Zomaar een zaterdag
Zaterdag 09 Mei 2009 at 7:35 pm. Ik slaap uit tot half negen, doe boodschappen, ga hardlopen, lees boek en krant, drink een wijntje en kook lekker uit Jamie Oliver. Een gewone, relaxte zaterdag. Veel Londenaren zullen een vergelijkbare zaterdag hebben. Zo niet Amelie. In een van m'n eerste pilateslessen moesten we buddyen en ik buddyde met Amelie, een exotisch uitziende Francaise. Sindsdien zien we elkaar vrijwel elke zondag bij aerobics en soms op andere momenten in de gym. Laatst kletsten we voor het eerst eens. Ik wist dat ze bij Lehman Brothers had gewerkt en na de bust was overgegaan naar Nomura (een Japanse bank die een deel van LB kocht). Wat ik niet wist, is hoeveel ze werkt. Toen ze me vroeg of ik tijd had voor musea ofzo en mijn antwoord was dat ik zelden meer dan 50 uur per week werk, viel haar mond open. Haar werkweek ziet er anders uit. Maandag tot en met vrijdag een hele lange werkdag en dan slapen. Zaterdag en zondag een paar uur naar de gym en dan nog een paar uur werken. Dan eten en slapen. Geen tijd voor Londen, geen tijd voor vrienden, geen tijd voor zichzelf. Ze is jong, net afgestudeerd vorig jaar. Dit is haar eerste baan. Zou ze weten hoe het is om te leven? Zou ze zich voor kunnen stellen hoe mijn zaterdagen er soms uitzien? Zou ze mij niet begrijpen, zoals ik haar niet begrijp?elf reacties
Ik heb een man die keihard op de rem trapt zodra ik teveel werk of er te veel mee bezig ben. Hij is echt het tegenovergestelde wat dat betreft. En dat werkt best verfrissend.
Rian (URL) - 10-05-’09 15:42
Zou ze daar nu voldoening van krijgen, van al dat werk? Ik snap het eigenlijk niet zo goed dat er mensen zijn die zo veel werken tegen hun zin.
Ik vond 40 uur meer dan genoeg. Je moet ook nog een beetje leven.
Jij bent daar misschien zelf ook wel een beetje in veranderd, toch? Het is wel zonde, want zo krijgt ze niets mee van Londen, aan de andere kant leert ze vanzelf wel dat er nog meer dingen in het leven zijn. Of niet, maar als het dan maar een bewuste keuze is om zoveel te werken in plaats van dat ze denkt dat ‘het zo hoort’.
She (URL) - 10-05-’09 18:50
@ She: nou nee hoor, dat soort uren maakte ik nooit! Had wel een ongezonde relatie met werk, als dat is wat je bedoelt. En idd, als het een bewuste keus is, is het prima, maar ze zei heel zielig ‘there is just too much work’ dus had niet de indruk dat dat het was. Maar who knows!
Gypsy - 10-05-’09 19:05
Dan maar geen carriere en nog even studeren en genieten van het leven. Ik zou denk ik ook binnen een half jaar ziek zijn. Dus zou zoeits mezelf, mijn baas en omgeving niet aandoen. Nee part-time is het maximaal weggelegde voor mij en ik denk dat dat tegenwoordig misschien ook wel beter is ook.
Manon (E-mail ) (URL) - 11-05-’09 21:00
Deed ik vroeger ook… jarenlang… als Ambtenaar, zelfs… Nu doe ik niets… hahaha…. huisvrouw… is net zo erg…haha
Jij geniet van je leven en dat is iets wat niet iedereen kan… En zoals BB zegt, je leert het door ervaring.
Er was een tijd dat ik haar begreep en jou niet. Nu is het precies andersom en ben ik daar persoonlijk blij om. Misschien kun je haar een beetje coachen?
Theo (URL) - 09-05-’09 23:51