Vijf jaar geleden alweer dat mijn oma overleed. Vijf jaar geleden dat ik op Notting Hill Gate op een vriendje stond te wachten en het telefoontje van m'n vader kreeg. Op Hemelvaartsdag. Wat voor mij haar sterfdag blijft, al valt het ieder jaar op een andere dag. Voor iedereen in de familie kwam haar overlijden onverwacht, behalve voor mij. Heel raar. Het eerste wat ik in Londen deed, was een kaart voor haar kopen omdat ik het gevoel had dat het anders te laat kon zijn. Negentig jaar is een prachtige leeftijd. En de kanker was zo in haar doorgedrongen, dat overlijden temidden van haar kinderen en oh zo geliefde schoonzonen goed was. Maar wat had ik graag met 'r over Londen gekletst. En wat had ze genoten van de schrijfsels van mijn broertje. Iedere keer dat ik op Notting Hill Gate ben, denk ik even aan mijn lieve stoere sterke oma. En vandaag doe ik dat nog extra.