¶ §

Voor alle barbaren ;-)

Hallelujah door Martha en Rufus Wainwright, Glastonbury 2007

 

En door the old man himself, Glastonbury 2008

 

En tot slot Suzanne. Klinkt bekend? Klopt! Herman van Veen maakte een prachtige Nederlandse cover.  

¶ §

Leonard Cohen enzo

Is het u opgevallen? De toevoeging aan het concertlijstje? De meeste van mijn vrienden krijgen zelfmoordneigingen van hem. Niet ik. En gelukkig ook niet C. C is Nederlandse en woont ook in Londen. Op mijn derde dag ontmoette ik haar, na enig mailcontact. Ze las namelijk al enige tijd dit blog en mailde me toen ik schreef dat ik naar Londen kwam. En sneller dan Victoria Beckham een D&G sales leegkoopt, had ik een 'social life on a plate' in m'n mailbox. Borrel, pubcrawl, Shakespeare, Jack the Ripper tour. Nog voor we elkaar hadden ontmoet. De borrel was erg gezellig, de pubcrawl miste ik (afgaand op haar facebook status de volgende ochtend, "c wonders if she is hungover or still drunk", waarschijnlijk maar beter ook), de Jack the Ripper eveneens en de Shakespeare datum moet nog geprikt. Op een zondag een week of wat geleden hield ik haar gezelschap toen haar zevendedagsadventistschoonmoeder en ditto vriendin op bezoek waren. Los van het feit dat ik niet kon drinken (want de adventisten niet dus C niet dus solidaire gypsy niet) en ik een grap over speed maakte die C bijna haar schoondochterpotentie kostte, was het een superrelaxte, geslaagde zondag. De keer dat ze vroeg of ik meewilde naar de Oval voor een grote cricketwedstrijd moest ik helaas verstek laten gaan daar ik die dag in Nederland was voor een huwelijk. En toen ik van de week mailde of ze zin had mee te gaan op een boot om het vuurwerk van het Thames Festival te bekijken, volgde er een nieuw bombardement aan activiteiten. Pubcrawl (check), spa (check), 20 mile walk (geen check want vriendinnetje uit Wenen over die avond wat een ideaal excuus is om geen acht uur te hoeven wandelen in het donker), en dus Leonard Cohen. Een aussie vriendin had twee kaarten over. Of ik mee wilde. Ja dus. Half november zit ik in de O2 naar the old bloke te kijken en te luisteren. Nu al reteveel zin in. En dat er maar veel gezellige avonden mogen volgen met C. She's good value. ¶ §

Wicked

Schande, al anderhalve maand hier en nog geen theater van binnen gezien. Maar daar kwam gisteren verandering in. Met een vriendin zag ik Wicked. Het sprookje eindigt waar de Wizard of Oz begint. Geweldige kostuums (waar de Amerikaanse productie een Tony voor won), goede cast en echte musicalmuziek. Een heerlijke avond meegesleept worden in het verhaal over vriendschap, opkomen voor zwakkeren en (uiteraard) liefde. Het laatste trouwens weinig origineel uitgewerkt, zeer gelijkend op Aida. De liedjes spelen vandaag nog lekker in m'n hoofd. En nu niet zes weken wachten tot het volgende theaterbezoek! ¶ §

Vrijdaggevoel

Oftewel: lopend van de presentaties over outsourcing en offshoring bij Strand naar kantoor bij Tower Bridge (40 minuten, in het zonnetje, langs de Thames). Heel veel internetten. Heel veel powerpoint presentaties op m'n buro zodat het lijkt of ik heel hard werk. Drie nieuwe woorden leren van de cryptogrammende collega. Die ook weer vergeten, het is ten slotte vrijdag. Een pleidooi houden voor het genot van een karnemelk met jus (volstrekt kansloos overigens, heb nog nooit een buitenlander kunnen overtuigen dat dit echt heel lekker is). En eens nadenken hoe laat ik met fatsoen naar huis kan gaan. Vanavond kruip ik met Eat, Pray, Love (wat ik overigens de hele tijd Eat, Pray, Sleep noem, hetgeen voldoende zegt over de prioriteiten in mijn leven) en een glas (of twee) verdelho (lunch en dineer al drie dagen met salades en groentes en ga morgen yoga-en en zwemmen dus het mag) en een salade op de bank. Klaar voor het weekend. ¶ §

London town

Anderhalve maand ben ik hier nu. Ruim zes weken. Waarvan zaterdag alweer vijf in m'n heerlijke appartement in de docklands. Mijn kantoor ligt aan de Thames (maar dan zonder het uitzicht), en toen ik tijdens de lunch met een grote beker Costa-thee (mét melk) over de railing bij de Thames geleund stond, realiseerde ik me dat ik nu echt woon hier. London Bridge, de Gherkin, Tower Bridge, allemaal nu onderdeel van mijn dagelijkse werkleven. Beats Villa Arena en de Arena Boulevard hands down. Deze miljoenenstad met zoveel wijken en mensen en bezienswaardigheden en culturen en weet ik het, is thuis. De tube is een dagelijks onderdeel van mijn leven geworden. Engelse kranten zijn niet langer een 'treat' maar normaal. Winkels die altijd open zijn is normaal geworden, evenals een Tesco Express in mijn appartementencomplex. BBC London nieuws is niet langer nieuws van een stad waar ik van hou als een buitenstaander, maar van een stad waar ik woon. Tegenwoordig gaat dit nieuws me echt aan, en is NOS teletekst een kijkje in de wereld die Nederland heet. Ik ken weinig mensen die in Londen gewoond hebben die er geen haat-liefde verhouding mee hebben. Ik zit nog op mijn roze wolk. Pas na de wittebroodsweken zal Londen helemaal thuis zijn. Met al zijn nukken en grillen. Ik woon hier gewoon echt! ¶ §

Eat, pray, love

Pas toen ik hem al bezat, hoorde ik dat 'ie in Oprah's boek club was besproken. En da's maar goed ook, want had ik het van tevoren geweten, dan had ik hem niet gekocht, en ik geniet juist erg van het boek. De New Yorkse schrijfster heeft een onamerikaans gevoel voor humor, en deelt mijn liefde voor de Italiaanse taal en keuken. Aan dezelfde talenschool als ik destijds (zij het de Romeinse (Roomse? Romese? vestiging), doet ze dezelfde cusrus. Alleen blijft zij vier maanden en was ik er slechts twee weken, maar toch. Bekend terrein. Nu schrijft ze verder niet zoveel over de school. Wel over eten. Ik lees geregeld in de tube. De manier waarop ze over Italiaans eten schrijft, maakt hongerig. Van het niveau dat ik in staat ben de tas van een Italiaan in de tube open te rukken als ik over de smalle asperges, buffel mozzarella, en bresaola lees. Je weet nooit wat er in zo een tas zit ten slotte. Nu ben ik nog geen Italianen in de tube tegengekomen, maar ik raad ze aan uit mijn buurt te blijven als ik met dit boek in m'n handen zit. Nu vraag ik me af wat er gebeurt als ik straks bij het pray-gedeelte ben (India). Ga ik dan als een gek zitten bidden? Daar heb je ten slotte geen Indiaers bij nodig ofzo. Zou een raar gezicht zijn in de tube. Nog 14 Italiaanse hoofdstukjes en ik weet het.  Mochten er zich rare voorvallen voordoen, dan leest u het hier (of als het heeel raar is, misschien wel in de London Paper).

¶ §

Wijven

Naast mij wordt al tien minuten het beste merk mayo besproken (uitkomst: Hellmans). Intussen zijn de heren aangeland bij de beste chutney and piccallily (uitkomst: beide homemade en geen favoriet merk). Stelletje mutsen. ¶ §

Thuiswerkdag

Sinds ik London werk, heb ik nog geen klant gezien. Begrijpelijk, als je in de vakantiemaanden ergens begint. Maar ik vind het niet leuk. Zit al weken beetje te internetten en veel te powerpointen. Proposities, presentaties, voor de markt, voor de baas, voor een proposal, you name it. Doodmoe word ik er van. Gisterochtend kreeg ik weer een megapresentatie in de maag gesplitst. Ons interne strategiedocument. Best veel werk, en vrij solistisch dus besloot ik vandaag thuis te werken. Hetgeen hier niet zo gebruikelijk is als in Nederland, maar daar wennen ze dan maar aan (famous last words?). Om 8 uur deed ik m'n mail, toen heb ik tot tien uur de krant van zondag gelezen en koffie verkeerd gedronken en een broodje in de oven gegooid. Paar uur werken, pakje bij de concierge ophalen (wijnrek, dus ook gelijk de flessen opgeborgen), sportkleding besteld bij Sweaty Betty (most of us only work out so we look good naked! However, most gyms won’t allow this so visit www.sweatyBetty.com and get kitted out!) en een wasje gedaan. Beetje werken. Spelen aan op de achtergrond. Lunch. Beetje werken. En nu is het dus half vier. En ik ben vooral moemoemoe. Om half zes ga ik maar even steppen, dan de steamroom in, boodschappen doen, eten en terug achter m'n laptop. Hopelijk heb ik als ik ga tukken m'n werk af, en genoeg prive dingetjes gedaan. En dan nog drie dagen tot weekend. Lekker sporten en uit eten en een show zien met een Canadees vriendinnetje die weekendje London doet vanuit Adam. Zin in!

¶ §

Weekend NL

Ziet u de categorie? Travel? Een weekendje Scheveningen en Amsterdam valt nu echt in die categorie. Zaterdag trouwde mijn oudste en beste vriendin, in een strandtent in Scheveningen. Ik ging mee in de tuktuk van Bezuidenhout naar Scheveningen om foto's te maken. en genoot de rest van de middag van de kleine, intieme wedding aan het strand. Zijn vrienden: Delfterikken, haar vrienden: van alles wat. Grootste gemene deler: leuke, interessante mensen. Een prima dagje dus. Maar toen kwam het rare gevoel. Ik logeerde bij een vriendin aan de Prinsengracht, liep 's avonds naar Cafe de Tuin om een biertje te doen met een vriendje en haar (en Waldemar Torenstra, toch nog een celeb gespot in de 20 uur dat ik in Adam was). Zondag ontbeten we bij Letting, lunchte ik met vriendin E aan de Herengracht (naast schrijfster Sophie van der Stap, BN-er 2), en haalden E en ik nog een ijsje bij Monte Pelmo (geen BN-er 3). En dat voelt dan toch raar. Ben een vierkant van 300 bij 300 meter ongeveer niet uit geweest, maar juist die cirkel is zo bekend, zo geliefd, zo 'thuis', dat het gek voelde. Gelukkig voelde m'n Londense stekkie net zoveel als thuis toen ik een paar uur later de sleutel weer in het slot stak. Nu twee weekenden Londen, en dan naar Amsterdam voor het volgende huwelijk! ¶ §

Roltrap

Vandaag was ik hangerig en lui en had ik het een beetje gehad met het te weinig werk hebben. Zelfs een steak sarni van Borough Market tijdens de lunch kon dat niet verhelpen. Gym had ik al helemaal geen zin in, en daar ik morgen vrij heb genomen, bedacht ik dat ik eventueel ook morgen kon gaan. Eenmaal thuis besloot ik niet de oude valkuil te trappen en gewoon te gaan. Desnoods morgen weer. En binnen twee minuten na binnenkomst was ik al blij dat ik gegaan was. Niet door de inspirerende omgeving ofzo hoor. Gewoon door een opmerking. Een Amerikaanse werd rondgeleid door de drie verdiepingen tellende gym. Deze verdiepingen bereik je met de trap. Lijkt me logisch. Vond de Amerikaanse aleen iets minder logisch. Zij vroeg zich verwonderd af waar de escalators waren. Ik schoot (hardop) in de lach, en het gezicht van de club rep was helemaal komisch. Vond de Amerikaanse dan ook weer iets minder komisch. Muts... ¶ §

Wat je al niet leest in Accountants Magazine

Zou dit dan ook betekenen dat je er niet dik van wordt? Overigens wist ik niet dat Pringles goeddeels van deeg gemaakt werden. Ik dacht dat het gewoon sjieke sjips waren!

¶ §

Lichaam

Het afgelopen jaar was veel werken, veel in de auto, veel geblesseerd (gekneusde enkel, ontstoken knie), veel hotels, veel feestjes en borrels. Veel veel veel. En weinig sport dus. Het afgelopen half jaar bleek steeds vaker dat een broek in maat 42 toch beter zat dan in maat 40. En met mijn 1.74m is dat niet nodig. Sterker nog, ik vind het lelijk en het is ongezond. Ik nam me voor dat daar in Londen verandering in zou komen, niet wetende of ik de discipline zou hebben. Maar tot op heden gaat het goed. Ik drink minder, en sowieso vaker wijn in plaats van bier, ik eet gezonder, laat minder vaak eten bezorgen (wat niet per se ongezond is, maar ik eet dan altijd gewoon meer), loop veel meer (lang leve de wandelingen naar en in de tube stations), ok, fiets minder, maar compenseer dat weer door de gym. De afgelopen 13 dagen ben ik zeven keer geweest. Yoga, pilates, aerobics en streetdance. Nu zal deze frequentie wel afnemen naarmate mijn sociale leven hier toeneemt, maar drie keer per week blijft mijn streven. Een maatje 38 hoef ik echt niet te worden, maar een 40 die nu en dan wat ruim zit, is toch een goed streven. Benieuwd of het me gaat lukken! De weegschaal op de gym vertelt me dat de eerste twee kilo binnen zijn. ¶ §

Kranten

In Nederland las ik de NRC en in het weekend tevens Volkskrant en de Guardian. Metro en Spits, laat staan Dag en die andere, heb ik al jaren niet in handen gehad. Die keren dat ik ze in de tram zag liggen en las, leek het wel een kopie-paste van het ANP nieuws. Een geprinte nu.nl. Feitjes maar geen achtergronden. Oftewel waardeloos wat mij betreft.

Hier heb ik geen krantenabonnement. Op zaterdag koop ik de Guardian of de Times en op zondag meestal de Sunday Times. Goede kranten, al die troep die er omheen ligt, laat maar lekker liggen. Maar ja, ik houd wel van gossip en celeb nieuws enzo. En daar hebben ze in Londen wat op gevonden. 's Ochtends graai ik de metro uit een bak, en meestal kom ik tot pagina 8 in de tube. Best ok nieuws. Tijdens de lunch lees ik hem vervolgens uit, en ben ik weer op de hoogte van de nieuws highlights, wie wat aan had in welke club, en de sportverslagen. 's Middags grijp ik de London Paper. Niet dikker dan 30-40 pagina's en weinig nieuws. Wel ben ik weer helemaal bij op ander vlak: wie de it-jonkies van Londen zijn dankzij hun pedigree (pagina 10 en 11), dat de City Girl nog steeds alleen over mannen blogt en niet over het leven in de square mile (bijnaam voor de City) in het algemeen, wie het huisdier van de dag is, welke celebs op welke parties gesignaleerd zijn en wat de hits zijn op modegebied. Ik verslind de London Paper. Met de lavender-kleurige rand vermoed ik dat ik als vrouw ook de hoofddoelgroep ben. Oppervlakkig uiterlijk geneuzel. Om iedere avond lekker van m'n werk los te komen.

¶ §

Collega's

Mijn collega's zijn echt wel harde werkers. Maar ze maken ook voldoende tijd voor andere zaken. Zo wordt dagelijks de cricketvoortgang van het Engelse team besproken (of voortgang, het Engelse cricket verkeert in deplorabele staat. De beste county speler op dit moment heeft een nederlands paspoort...., de aanstaande captain van het nationale team speelde tot enige jaren geleden voor zuid-afrika). En niet even, maar gedurende de hele dag. Zodra de partner op de vloer loopt, informeert hij naar de score (england speelt deze zomer een test series tegen zuid-afrika) en wordt er gespeculeerd wanneer de captain gaat aftreden (is intussen gebeurd). Tijdens de lunch vrijdag zat de ene senior manager uitvoerig aan de andere uit te leggen hoe bridge gespeeld wordt. Wat onze langslopende partner de uitspraak ontlokte: "This is shocking, you are not even pretending to be working!!". Volstrekt niet gemeend, partner B vindt het alleen maar mooi. Tijden kan er geluld worden over de Harry Potter look-a-like, Ron Weasly look-a-like, Phil Colins l-a-l en (die ontdekking kwam van mij) de Al Bundy l-a-l. De droogste opmerkingen vliegen voortdurend door de kantoortuin. En ik lig soms helemaal in een deuk om dit rare zootje bij wie ik me al helemaal thuis voel. Al zal ik het jammer vinden als de series straks zijn afgelopen. Voor een ABE*-supporter zijn het goede tijden!!

*anyone but england

¶ §

Circus

In alle rust (en een beetje regen) liep ik vanochtend naar de gym voor mijn yogaklas. Ik lag tien minuten languit op de mat te ontspannen, deed een uur yoga-oefeningen, en liep helemaal zen de gym weer uit. En toen was het gedaan met de zen. De gym is in de canary wharf mall. En daar is dit weekend circus. Ik moet zeggen, het was mooi aangepakt. Popcorn, kunstjes, ballengooien, schminken, you name it. En dus honderden gillende en rennende kinderen. Dag rustige zaterdagochtend. 

Vanmiddag maakte ik het overigens weer goed. Een facial en massage in de Jurlique Spa. Helemaal zalig. Daar ik te laat was (damn tubes), houd ik de hydromassage die in m'n pakket zat te goed. Wat prima is, want dan heb ik een reden om terug naar Chiswick te gaan, wat een erg leuke buurt leek in dat half uurtje dat ik er rond liep. Morgen ga ik Greenwich ontdekken. Moet een leuke buurt zijn, met een leuke markt. Lekker rondslenteren, lunchen en veel fotograferen met behulp van m'n nieuwe foto-studie-boek.