¶ §

Keukentafel

Kaat schreef er ook al eens over: hoe geweldig avonden aan de keukentafel kunnen zijn. Mijn favorieten bij elkaar: vrienden, eten en wijn. Vanavond was er zo een. Collega P en zijn vrouw hadden me te eten uitgenodigd, en ik had gretig ja gezegd. Uren zaten we aan hun eettafel bij het museumplein. Lekkere wijn en veel verhalen. Over de fijne, maar ook over de nare kanten van het leven. Risotto en lamsbout, en meer wijn. En meer verhalen. Na drie of vier flessen viel P ongeveer in slaap, en was het mooi geweest. Over het museumplein, leidseplein, en prinsengracht liep ik weer naar 'huis'. In de verte hoor ik Hazes uit de boxen van Cafe Nol schallen. Vanavond was een avond waaraan ik nog vaak zal terugdenken. Nu slapen, morgen vroeg op. Weekend in Amsterdam, heerlijk!

¶ §

Stom

Kapotte diepvries bij de AH to go --> geen ijsje.  BBC streamer werkt niet in Nederland --> geen Wimbledon kijken. Dan zit er maar een ding op: collega's verleiden mee de kroeg in te gaan. De vrijmibo kan me niet vroeg genoeg beginnen vandaag!

¶ §

Amsterdam

Vanochtend werd ik in de Westerstraat wakker, en lopend naar CS kwam de ene gladjakker op zijn Vespa na de andere langs. Iets te glimmend haar, iets te witte tanden, danwel hard core kakker. Het viel me echt op, Vespa's zie ik in Londen haast nooit. Alleen....sinds ik onlangs het Vrij Nederland boek over Holleder las, zie ik achter elke vesparijder een witwasser, moordenaar of afperser. Vooral als het 'onroerend goed' van de man op de Vespa afstraalt. En terwijl ik de zoveelste vespaman zat te analyseren, stopte er naast me een taxi. Ik liep op de Haarlemmerstraat, vijf minuten van CS. Sowieso raar als een taxichauffeur je de weg vraagt, maar als een taxichauffeur je op die plek vraagt hoe hij bij Sloterdijk moet komen, dan is dat toch wel verontrustend... Gladjakkerige vesparijders en taxichauffeurs....niet echt een visitekaartje voor de stad. ¶ §

Terugkijken

Vandaag ben ik hier een jaar. Een jaar waarin ik 8 kilo, een portemonnee met inhoud, een aanzienlijk deel van m'n salaris en (tijdelijk) m'n hart verloor. Een jaar waarin ik nieuwe bijzondere mensen leerde kennen, veel tijd voor mezelf nam, drie sterrenrestaurants aan m'n been there - done that lijstje kon toevoegen, twee huwelijken in Nederland bezocht, en drie keer voor andere redenen terug ging. Een jaar met veel logees, veel Londen ontdekken, veel theater bezoek. Een jaar waarin ik Wimbledon, Twickenham, Lord's en de Oval bezocht. Een jaar waarin ik geregeld worstelde met werk, maar wist dat ik altijd er wel uit zou komen. En er ook uit kwam. Me gelukkkig prijzend dat ik werk had - bepaald geen vanzelfsprekendheid meer. Wat is dit jaar omgevlogen. Moge jaar twee net zo geweldig worden!

¶ §

Lief

Toen ik een paar weken geleden tig mensen mailde dat ik komend weekend in Amsterdam ben en een etentje had gepland op de zaterdagavond, mailde L terug dat ze helaas niet kon omdat ze in Parijs zit dan, maar dat ik dan dus mooi in haar appartement in de Westerstraat kon. En dat vind ik dus zo ontzettend lief! L en ik zijn namelijk helemaal niet echt vriendinnen. We hebben weleens samen gebruncht, weleens in het vliegtuig naar Frankfurt naast elkaar gezeten, en weleens samen een concert gezien, en kletsen altijd gezellig op borrels. Maar dat is het ook wel. En dat zo iemand dan zo haar huis een weekend aan je uitleent.....dat vind ik erg bijzonder. En erg relaxed - wat een luxe!!

¶ §

Best warm

31 graden. Vandaag. In London. Vanacht 25 graden, da's dus meer woelen dan slapen waar je dan aan toe komt. De hele week wordt het zo warm, een hittegolf is voorspeld. Klinkt leuk. Is ook leuk voor sommige mensen. Mensen zoals ik die naar hun werk kunnen lopen. Want stel je komende week even de tube tijdens de spits voor. Iemand z'n laptoptas tussen je ribben. Iemand z'n klotsende oksel ter hoogte van je neus. Iemands voet op jou hak-met-open-tenen. Je rug drijfnat voor dat je ook maar in de buurt van je bestemming bent. Een mengsel van zweetgeuren uit alle hoeken van de wereld die de rest van de ochtend in je neusgaten blijft hangen. Een flesje water in je tas waar je met geen mogelijkheid bijkan omdat je tas gegijzeld wordt tussen de ruggen van twee medeforenzen. En dan ga ik er nog vanuit dat er geen creeps zijn die foto's onder je rokje maken. Heerlijk, hittegolf.

¶ §

Leuk dronken

M en ik hadden twee cocktails gedronken en ieder een halve fles geweldige wijn. Niet weinig, maar ook niet dat we er dronken van waren. - Die wijn was overigens bijna niet gelukt daar ik in een strak Desigual-jurkje (een extreem casual Catalaans merk) en op flip flops bij een toprestaurant kwam aanzetten. Hele dag de hort op geweest en niet aan extra schoenen gedacht dit keer. De doorbitch riep de manager, manager wierp een blik op de reserveringslijst en we vermoeden dat ik op mijn (ietwat bijzondere) achternaam ben binnengelaten. Maar dit terzijde. - De cocktails dronken we in Bar Soho, tegenover G.A.Y. (een club). Heerlijk mensen kijken. Een man was (om 7pm) zo enorm dronken dat twee bouncers en z'n vriendin (ook niet al te nuchter maar in staat tot lopen) hem naar de hoek van de straat moesten slepen om hem op een stoepje te zetten. Een uur later zat hij daar nog. Te genant echt. Na het eten werd de dronkenschap om ons heen echter leuker.

Een dronken meisje op het platform, smaakvol opgedoft, wilde met iedereen high fiven. Toen een man naast ons weigerde, zette ze een pruillip op en meldde "but it's my birthday". Leuk dronken. Een Iers gezelschap barstte uit in liedjes in de tube. Iedreen keer eventjes geirriteerd maar in no time verschenen er enorme glimlachen op ieders gezicht. Leuk dronken. Twee tieners in de light rail die we vervolgens namen, hadden iets te hard aan de bessen jus gezeten, en hadden enorme mutsenlol. Waar ze de mensen die om hun heen zaten ook in betrokken. Op zo een grappige manier, dat we allen de grootste lol hadden. Leuk dronken. Ik wil vaker leuk dronken mensen tegenkomen op weg naar huis. Gegarandeerd glimlachend in slaap vallen!

¶ §

Dave

Er is maar een poptempel, en die staat aan de Weteringschans, maar de Brixton Academy doet er niet veel voor onder. Een pracht venue. En daar stond Dave gisteren. Dave rules. De Zuidafrikaanse frontman van de Dave Matthews Band zag ik gisteren voor de derde keer optreden. En net als eerder, kondigde hij ook in Londen zelf z'n warm up band aan. Respectvol. Toen M en ik opgelucht adem haalden dat Alberta Cross uitgejengeld waren (depressing muziek), kwamen Dave en z'n mannen het podium op. Dave pingelde en zong zich helemaal suf, ondersteund door zijn waanzinnige band en Tim Reynolds. Veel nieuwe nummers, die ik niet echt kende, maar ik genoot er niet minder om. Het publiek (veel Saffa's terwijl bij zijn mainland concerten juist veel yanks zijn, grappig) ging goed uit haar dak, joelde, schreeuwde, klapte. Een heerlijk concert, van een band die voor mij tot de beste ter wereld behoort.

¶ §

M

M  en ik gaan way back. Juni 1995, schat ik zo. Ik kwam als secretaris in het bestuur van de marketing associatie van de universiteit, en zij als voorzitter. Te mooi, te volwassen, en te van alles, zo schreef ik 'r al snel af. Om tegen het einde van het bestuursjaar met haar en een bestuursgenoot en zijn twee clubgenoten in Lacanau te gaan kamperen. Vriendinnen voor het leven. Een reis van Johannesburg naar Victoria Falls en terug via Swaziland volgde. Israel. Portugal. Weekendjes Belgie. Weekendje Enschede. Met niemand heb ik zoveel gezien als gedaan als met M. Toen haar relatie met mijn beste vriend na drie jaar stuk liep, was het even afwachten hoe dingen zouden lopen, maar niks veranderde. M, wiens oudste dochter alweer een peuter is (met wie genoemde ex in februari heerlijk zat te peuterkwebbelen toen ik iedereen voor een lunch had uitgenodigd in Adam). De vriendschap verandert, het gevoel dat erbij hoort niet. En nu M na de geboorte van haar jongste het leven weer lekker op de rails heeft, stond Londen als eerste op de agenda. Morgen gaan we naar Dave Matthews in de Brixton Academy. En vrijdag tot en met zondag staan nog helemaal open, slechts een lunch en dinner in tenten die je moet reserveren, staan geboekt. Oh oh wat verheug ik me op een weekend bijkletsen, leuke dingen doen, en oude tijden herleven. Vriendinnen rulen!! ¶ §

Play me...

...I'm yours. Dit staat op dertig pianos in Londen. Bladmuziek hangt aan de pianos en wie wil spelen....die gaat lekker z'n gang. Je kunt het zelfs aankondigen op een website. Hoe verzin je het? Birmingham, Sydney, Sao Paolo en Bury St.Edmunds (wie kent het niet?) gingen Londen al voor. De komende drie weken kunnen wij genieten van impromptu gepingel. Zomer in Londen. Heerlijk. ¶ §

Flu update

Tot op heden had ik de indruk dat mijn tijdelijke Yank Bank collega's grotendeels capabele, intelligente en fatsoenlijke mensen zijn. Aan dat laatste begin ik nu toch te twijfelen. De aanleiding: een influenza update.  Hoewel in het Yank Bank gebouw nog niemand Swine Flu heeft opgelopen, blijkt in een van de gebouwen van de Administrator wel een geval te zijn geweest, en dus roept HR van Yank Bank op tot extra zorg. Tot zover prima. Maar dan de tips.

1. Bedek je mond als je hoest of niest. 2. Gooi gebruikte tissues weg. 3. Was je handen geregeld met water en zeep.  En nu vraag ik me dus ernstig af of deze mensen normaal hun collega's besproeien tijdens het niesen. Of gebruikte tissues normaalgesproken worden doorgegeven aan de volgende, danwel als servietjes gebruikt bij de lunch. En hoe zouden mensen normaal hun handen hebben gewassen? Met die zelfde gebruikte tissues misschien?

¶ §

Vaderdag

Mijn vader is top. En dat vertel ik hem geregeld. Maar nooit op vaderdag. Vaderdag was vroeger leuk. Als we met een zelfgebakken asbak van school kwamen (toen dat nog pc was), en een ontbijt maakten van beschuit met hagelslag en jam en gebakken ei en biscuitjes onder het mom: alles wat lekker is bij elkaar gooien is nog lekkerder. Sinds die jaren werd er bij ons thuis eigenlijk niet meer aan vaderdag gedaan.

Vanochtend stond ik in een vrijwel lege aerobics klas. Wat is er aan de hand, vroeg ik me hardop af. Vaderdag dus. Had niet de indruk dat mijn Nederlandse vrienden ooit naar huis gingen voor vaderdag, maar hier schijnt het normaal te zijn. De vaderdag kaarten liggen in alle winkels, en voor mannenkado's wordt druk geadverteerd.  Mijn vader staat ergens op een camping in Frankrijk, misschien nog een beetje vierend dat hij dinsdag 37 jaar met mijn moeder was getrouwd en dat hij morgen al 33 jaar vader van een zoon is. Een bijzonder vader. Die we in 2000 bijna kwijtwaren aan een hartdefect. Die aandacht krijgt op allerlei dagen, maar op vaderdag dus net even niet.

¶ §

Weekend part 2

Het duurt een kleine anderhalf uur om er te komen vanuit oost londen, maar dan heb je ook wat. The Glasshouse in Kew Gardens. Oh, wat hebben we lekker geluncht. Fles Sauvignon Blanc erbij. Smullen. Vooraf had ik een salade van warme houtduif, met gefrituurd truffelei, wat sla en groentespul, uienmarmelade en lardons. Zalig. Lekker brood erbij (da's bijzonder, in deze stad!). Lamsvlees met couscous en fallafel als hoofd en aardbeiensorbetijs met verse aardbeien en meringues toe. Alles zo ontzettend lekker. En op een leuke locatie: vanuit het raam kijk je uit op van die prachtige britse winkelpanden in allerlei kleuren (denk: reisboekwinkel uit Notting Hill).

Maar goed, zo een lunch moet er ook weer af natuurlijk. Dus liepen Emma en ik in ruim vier uur langs de Thames naar Putney, waar onze benen het wel mooi geweest vonden. Het was intussen ook na acht uur. Ruim een uur later, en ik was weer thuis. Moe en voldaan.

¶ §

Weekend part 1

Dinings heet het. Een klein Japans restaurantje in Marylebone, gerund door een van Nobu's ex chefs. En ooohhh mijn weekend is goed begonnen! Sake, black cod, sushi, sashimi salad, udon noodles met prawn tempura, soft shell crab en toe iets van zwart sesammousse met caramelijs en koffiecreme. Dat was wat Trang en ik deelden. Heather bestelde voor zichzelf. How American. Maar het was naast lekker, ook gewoon gezellig. Werkroddels besproken enzo.Toekomstplannen. En uitvoerig besproken hoe lekker het eten was. Zodra er zich een gelegenheid voor doet, wil ik hier weer heen. Yum yum yum. ¶ §

Aaaaargh

Werk is even klote. Klote omdat ik consistent niet begrijp wat mijn tijdelijke bazen willen. Klote omdat zij de materie niet voldoende begrijpen. En klote omdat ik de materie zelf nog onvoldoende ken om het goed uit te kunnen leggen. Morgen ochtend heb ik een meeting gepland met de Senior Manager. De lucht klaren. Proberen elkaar te begrijpen. Of morgen te horen krijgen dat hij me van zijn deelproject gooit. Dat laatste zou klote zijn maar het zou me niet verbazen. Had ik al gezegd dat het even klote is? Maar het is werk.... En er zijn meer mensen voor wie ik werk. Wat wel goed gaat. En morgenavond ga ik bij een hele lekkere Japanner eten. En zaterdag wandelen en lunchen in Kew Gardens. En zondag wandelen en lunchen in Hampstead Heath. Dus wat er deze week ook verder gebeurt: morgenavond is het weekend en dat weekend wordt top!!!