Opzij, opzij, opzij
Maandag 24 April 2006 at 9:11 pm. Nog 26 dagen tot de charity run waar ik me voor heb opgegeven. 10km voor een Keniaas ziekenhuis. Eventueel zes kilometer, maar zes is voor mietjes (grootspraak, grootspraak). De LA doet niet mee, die is dan in Melbourne om de kersverse oom uit te hangen. Hij zou een goede motivator zijn. Een vriendinnetje doet de zes, dus daar kan ik me niet aan optrekken. De organisator van dit groepje doet 10, maar hem houd ik na 200 meter al niet meer bij. Kortom: ik moet het zelf doen. Vandaag rende ik voor het eerst een half uur zonder onderbreking, zo'n 10-12 km/hr. Dit rondje keer twee, en dan ben ik er zeg maar. Alleen....na dit rondje keer een zit ik er al aardig doorheen. Mijn rood-wit-gevlekte gezicht vertelt me dat dit echt wel ernstige inspanning was. Even doortrainen dus. Nog een kleine vier weken en die twee rondjes moeten er staan. Ik word al moe als ik er aan denk... Een ding geeft me moed: de LE begint morgen pas met trainen!drie reacties
Ik blijf het heel stoer vinden. Wie weet doe ik nog wel een keertje met je mee (maar niet al over vier weken!).
She (URL) - 25-04-’06 18:56
Zoals de Amerikanen roepen bij hardloopwedstrijden: There is no wall!
Kortom, niks man met de hamer. Je kunt het.
Oh! (URL) - 25-04-’06 15:32