Voelde ik me zaterdag nog heel wat omdat ik zonder kater wakker werd na al die wijn, gisteren was toch wel duidelijk dat ik zaterdag stevig had gedronken. Maar het was nog steeds een kater die wel kon. Zo een kater die je de hele dag eraan herinnert hoe leuk de vorige avond was, zonder dat er 'ik ga nooooit meer drinken' door je hoofd spookt. En met zonnebril op scheen je ook echt niet aan me te zien dat ik uberhaupt brak was. Die zonnebril is uiteraard pas op Schiphol afgegaan gisteren.

Maar vandaag merk ik het dus echt. Ondanks een uur of acht slaap, voel ik me gebroken. Had ik eigenlijk een siesta nodig vanmiddag. Verlang ik nu al naar m'n bed. Da's dus toch de leeftijd. En om die leeftijd er nog eens even lekker ingewreven te krijgen, stak er vanochtend dus een zilveren haar van 15 centimeter pontificaal uit m'n hoofd. Damn.