat m'n hart het niet heeft begeven. Dale en ik kijken doorgaans samen cricket. Is toch anders, hij leek het erg vermakelijk te vinden een kant van me te zien die hem geheel onbekend was. Wat spannend. Wat mooi. Wat juichte ik. Wat stresste ik. En wat ben ik dankbaar voor al mijn niet-Nederlandse vrienden die mailden, sametimeden, sms'ten om met met de overwinning te feliciteren. Of we nu nog de finale halen of niet: onze mannen in oranje hebben een glimlach op m'n gezicht gebracht die er voorlopig niet meer afgaat.

vier reacties

Jes

Toch vreemd hoe dit Oranje gevoel je in het buitenland achtervolgt.
En ook vreemd hoe je dit moet uitleggen. OLE OLE OLE

Jes - 03-07-’10 00:30
Gypsy

Hoezo is dat vreemd, Jes? Ben Nederlands, heb 31 jaar in NL gewoond, dat vormt toch een solide oranje basis!

Gypsy - 03-07-’10 12:41
Jes

Ik woon zelf ook in het buitenland als Nederlandse en er wordt vaak zo minderwaardig gedaan over ‘ons’ Oranje gevoel, dat vind ik vreemd … (;

Jes (E-mail ) - 05-07-’10 07:27
Rian

ik heb de wedstrijd temidden van m’n Braziliaanse collega’s gekeken en had het niet makkelijk tijdens de eerste helft, maar omg, wat een fantastische tweede helft! Ik heb nog net geen overwinningsdans gedaan na het laatste fluitsignaal, maar kan me niet herinneren dat ik ooit zo intens blij was na een wedstrijd van NL.

Rian (URL) - 05-07-’10 16:03




(optioneel veld)
(optioneel veld)

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.